Okur-kişi, sen kim olursan ol, şu ânda burada seninle yüz yüze olmak, gözlerimi ...

Okur-kişi, sen kim olursan ol, şu ânda burada seninle yüz yüze olmak, gözlerimi gözlerine dikmek, ellerini sıkmak ve sana alçak sesle: ‘Yaşadığına inanıyor musun? Gerçekten, derinlemesine, yoğun yaşadığına? Bu hayatın sana, gençliğin ateşli gecelerinde belki hayâlini kurduğun kadar güzel ve büyük görünüyor mu?' demek isterdim.
Ve daha da alçak sesle, yavaşça, sana sormak isterdim: Gençliğin var mıydı? Derinliklerinde, kanında bir şeylerin mayalandığını, kaynadığını, kıpırdandığını, heyecanlandığını; dışarı çıkmak, taşmak, dünyayı bir alev gölü misâli sular altında bırakmak istediğini içinde hissettin mi? Birkaç saatlik heyecandan, zalim bir günbatımından, bir şairin mısralarından sonra sen hissettin mi; şahsen sen kendinin ilk kişi, hayatın kaşifi, dünyanın kaşifi olduğunu hiç hissettin mi? Ve bu hayat sana zavallı, bu dünya sana küçük görünmedi mi? Hayat aşkına ölümü arzulamadın mı?

Giovanni Papini / Düşsel Konçerto

© Bruce Davidson