2017 tarihli Mukabele, Senai Demirci'nin en bilinen eserlerinden biridir. Şule Yayınları baskısıyla 160 sayfadır. Mukabele için okurların en çok beğendiği sözler bu sayfada bir araya getirildi.
Mukabele'den En Beğenilen Alıntılar
"Görüyorum işte; şu dünya gecesi ahiret sabahına yürüyor."
Mukabele, Senai Demirci
"Bulaşıcı bu dünya... Kimseyi masum bırakmıyor. Her şeyde bir leke var. Hepten ak olmak mümkün değil. Toz kondurulmaz değil kimse."
📖 Sayfa 20 · Mukabele, Senai Demirci
Kıvılcımlar saça saça gelen [sözlere vur şu taş kalbini].
Mukabele, Senai Demirci
"Kimde övgüye değer ne varsa Allah'a aittir."
Mukabele, Senai Demirci
Okunmaya değer bir tablonun karşısındasın. Ayrıca okuyucu olmaya değer birisin. Okumayı senden bekliyor Rabbin.
Mukabele, Senai Demirci
Her yeni günün eşiğinde "dün"e gömüyorum kendimi.Vardım mezara.Elimde hiç yarın kalmadı.Ömrümün hepsi "bugün"lerden ibaret.Sonrası hiç olmadı.
📖 Sayfa 68 · Mukabele, Senai Demirci
Tüllenen rahmet ufuklarına salıyoruz nazenin ümitlerimizi.
Mukabele, Senai Demirci
Oysa... "Yarın" gelince, ölüyor "bugün"üm.
Mukabele, Senai Demirci
"Bir yol sevdasına kapılıyorum. Toza dumana bulanıyor an."
Mukabele, Senai Demirci
Adımı "insan"koyan Sensin. Biliyorsun, unutkanım. Çokça unutanım.
Mukabele, Senai Demirci
"Hep bir yerden hep bir yere'yim."
Mukabele, Senai Demirci
Sensin ilahım; başkasına hiç minnetim yok. Başkasına boyun eğmek yakışmaz bana.
Mukabele, Senai Demirci
En güzeli bu... En hayırlısı... Sensin bana Vekil; başkaları dayanağım ve sığınağım olamaz.
Bana vermen için önce benim ben olmam gerekti. Yokluktu aslım. Bir şey verilmeye değer "bir şey bile değildim. Ben bana verilmesi gerektiğini bilemezdim. Ben beni bile isteyemezdim. Varlığımı talep edemezdim. Vermek için önce beni "verilmeye değer" buldun.
Mukabele, Senai Demirci
"Vay haline elinde olmayanın ardı sıra koşarken, elinde olanı yüz üstü bırakanın."
Mukabele, Senai Demirci
Al beni bu uğursuz koşudan Allah'ım!
"Rabbin adına sabret!"
Mukabele, Senai Demirci
Sabrediyorum ey Rabbim, sabrediyorum. Senin hatırına "iyi" kalacağım. Sen istiyorsun diye iyiliği ayağa kaldıracağım. Varlığımı iyiliğe adayacağım. Gövdemi bir iyilik meşalesi olarak gezdireceğim yeryüzü mahzeninde. Her şeyin devrildiği vakitlerde iyiliğin etten kemikten heykeline dönüştüreceğim varlığımı. Düşerken bütün ümitler, senin adına var olma direnişine dik tutacağım. Sabredeceğim.
Bir hüzün gölüyüm, derinlerimde sarsıntılar uyuyor.
📖 Sayfa 57 · Mukabele, Senai Demirci
"...zira Biz insana şahdamarından yakınız."
Mukabele, Senai Demirci
Nereye gideceğimi bilmiyorum. Bir yokuş başındayım. Yokuşlar bedel ister bilirim. Tercihler terk etmeleri gerektirir. Gitmeler, geride bırakılanlara değmelidir.
Mukabele, Senai Demirci
Sözün ucuyla kazı kalbini.
📖 Sayfa 16 · Mukabele, Senai Demirci
"Biz (seni) meşakkat içinde (sınanmak üzere) yaratmaktayız."
Mukabele, Senai Demirci
"Ölümümle başlayacak en büyük kaybım. Aslında çoktan başladı ölümüm. Ölmekteyim; gün gün eksilmekteyim."
📖 Sayfa 17 · Mukabele, Senai Demirci
Unuttuk "karanlığı bürüyen gece'nin sonunu getiremeyeceğimizi.
Mukabele, Senai Demirci
Attığım adımları, sesimin kıvrımlarını, sözümün titremelerini, içimin ah'larını, gizli göz kaçırmalarımı, dudak bükmelerimi, nefes alış verişlerimi, sessiz hıçkırıklarımı, boğazıma düğümlü "keşke"lerimi biliyorsun. Beni önemsiyorsun. Beni benim elimden kurtarmak istiyorsun.İsraf ettirmek istemiyorsun şunca emek verdiğin sanatını.
Mukabele, Senai Demirci
Kin ve nefreti kimlik edinip alevden yüz edinenler hiç eksilmez y/anımızdan.
Mukabele, Senai Demirci
'' Ne var ki insan azar. Kendini kendine yeter görür de azar '' Kendini bildi bileli '' ben '' öznesi içinde yaşayan insan, tekilliğini ve bağımsızlığını, ve biricikliğini bir duyarsızlık kalkanına dönüştürebilir. Gördüğüne kanabilir. Aslını bilmediği bir rüyaya aldanabilir.
📖 Sayfa 9 · Mukabele, Senai Demirci
Yıldız düşmüş nasibime, ah!
📖 Sayfa 99 · Mukabele, Senai Demirci
Gözümün gördügünü taşıyamıyor gönlüm.
"Ne var ki insan Rabbine pek aldırışsız..."
Mukabele, Senai Demirci
Seni 'okuyan' olarak yarattı Rabbin. Seni'okumaya değer'sayfaların karşısına koydu.Rabbinin nakşettiği anlamı O'nun adına sen çözeceksin. Varlığın boşa var edilmediğini sen bileceksin. Her şeyin ardında sakladığı anlamı çözme işini sana emanet etti Rabbin. Bu yüzden seni ilgiden yarattı. Sen ilgi kurmadan edemezsin. Sen parçaları bütünlemeden rahat edemezsin.
Mukabele, Senai Demirci
Oysa... '' Yarın '' gelince, ölüyor '' bugün '' üm. Dünkü beni geçmişin kabrine koyuyorum her gün. '' Bugün'' dediğim gün, '' yarın'' geldiğinde '' dün '' diye ölmeye ayarlı. Şu gövdem, hatıra olmuş, bir daha gelmeyecek, mezara konmuş ''ben'' leri hatırlatan mezar taşı. Her yeni gün eşiğinde ''dün'' e gömüyorum kendimi. Vardım mezara. Elimde hiç yarın kalmadı. Ömrümün hepsi ''bugün''lerden ibaret. Sonrası hiç olmadı
📖 Sayfa 68 · Mukabele, Senai Demirci
"Çünkü bir şeyin sürekliliği yok da saydırır onu. Alışıldıkça varlık, yok sanılır."
Mukabele, Senai Demirci
Ne umduysam Sende buldum. Sen de umduğunu bende bul ya Allah..
📖 Sayfa 91 · Mukabele, Senai Demirci
Gökyüzüyüm ben ki sükûnetimde alev topları dolaşıyor...
Mukabele, Senai Demirci
"Sen ey,
Mukabele, Senai Demirci
Yarım kalmış çocuk tebessümlerini cennetinde tamamlayan, kanadı yanmış kuşça ümitleri kabul göğünde ağırlayan keremkâr..."
Hüzünlerimiz bulup da kaybettiklerimiz yüzünden. Korkularımız arayıp da bulamayacaklarımız yüzünden.
📖 Sayfa 42 · Mukabele, Senai Demirci
Vefasız nazarlarda eskimeyeyim diye bu lafa tutuş. Vahyin, beni önemsediğinin belgesi...
Mukabele, Senai Demirci
Ebâbil kanatlarına tutundur ümitlerimi..
Mukabele, Senai Demirci
Sen ey,
📖 Sayfa 98 · Mukabele, Senai Demirci
Göz aydınlığım için karanlığı yıldız yıldız delen Sahibim,
Sen ey,
Huzurumun saçaklarına göklerden ışık salkımları düşüren Kadir-i Rahim,
Kalamam burada,hoşnut değilim bu darlıktan
"Uzak ufukta beliren" söz meleğini beklerim.
Yaklaşsa,yaklaşsa,sokulsa gönlüme.
Sessizliğin tenini kanata kanata inse,
Hece hece kanatlandırsa mûjdenin sesini,
Huzurun göğüne alsa yaralı kalbimi,
Dokunsa ruhuma, "kâb-ı kavseyn'im olsa,
Sarıp sarmalasa Söz'ün beni,aramızdan su sızmasa.
Güneş bir ufuktan bir ufka akar; yükselişinde de anlam var, batışında da anlam var. Ay halden hale girer, her hali güzel, bir özel kaderi var. Yağmurun her damlası ölçüyle iner, dokunuşlarında şiir sesi var. Ağaçlar uzanır, dallar eğilir, yapraklar salınır, çiçekler tomurcuklanır; her kıpırtının bir anlamı var.
📖 Sayfa 34 · Mukabele, Senai Demirci
Kenara çekiliyorum kalabalıklardan.Bir seni Rab biliyorum.Bana dokunuşlarını seve seve kabulleniyorum.
📖 Sayfa 88 · Mukabele, Senai Demirci
Uzakta değil,hep yanımda olduğumu biliyorum "Yukarıda" değil,hayatımın her detayında var olduğunu görûyorum.Attığım adımları,sesimin kıvrımlarını,sözümün titremelerini,içimin ah' larını,gizli göz kaçırmalarımı,dudak bûkmelerimi,nefes alış verişlerimi,sessiz hıçkırıklarımı,boğazıma düğûmlü "keşke"lerimi biliyorsun.Önemsiyorsun beni.Her halimi düzene koymak istiyorsun.Beni benim elimden kurtarmak istiyorsun.İsraf ettirmek istemiyorsun.şunca emek verdiğin sanatı.Belli
Beni sınadığını bilirim. Yokuşta susamazsam , düzün kıymetini bilemem. Perdenin ardına hasret kalmazsam , ışığın değerini göremem. Ter dökmezsem sınamalarda , kazandığıma sevinemem. Kaybetmeyi göze almazsam , kazanmanın tadına varamam. Sözüne tutundum nefes nefes , tesellini umarım !
Mukabele, Senai Demirci
Anlıyorum ki, varlığım yokluğuma tercih edilmiş... Kapı dışında kalmama razı olmamış Var eden. Bana da yer ayırmış yeryüzünde.
📖 Sayfa 22 · Mukabele, Senai Demirci
Sen ey özüne değer yüklenmiş olan, değerinin üzerine yatma. Kendini kendine gölge etme. Kendi kabuğunun içine sıkışma. Kendini azaltma; çoğalt. Çürütme cevherini, uyan. Razı olma bulduğuna, aradığını bulmak için kalk. Buralarda oyalanma, arzuların ötelere aç.
📖 Sayfa 18 · Mukabele, Senai Demirci
"Anlıyorum ki, yakama kir bulaşabilir. Ellerim isyana kalkabilir. Gözlerime günah değebilir. Çamura düşebilir yüzüm. Kanlanabilir kalbim. Öfke ve kin, nefret ve haset bulaşabilir kalbime..."
📖 Sayfa 20 · Mukabele, Senai Demirci
Yaklaşmakta akıbetim.Uzak bildiğim kıyametim çok yakın.Hemen yanı başımda ecelim.Hiç uzaklaşmamış ayak ucumdan.Dünya düşünde salınmışım.Göre göre rüyayı; rüya gördüğüme körleşmişim.
📖 Sayfa 129 · Mukabele, Senai Demirci
Kıyametim bugündür benim.Bugün doğdum.Öldüğüm gün de bugündür benim; eminim ne dün ne yarın; bugündür kaderimin hepsi.Geçti dün. Gelmedi yarın.Dünün ölmüşüyüm.Yarına ise doğmadım daha.Ne oluyorsa bugün oluyor.Ne geliyorsa bugün.Ne gidiyorsa bugün.Bugünden başka ölecek bir gün bilmiyorum.
"Bir yokuş başındayım. Yokuşlar bedel ister bilirim. Tercihler terk etmeleri gerektirir. Gitmeler, geride bırakılanlara değmelidir."
📖 Sayfa 147 · Mukabele, Senai Demirci
Senin benim için istediğini elbet bende isterim Ey RABBİM. Senin istediğini isteyenlerden eyle beni. Sen istemezsen isteyemem kiii !
Mukabele, Senai Demirci
Boynumda dünyanın vebali. Var olmaya çalıştıkça, daralıyorum. İnce ince örülen bir ip gibi irademi tutsak etmekte dünya. Sessizce kalınlaşmakta, ağır ağır sıkılaştırarak düğümlerini, derece derece daraltarak ilmiğini boynuma bukağı olmakta. Tercihlerim elimi bağlamakta. Özgürlük diye yükselttiğim her sütun ateşten parmaklıklara dönüşüp beni bana zindan yapmakta.
Mukabele, Senai Demirci
Bu muazzam tablonun karşısına takdir edici olarak seni yerleştirdi. Bu sanat galerisinin saygın davetlisi sensin. Bu güzelliğin ölçeği senin beğenin. Seni 'okuyan' olarak yarattı Rabbin. Rabbinin nakşettiği anlamı O'nun adına sen çözeceksin. Varlığın boşa var edilmediğini sen bileceksin. Her şeyin ardında sakladığı anlamı çözme işini sana emanet etti Rabbin. Sen ilgi kurmadan edemezsin. Sen parçaları bütünlemeden rahat edemezsin.
Mukabele, Senai Demirci
Körlüğüme bile körüm ben ey Rabbim. Gördüğüme kör etme beni!
📖 Sayfa 75 · Mukabele, Senai Demirci
Öncelediklerimi sonraya alacak, sona bıraktıklarımı öne alacak bilinçle donat beni. Kopar kıyametimi. Yanında bildim kıymetimi.
📖 Sayfa 131 · Mukabele, Senai Demirci
Bu yokuşun ardında düzlük saklıdır. Bu perdenin ardındadır aydınlık. Bilirim bu sınavın sonundadır mutluluk. Şu darlık gömleğini soyunup sonsuz ferahlığı giyineceğim ; eminim.. İnandım sözüne. Sözüne yasladım kalbimi ; müjdeni beklerim… !
Mukabele, Senai Demirci
Doğumumla başladı benim varlığım. Vaktin doğusunda adımın anılmadığı binlerce yıllık unutulmuşlukta, beni kulun etmeye kararlıydın. Herkesin vazgeçtiği benden bir Sen vazgeçmedin. Ölümümle başlayacak en büyük kaybım. Aslında çoktan başladı ölümüm. Ölmekteyim; gün gün eksilmekteyim. Vaktin batısında, adımın anılmaz olduğu ölüm sonrasında, yine Senin gündemin olmaya devam edeceğim...
Mukabele, Senai Demirci
..Varlığımı delik deşik eden, hiç eksilmeyen, şiddeti hiç sönmeyen bir ateş hazırlamışım kendime. Ümitlerimi param parça eden alevlere sokmuşum başımı. Ne varsa kalbime yar olacak, terk etmişim. Uzaklara atmışım memnuniyet fırsatlarını. Düşürmüşüm kıymetimi. Düşürmüşüm boynuma asılan cevherleri. Rabbimin ümidi olduğumu unutup başkalarının nazarında itibar aramışım. Vefasız yüzlere bel bağlamaşım. Özü düşman, yüzü dost görünenlere kanmışım..
📖 Sayfa 134 · Mukabele, Senai Demirci
_Alak: Sözün Eğilişi_
📖 Sayfa 8 · Mukabele, Senai Demirci
Vicdanının toprağını öylesine çok kazmıştı ki hesap kitap yapmadan, bilmeden, beklemeden bu yağmura hazırlanmıştı.
Tükendiğini fark edemezdim vaktin. Ömür eriyormuş; nereden bileyim! Terk edip gidenlerin yerine yenisini koydukça genç görünürüm sandım. Çoğalınca sahip olduklarım, bu deli akışa direnebilirim sandım. Derin yaralarımı gündelik hazlarla sarınca, kanamayacak sandım. Malın yenisine, daha iyisine, daha fazlasına eriştiğimde, acılarım susar sandım. Ah, kesilmedi ağlayışım. Dinmedi sızım…
📖 Sayfa 68 · Mukabele, Senai Demirci
Vardım mezara. Elimde hiç yarın kalmadı. Ömrümün hepsi “bugün”lerden ibaret. Sonrası hiç olmadı.
📖 Sayfa 68 · Mukabele, Senai Demirci
Bir denizim ben; içimde ayrılıklar kaynıyor. Bir ırmağım ki vedalara akıyorum. Bir dağım ki yamaçlarımda heyecanlar bekleşiyor. Bir hüzün gölüyüm; derinlerimde sarsıntılar uyuyor.
📖 Sayfa 57 · Mukabele, Senai Demirci
Bilirim, ellerimle sınarsın beni Rabbim. Avucumun içinde başlar yangınım. Elimde kor taşırım. Parmak uçlarıma bulaşır kötülükler; her defasında bileğimden yakalanırım.
📖 Sayfa 26 · Mukabele, Senai Demirci
…Bir şey hep eksik içimde. Geri kalan yanımı kavuruyor. Parçayı yerine koyamıyorum. Tamamlayamıyorum kendimi. Hiçbir şey tat vermiyor. Yavanlaşıyor sular. Başımı sokacak bir huzur limanı arıyorum…
Mukabele, Senai Demirci
Yaralarımın sızısı SENİ bilmekle doyacaktı anlamalıydım !
Mukabele, Senai Demirci
Sıkça Sorulan Sorular
Mukabele kimin eseridir?
Mukabele, Senai Demirci tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2017'de yayımlanmıştır.
Mukabele kaç sayfadır?
Mukabele, 160 sayfadır (Şule Yayınları baskısı).
Mukabele'nin en ünlü sözü nedir?
“"Görüyorum işte; şu dünya gecesi ahiret sabahına yürüyor."”