Kalpler birbirleriyle haberleşir. Biz onların haberini muhabbet olarak hissederiz. Kimbilir ne sözsüz kelâmlar gider birbirine de onu sadece hâldaş olanlar anlar. Her ne kadar sevgiler vuslatla bütünleşse de kıvam bulması hasretledir. Zira her dostu hatırlayış aslında vuslattan bir izdir. Kalbinde sevginin hoşluğunu hisseden nasıl onu kaybetmek ister? Ey gönül, sözün mânâlı olsun ki Haktan olsun, duyanın kalbine dokunsun.
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder