Ömrümün iplerini elinde tutan insanoğlundan, uzak .

Ömrümün iplerini elinde tutan insanoğlundan, uzak bir köy kahvesinde eğri bir sandalye bacağı olmayı bile isteyemezdim.
Ak sakallı dedenin dediğine göre, böyle bir şeyi istesem bile, insanoğlu beni duymazdı zaten. Sağırdı çünkü o; kokularıma da, yeşilliklerime de, duruşuma da sağırdı. Sözün özü, insanoğlu benim soyumun dilini çözememişti henüz; kokuca konuşsam da anlamazdı, renkçe konuşsam da…

“

—	Hasan Ali Toptaş, Ben Bir Gürgen Dalıyım (via )