Ona duyduğum sevgiyi , annelerimizden babalarımızdan gizli, sokakta şans eseri bulduğumuz sahipsiz yavru kedi ve ya köpek ile yaşadıklarımıza benzetiyordum. Gizli gizli iyi mi acaba diye kontrol gerektiriyordu hep. Normal hayatıma devam ederken ,hep ne yapıyor acaba diye düşündürüyordu.Farkında olmadan Ne yemiştir? Aç mıdır acaba? İyi midir ?Ah şu an yağmur yağıyor kendini koruyabiliyor mudur gibi endişeler kök salmaya başlıyordu bir süre sonra ..
Yer yer yaşam mücadelesinden yorgun düştüğüm anlarda , ona ilgi gösteremediğim zamanlarda bile sevgi dolu hareketlerle karşılanmak bu kökleri çoğaltıp daha da derinlere doğru ilerletiyordu.
Bedenen tek bir vücut halinde dünya üzerinde yer kaplasanız da düşünsel olarak ikiye bölünüyordunuz. Belli bir süre sonra kendimi ; yarın ile , gelecek ile ilgili duygularımı , planlarımı ve hayallerimi istemsizce kardeş payı yaparken buluyordum.
Semih Kuşkaya - “ Nasıl Tarif Etsem ”
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder