Yaptığım işten nefret ediyorum. Ruhumu mahvediyor. Kendimle olan bağımı koparıyor. Acının bir ödül olduğunu, paranın her şeyi satın alabildiğini, her şeyi aklayabildiğini telkin ediyor. Çevremde mutlu insan yok. Bu satırları yazana kadar, mutsuz, tatminsiz olduğumu kabul edene kadar çok savaş verdim.
Daha birkaç hafta dayanmak zorundayım. Ne var ki, bundan böyle bunlar normalmiş, yaşadığım hayatımın sıradan bir dönemiymiş gibi davranamam sakin sakin.
Paulo Coelho - “ On Bir Dakika ”
Yorumlar
Yorumlar
Yorum Gönder