CANLI

Deliliğin Arifesinde Kitabından Alıntı Sözler — Friedrich Hölderlin

Deliliğin Arifesinde - Friedrich Hölderlin kitap alıntıları ve sözleri

Deliliğin Arifesinde adlı eser, Friedrich Hölderlin tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1996'da okurlarla buluşmuştur. Aşağıdaki sözler, okurların en çok beğendiğinden başlayarak sıralanmıştır.

Yazar:Friedrich Hölderlin
Çevirmen:Ahmet Cemal
İlk Yayın:1996
Yayınevi:YKY
Sayfa Sayısı:56
Dil:Türkçe
ISBN:9753634072-27168
Okuma Süresi:1 sa. 35 dk.
Türler:Şiir

Deliliğin Arifesinde'den En Beğenilen Alıntılar

Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.

Ah, ne güzel günlerdi. Ama ardından hüzün dolu bir günbatımı geldi...

📖 Sayfa 20 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ancak şimdi anlıyorum insanoğlunu,
yalnız ve ondan uzak yaşadığım için!

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Güzel günlerdi. Ama ardından
Hüzün dolu bir günbatımı geldi.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Hoşlanmıyorum yaşamaktan, yokum artık!

📖 Sayfa 12 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Hoşlanmıyorum yaşamaktan, yokum artık!

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

...uzun yıllar boyunca yaşadığını bilmeden yaşadı.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ve ruhun gri renkli, ıslak bulutları, yumuşak bir günün
Güzelliğiyle, koşar adım geçip gitmekte!

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ve ancak anlamla
Dolanlardır yaşanmış günler, yılların akışında.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ah! Zavallı ben!
Güzel günlerdi. Ama ardından
Hüzün dolu bir günbatımı geldi.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

“İnsanın ruhu, kuşkuların pençesinde ve tedirgindir.”

📖 Sayfa 9 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

İyi bir şeydir insanın uzaktan bakabilmesi hayata,
Ve anlayabilmesi hayatın kendini nasıl algıladığını,
Ayakta kalabilen, atıldıktan sonra tehlikenin kollarına,
Fırtınalarda ve rüzgârlarda yolunu bulabilmiş biridir.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

“Tadını çıkardım bu dünyanın hoşluklarının,
Nasıl da akıp gitti bütün bir gençlik!
Uzakta şimdi Nisan, Mayıs ve Haziran,
Hoşlanmıyorum yaşamaktan, yokum artık!”

📖 Sayfa 12 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

“Güzel günlerdi. Ama ardından
Hüzün dolu bir gün batımı geldi.”

📖 Sayfa 20 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Çoğu kez bulutlu, kapanık gibidir iç dünya,
İnsanın ruhu kuşkuların pençesinde ve tedirgindir.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Hep onca yalnızlığını söylersin

Bu güzel dünyada, sevgilim!

Ama sen bilmezsin.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

"Tatlı bir huzur
Yüreğimdeki her dikenin bedeli..."

📖 Sayfa 33 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

"Bir insan için derim ki, iyi ve bilgeyse
Neyi gereksinir daha? Doyurabilir mi ruhu
Herhangi bir şey?"

📖 Sayfa 28 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Yeni yıl bir şenlik gibi başlar,
Duyguların en yücesi, en iyisiyle dolar insanlar

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Yeni hedefler bulmuş çabalarına,
Belirtilerle ve mucizelerle dolu bir dünya!

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Çünkü yaşamın anlamını bulabilir insanoğlu,
En yüce olanı muhteşem bir amaç kılabilir,
İnsanlığa yakışır biçimde bakabilir dünyaya,
Soylu bir anlamı, yaşamın yücesi sayabilir.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Bütünüyle kendine özgü bir yaşamdır paylaşılan,
Bir ruh, ve tedirginlikten uzak bir saygı.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Hiçbir zaman kaybolup gitmez eylemlerin gerçeği [...]

📖 Sayfa 36 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

İyiyi onurlandıran, uğramaz herhangi bir zarara,
Korur yüceliğini, boşuna yaşamaz insanı,
Bilir böyle bir hayatın değerini, yararını,
İyiye emanet ederek kendini ilerler esenliğin yollarında.

📖 Sayfa 30 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Bu arada tadına var yaşamın,

İyi bir ruhtur yaratacak olan

Güzelliğini görkemli çabaların,

Kutsal bir zemindir sana yakışan.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Neşeye boğulmaktır gözlerin yazgısı.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

"Aslında hiç sormamalısın bunu,
Eğer yanıt vermemi istiyorsan sana."

📖 Sayfa 31 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

İnsan düşlerken tanrıdır, düşünürken dilenci

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Doğanın ihtişamıdır günlerini güzelleştiren,
İç dünyasında yeni çabaların, gerçeklerin,
Daha yüce bir anlamın ve kimi ender soruların
Kapısını aralayan, çoğu kez kendi ruhudur.

📖 Sayfa 41 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Gözüpek eylemlerdir yaşam denilen,

Yüce bir hedef, uyum dolu bir devinimdir,

Atılımlar ve adımlardır, mutluluk kaynağı erdemdir,

Ciddi iştir, ama katıksız gençliktir buna rağmen.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

İyi bir şeydir insanın uzaktan bakabilmesi hayata,
Ve anlayabilmesi hayatın kendini nasıl algıladığını,
Ayakta kalabilen, atıldıktan sonra tehlikenin kollarına,
Fırtınalarda ve rüzgarlarda yolunu bulabilmiş biridir

📖 Sayfa 35 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ama meraklı insanlar kalkıp sorduklarında bana,

Bütün bunları hissedebilme cesaretinin anlamını,

Ne olduğunu kaderin, yücenin ve kazancın, derim ki

O zaman, hem yaşamak, hem de düşünmektir yaşadığını.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ne sormak gerekir insanlar mutlu olduklarında?
İyi ve erdemli yaşayıp yaşamadıklarını;
O zaman hafifler ruhlar ve azalır yakınmaları
Ve ancak böyleleri içindir kavuşmak bir inanca.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Sessiz gecede gökyüzü yıldızlara boğulmuş.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Batan düşünceleri, hatıraları; hiçbir şey
Bozamaz iç dünyasındaki değerleri.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

O gün ki, itiraflarla başlamıştı ya da bizi
Birleştiren el sıkışmasıyla. Ah! Zavallı ben!
Güzel günlerdi. Ama ardından
Hüzün dolu bir günbatımı geldi.

📖 Sayfa 20 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Eğer doğa yalın ve dingin yaratmışsa birini,

Bu bir uyarıdır insanoğluna neşeyle bakmam için,

Neden? Çünkü korkutur bilgeleri bile açıklık dediğin,

Ancak başkaları da gülüp şakalaşıyorsa tadabilirsin neşeyi.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Hölderlin, ötesinde artık hiçbir şeyin kendisi için bir anlam taşımayacağı bir eşikten adımını atmak üzere iken, anlamın "anlamı" üzerinde düşünme gereksinimi duyar.

📖 Sayfa 10 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Gözüpek eylemlerdir yaşam denilen...

📖 Sayfa 36 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

İnsan nasıl görüyorsa öyle duyumsar kendini

📖 Sayfa 49 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Çocuklara özgüdür güzellik,
Tanrının yansımasıdır belki de,
Çocuklarındır, melekleri bile
Övülesi kılan huzur ve sessizlik.

📖 Sayfa 21 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

"Gönülleriyle tanıştıklarında insanlar,
Sevinçle bilirler ki, artık dostturlar,
Daha bir yakındır şimdi yaşam onlara..."

📖 Sayfa 53 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Bir insan için derim ki, iyi ve bilgey­se
Neyi gereksinir daha? Doyurabilir mi ruhu
Herhangi bir şey? Bir başak, yeryüzünün
En olgunlaşmış üzümleri, yetişmiş midir

Onu beslemeye? Demek ki şudur asıl mana:
Çoğu zaman sevgilidir bir dost,
Ama ondan da fazlası, sanattır. Ey sevgili,
İşte sana söylüyorum gerçeği. Sensin
Dedalus’un ve de ormanın ruhu.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Şaire göre anlam üzerinde düşünmek bir zorunluluktur, çünkü yaşam, yalnızca kendini bir akışa bırakmak değil, fakat akıp giden üzerinde düşünmekle yaşam diye anılmaya layık olabilir; yaşama cesaretinin özünü de doğrudan doğruya düşünmeeylemi oluşturur:

Ama meraklı insanlar kalkıp sorduklarında bana,
Bütün bunları hissedebilme cesaretinin anlamını,
Ne olduğunu kaderin, yücenin ve kazancın, derim ki:
O zaman, hem yaşamak, hem de düşünmektir yaşadığını.

📖 Sayfa 10 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Ancak başkaları da gülüp şakalaşıyorsa tadabilirsin neşeyi

📖 Sayfa 32 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Anlamın kapıları açılmıştır insanlara,
İyiyi seçebilsinler diye, seçilmişlerin kimliğiyle,
Hedef budur aslında ve ancak anlamla
Dolanlardır yaşanmış günler, yılların akışında.

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Çoğu zaman sevgilidir bir dost. Ama ondan da fazlası, sanattır. Ey sevgili, İşte sana söylüyorum gerçeği. Sensin Dedalus'un ve de ormanın ruhu.

📖 Sayfa 28 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Belki bir resim olup çıkmıştır mutluluk...

📖 Sayfa 26 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Günlerin hepsine en güzel demez,
Dostları tarafından sevildiği ve gençken Kendisinden hiçbir lütfun esirgenmediği
O mutlu zamanların özlemini çeken insan.

📖 Sayfa 37 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Günlerin hepsine en güzel demez,
Dostları tarafından sevildiği ve gençken
Kendisinden hiçbir lütfün esirgenmediği
O mutlu zamanların özlemini çeken insan.

📖 Sayfa 37 · Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin

Sıkça Sorulan Sorular

Deliliğin Arifesinde kimin eseridir?

Deliliğin Arifesinde, Friedrich Hölderlin tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1996'da yayımlanmıştır. Türkçeye Ahmet Cemal çevirmiştir.

Deliliğin Arifesinde kaç sayfadır?

Deliliğin Arifesinde, 56 sayfadır (YKY baskısı).

Deliliğin Arifesinde'nin en ünlü sözü nedir?

“Ah, ne güzel günlerdi. Ama ardından hüzün dolu bir günbatımı geldi...”

Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Kaynak eser: Deliliğin Arifesinde — Friedrich Hölderlin. Eserin tamamı için kitabı edinmenizi öneririz.
Bu yazıyı paylaş Link kopyalandı ✓

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ

“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”

Kalem Sûresi, 68/4