Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Umduk, bekledik, düşündük. Hangi şey umduğumuza uygun düştü?
Gördüğümüz düşündüğümüze benzedi mi? Gelenler beklediğimize değdi mi?
O mutlu ve yüce saat hangi saatti ki, içinde iken “Geçme! Dur!” diye haykırdık?
Hiçbiri, aziz dost, hiçbiri!
Belki hepsini geçsin gitsin diye bekliyorduk; çünkü onlar birbirinden çirkin, birbirinden yararsız saatlerdi.
Kimi bir damla gözyaşıyla, kimi tek bir “Eyvah!” ile kimi bir esnemeyle, kimi yalnız susmayla dolup gitti.
Onlar birer birer yeniden gelsin ister misin? Hayır, hayır, hayır; değil mi?
Yakup Kadri Karaosmanoğlu