Abdülbaki Kömür'ün Bir Yolcudan Arda Kalan adlı kitabı 2014'te yayımlanmış, 212 sayfalık bir Edebiyat eseridir. Bu derlemede Bir Yolcudan Arda Kalan'dan en çok paylaşılan satırlar sizi bekliyor.
Bir Yolcudan Arda Kalan'dan En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Şarkı bitti.
📖 Sayfa 157 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Nakaratlar artık
Belleğimi yoran...
Yeni bir şey yok cephemde,
Ricattayım.
Yorgunum, yaralıyım,
Mağlubum her savaştan.
Sadağımda ok bitti,
Kırıldı ses tellerim.
Şarkı bitti, şiir bitti, söz bitti.
...
📖 Sayfa 167 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Sen arının boynunda
Çiçek tozundan zincir,
Ben karanlık odada
Hayal üreten tacir...
Çöl, benim Mihrican,
📖 Sayfa 148 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Çöl, benim içimde!
Kıymeti yok aslında ne yaptığımızın
📖 Sayfa 20 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
İbrahimce bir duruştur aslolan
Kime yakın durduğumuzun
Ve kimi dost bildiğimizin
Şahitliğidir bunca meşakkat
Şimdi ne var avucumuzda,
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Nedir bize kalan?
Sorguda ne diyeceğiz
Sözün sahibine?
Hangi yüzümüzü takınacağız,
Hatta bir yüzümüz olacak mı
Utancımızı saklayacağımız?
Korkuyorum
Bir gölge kalmayacak bize,
Çünkü hiçbir yangını söndüremedik ki!
Der ki: "Bak!"
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kalbinle, gözünle, özünle...
Ne bir eksik ne bir fazla
Bir karar üzere alem.
Bak!
Dağlara, taşlara, ağaçlara...
Susuyorum, içimde çığlık çığlığa bir sessizlik...
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Gözyaşlarımın en kanlısını, en görkemlisini döküyorum,
Sayfalar dolusu ağlıyorum gizlice.
Çırpınan kuş misali
📖 Sayfa 200 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kalbim sığmaz kabına.
Siz nereden bileceksiniz bayım,
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Can telaşına düşmüş koyunların
Kırmızıdan ne anladıklarını?
Meftunî mecnun olup dilendim Leyla Leyla,
📖 Sayfa 166 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kayboldum sahrasında, bir adres bulamadım.
Hep yalnız, hep tenhadır gülüşlerim aynada,
📖 Sayfa 67 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Hep aykırı durur nedense.
Konuşsam ayrılık kokar cümlelerim,
Sussam ayrılık.
...
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Çocuktuk ama çoktuk.
Birimizin, hepimiz içinde bir anlamı
Tebessümün gülü kızartan ateşi,
Gözyaşının düştüğü yeri hırpalayan bir ağırlığı vardı.
Ve her gün biraz daha göğeren delikanlılığımız.
Çocuktuk ama çoktuk.
Sen gittin,
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Nisanın yağmuru gitti.
İyilik kimin için?
📖 Sayfa 163 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Ya vefa?
Değer mi diyorum bazen.
Değer mi,
Bunca acıyı göğüslemek?
Bir yerde insanlar ölür,
📖 Sayfa 190 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Bir yerde yeni doğarlar,
Bir yerde kıyamet kopar,
Bir yerde umursamazlar.
Bir yerde bir lokma için
Hayatlarından vazgeçerler,
Kimileri kulak tıkar,
Yer, içer, güler, eğlenir.
Kaybolmuş bir zamanda, meçhul bir adresteyim.
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kan damlar ellerime, ruhumdaki mahbesten.
Yaşamak ne, ölüm ne, niçin bu kafesteyim?
Ezel, ebed ötesi; sır deyip kurtar beni.
Varla yokun manası bir deyip kurtar beni
İğdiş olmuş duygularımızla
📖 Sayfa 16 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Beş para etmez şu yaşama kavgamızda,
Gönül penceremize vuran sonsuzluğa inat
Papatya yapraklarında ararız
Bu umarsız aşka deva
Hüzünlüsün biliyorum,
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Parıltısı yok eskisi gibi altın rengi kubbelerinin
Ki huzmeleri sürur verirdi.
Azametinden kem gözler ya hırsından çıldırır
Ya korkudan erirdi.
Böyle durma!
Kırgın,
Küskün,
Ve uzak...
Sen mahzunsan tüm şehirleri mahzun dünyanın,
Haysiyeti muallâ şehir.
Hayat, dikenle gül arası;
📖 Sayfa 143 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Ya batar,
Ya kokar.
Vurgunlar yemişiz tüm şarkılardan...
📖 Sayfa 180 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Yenilmedim ama yenik sayıldım işte...
📖 Sayfa 110 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kağıttan kırpılmış adamlar gibi duruyoruz hayatın ortasında.
📖 Sayfa 116 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Her rüzgarda savruluyor,
Her fırtınada sarsılıyor, devriliyoruz.
Kendi gölgemizle didişmekten yorulduk ."
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Elif Elif’ti, gayrısı hurufat...
📖 Sayfa 13 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Sen gittin,
📖 Sayfa 43 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Dünyanın uğuru gitti.
Söylesene, ağzımın tadı mı kalır?
Hangi beyaz keyif çatar çayımda?
Sen gittin,
Aralandı sahte dünyam yokluğa.
Bir yağ emmez çıkrık kolu hatıran.
Sen içimde büyüdükçe ben küçülüyorum.
Adını kazıyamadı zaman,
Nar tadından,
Kar suyundan.
Her gece yağmurlara tutunuruz,
📖 Sayfa 104 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Geç kalışımız ondandır eve.
Her gün biraz daha tunç çalıyor yüreğim.
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Ya güneşinle erit
Ya bir İbrahim gönder!
İşte, bu son perde, gözlerim ela.
📖 Sayfa 84 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Bu son şarkım,
Bu son veda,
Elveda!
Der ki :Bil
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kitapla, ilimle, hilmle..
Su nasıl et olurmuş, et nasıl toprak
Kök çiçek yaprak ?
Bil ."
Yunus'tan biliriz "Aşıklar ölmez."
📖 Sayfa 120 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Evet, biz "kurban" deyince "hiç"liğimizi anlarız, Yolculuğumuzu hatırlarız,
📖 Sayfa 19 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Yakınlaştıklarımızı ve uzaklaştıklarımızı
Sattıklarımızı ve satın aldıklarımızı.
Kan bulaşmışsa elimize, nasıl temizleyeceğimizi öğreniriz
Ve akan kanın kimin hesabına yazıldığını.
Çıkmaz sokak bir yanım
📖 Sayfa 189 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Bir yanım sona çıkar.
(...)
Gülüp geçemem öyle
Her gam beni yakar,
Bir masumun yüreği
Gelir, bende konaklar
Kırk yama vuracağım kalbime.
📖 Sayfa 80 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Yine de anlamayacak kimse,
Kaç kez tökezledigimi,
Kaç defa düşüp kalktığımı yerden,
Kendi küllerimden yaratıldığımı yeniden...
Sen bir sonbahar günü
📖 Sayfa 168 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Çok uzak doğan fecir,
Ben sevda iklimine
Sürgün giden muhacir...
Ayak izlerine bıraktığım gözyaşları
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Besler mi yağmur yüzlüm, bulutlarını ?
...
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Gökte bir şuleydi gülün yaprağı.
Çokça pembe
Çokça pembeden öte...
Naifti, munisti, biraz kırılgan.
Kırıldı, dünyama
Yıldızı düştü!
Belki mutluluğun tadını hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz.
📖 Sayfa 106 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Çünkü hayatımız bize yetecek kadar...
Bu nasıl dünya? Tebessümler sahte,
📖 Sayfa 192 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Tanıyamadan, Sevgileri yalan,
Geldik, gidiyoruz Her şey göstermelik,
Anlayamadan. Bir garip insan.
Tek yönüm
📖 Sayfa 96 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Asumana açılan duanın bin bir yolu.
Dört duvarı aşamayan ham hayallerimizin
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Mürekkebiyle kirlettigimiz sayfalarda değil
Harlanmış tutkularla,
İçli bir tan ağartısında aramalıydık belki
Anka kuşunu.
Nefsim heva heveste ,masivada ısrarım.
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Hasretin dayanacak yüreğime beş vakit,
📖 Sayfa 90 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Yüreğimin kimseye açmadığım en derin köşesinde.
Olmadığın taraflarıma
📖 Sayfa 127 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Vuruyorlar, vuruyorlar;
Yıkılmıyorum!
Beni hiç/yok sayıyorlar,
Susuşum ondan.
Bir yanımda bin ihanet,
Umut her şeye rağmen
Sesim kalsın orada,
Belki bir kıvılcım olur.
Seveceğim ama onlarınki gibi değil
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Ve terk etmeyeceğim asla.
Bir çınar nasıl sökülebilir ki kökleriyle?
Her bahar yeniden dirileceğim
Kara kışlar yaşasam da.
Çocuktuk, çoktuk ama
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Büyürken
Her kavşakta bir yanımızı yitirdik!
Kaybolmuş bir zamanda, meçhul bir adresteyim.
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kan damlar ellerime, ruhumdaki mahbesten.
Yaşamak ne, ölüm ne, niçin bu kafesteyim?
Aşk, ümittir Mihrican.
📖 Sayfa 145 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Gece serpilen külden, sabah koru devşirmek
Ki oldurur insanı.
Erir günden güne bir yanımız,
Bir yanımız havaya,
Bir yanımız toprağa karışır; ayandır, aşikârdır.
Yarın çok uzun bir gün olacak inan.
📖 Sayfa 89 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Güneş sensiz doğacak üzerimize bir defa
Ve sensiz batacak.
Gözlerim seni arayacak, alışmış bir çaresizlikle
Bile bile
Sağda solda.
Her karartıyı sen sanacağım bir zaman.
İğreti duracak içerimde,
Belleğimde kördüğüm yokluğun,
Gırtlağıma oturmuş bir yumruk olacak gidişin.
Hüzün yeşerecek ruhumda dal dal.
...
📖 Sayfa 107 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
bir zamanlar ne diplomalarımız vardı
ne banknotların rengi ellerimizi ısıtabiliyordu
şiir alın teriydi, ekmek gibi kutsal,
su kadar azizdi.
şimdi bir yığın süflî malumat,
bir yığın laf,
bir avuç adam kaldı.
bu son yaz olabilir,
son mevsim.
kırlangıçlar bir daha uğramayabilir semtimize
ya donarlar yollarda
ya dönmezler ebedî.
Deniz maviydi,
📖 Sayfa 29 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Gözlerin siyah.
Gözlerini götürdün,
Denizde izi kaldı.
Der ki: "Gözet!"
📖 Sayfa 24 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Sırtlandığın emaneti...
Avucunda kor da olsa
İbren şaşmasın Eliften.
Gözet!
Şahadeti, adaleti...
Der ki: "Bak!"
📖 Sayfa 21 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Kalbinle, gözünle, özünle...
Ne bir eksik ne bir fazla
Bir karar üzere âlem.
Bak!
Dağlara, taşlara, ağaçlara...
Ölürsek de kuşlar gibi ölmeliydik gökyüzünde.
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Hem tek hem özgür .
Gidiyorum!
📖 Sayfa 111 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Yüreğimde pörsümüş bir yığın hüzün,
Yarına taşıyamadığım mavilikler
Ve didiklenmiş sevdamla
Ve insanlık onurumla...
Gidiyorum!
Soluklanamadığım iklimlerin gri bakışlarından,
Uzağa,
Uzaklara,
Hem de çok...
Say ki
Kendime dönüyorum!
Gidiyorum!
Vaveyla istemem arkamdan.
Ne alkış ne kargış...
Aldandım güneşin yedi rengine,
📖 Sayfa 162 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Renk, gözüme çalan kınaymış meğer.
Göz açtım, kapattım, geldim menzile
Dünyanın ahiri fenaymış meğer.
Az gittim, uz gittim, döndüm en başa,
Ömür dediğimiz bir arpa boyu...
Uyudum, uyandım, düştüm telaşa,
Oyunla oyuncak dünyaymış meğer.
Bu çağda yaşıyorum.
📖 Sayfa 148 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
İlacım yağmalanmış,
Lalezarım târumar,
Seğiren damağımda,
Zakkum tadında her şey...
Merhametin beş para etmez;
Sıtmaya yenik düşürdün.
Berraklığını yüreğimin çırpınışlarında yitirmiş
Çöl, benim Mihrican,
Çöl, benim içimde!
Yüreğimin kimseye açmadığım en derin köşesinde
📖 Sayfa 90 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Sızın dolaşacak yakarcasına.
Der ki: "Ara!"
📖 Sayfa 23 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Beşikten mezara
Yitik hazileneleri...
Bulanlar arayandır,
Aramakla bulunmazı
Ara!
Hikmeti, illeti, rahmeti...
Bulanık suretimi kazıyıp aynalardan,
📖 Sayfa 15 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Bin kez tevbe bozarak kapındayım Sultan'ım.
Eyvahımın şulesi, âmâlimi yakmadan,
Bu melal çıkmazından "gel" deyip kurtar beni.
İlacın çilendedir, "bul" deyip kurtar beni.
Der ki: "Düşün!"
📖 Sayfa 22 · Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür
Aklınla, fikrinle, zikrinle...
Ezel ne, ebed ne, müddet ne?
Nereden gelir bunca yol?
Nere gider bunca renk?
Düşün!
Neden, niçin, nasıl, kim?
Sıkça Sorulan Sorular
Bir Yolcudan Arda Kalan kimin eseridir?
Bir Yolcudan Arda Kalan, Abdülbaki Kömür tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2014'te yayımlanmıştır.
Bir Yolcudan Arda Kalan kaç sayfadır?
Bir Yolcudan Arda Kalan, 212 sayfadır (Tahlil Yayınları baskısı).
Bir Yolcudan Arda Kalan'ın en ünlü sözü nedir?
“Şarkı bitti. Nakaratlar artık Belleğimi yoran... Yeni bir şey yok cephemde, Ricattayım. Yorgunum, yaralıyım, Mağlubum her savaştan. Sadağımda ok bitti, Kırıldı ses tellerim. Şarkı bitti, şiir bitti, söz bitti.”