Işıklar sönmüşse eğer, ay ışığını seyret! .. Dibi...

Işıklar sönmüşse eğer, ay ışığını seyret! ..
Dibi yosun tutan denizlerle ilgilenme,
Sen dağları seyret! ..

Yenik düşüyorsan özlemlerine aldırma sakın,
Kalbindeki o uçsuz bucaksız sevgiyi hisset ..
Işıklar sönmüşse ve karanlıkta kaldınsa eğer,
Ona da aldırma, ay ışığını seyret. Sabret! …

Sabret ki;
Her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun ..
Sabret ki; her şey gönlünce olsun ..
Dertten kavrulsa da ciğerin, kurumuş bir dala
Dönsen de sabret!

Sabret ki;
Kim bilir belki de huzur da yeşereceksin ..
Sabret ki;
O zor günde meleklerin duâlarına dâhil edilesin ..

Sabret ki;
Hâkk’ın Râhmetine kavuşacağın ân, sevgi seliyle,
Yâr’in nazârıyla, Resûl’ün şefâatiyle karşılanasın ..
Bu yalan dünyânın dikenleri batsa da canına aldırma Sabret, katlan ki ebedii mekânın gül bahçeleriyle dolsun. Hangi dertten yakınıyorsan yine de sabret,

SABRET Kİ;
O En büyük MERHÂMET SAHİBİ ELLERİNDEN TUTSUN

Hz Pir Mevlânâ Celâleddin-i Rûmî (Râhmetullâhi aleyh)