Metin Altıok'un 1993'te yayımlanan Gezgin adlı eseri, Edebiyat türünün önemli örneklerindendir. Türkçe baskısı Doruk Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır. Gezgin için okurların en çok beğendiği sözler bu sayfada bir araya getirildi.
Gezgin'den En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Ömür boyu tarayıp ördüğüm şu zamanı,
Gezgin, Metin Altıok
Benden sonra başıboş ortalıkta bırakma.
Konup göçüyoruz böylece acıyla birlikte.
📖 Sayfa 41 · Gezgin, Metin Altıok
Bir imgeye dönüşen rüzgarın önünde
Savrulan ve toza boğulan,
Soluk ve üzgün bir mendilin peşinde
Üstünde bir kaç damla gözyaşı olan,
Koşuyoruz her şeyin silindiği bir yere.
Ne iyiydin;
Gezgin, Metin Altıok
Kemikli sırtıma paltom gibiydin...
Özenle boyadım ipliğini sevginin,
📖 Sayfa 44 · Gezgin, Metin Altıok
Gidip de bulamamanın incinmiş rengine.
Sisi gümüş bir rüzgarla tepelerden eğirdim,
Dokudum yalnızlığın bu serin kumaşını,
Sesime ayrılıklardan bir gömlek diktim.
Ölümü tastamam ezberledim de geldim,
Dilimde bu buruk türkü tadıyla
Bilmem ki burdan nereye giderim.
Sonunda kendime bir top yangın edindim,
📖 Sayfa 45 · Gezgin, Metin Altıok
Soluğumla besledim dudağımın ucunda.
Ömrümün külüydü savrulan hep ardımda,
Örterek yavaş yavaş bıraktığım izleri
Yanmış bir günün sürüklenen kanatlarıyla.
Koştum, durmadan koştum o küçük yangınımla,
Adımın çaresiz kıyılarında kendi göğümü bulmaya.
Yeni bir ülke yoktur.
📖 Sayfa 6 · Gezgin, Metin Altıok
Diyor o ünlü şair;
Ne de yeni denizler.
Nereye gitsen bu kent.
Seni peşinden izler.
Ama gitmektir benim
Yenilmezlğim dünyada.
Ve ben durmaz giderim.
Bu can tende durdukça.
Sonbahar -ki acının değişmez dipnotudur-
📖 Sayfa 28 · Gezgin, Metin Altıok
Sesinin solgun göğünde,
Küçük bir yıldızla bir harfi tutuşturur.
Kendine yük haline gelince,
📖 Sayfa 50 · Gezgin, Metin Altıok
Koru kendini asıl kendinden.
Bir buluttur mehtabı inatla kovalayan.
📖 Sayfa 18 · Gezgin, Metin Altıok
Bir hüznü yansıtan alnının ortasında,
Yüzün müdür acaba yolumu dolaştıran?
Acının bu solgun haritasında,
Kendime yeni duraklar bulduğum.
Ulaştığım ıssız dağ doruklarında
Yüzün müdür hep sorular sorduğum,
Bakışının titrek aydınlığında?
Böyle garip bencileyin,
📖 Sayfa 13 · Gezgin, Metin Altıok
Böyle yayan yapıldak,
Yani amaçsız bir gezgin.
Geldiğim şu dağlar boyuydu,
Yüzünüz kadar ırak gittiğim.
Yüzüne vurur gölgesi gördüğün düşün,
📖 Sayfa 31 · Gezgin, Metin Altıok
Ölüme benzer soğuk bir uykuda.
Artık kardır savrulan bütün uzak yollarda,
Uykuyla uyanıklık arasında.
Kardır çiğnenmiş kuş ayaklarıyla,
Yastık kılıfının ucunda bu bembeyaz dantela.
Yüzünde hasret belirtileri bulunan biri.
📖 Sayfa 17 · Gezgin, Metin Altıok
Koynunda taşırdı bir aşk hikayesini
Kabuk bağlamış muska gibi.
İmamesidir dağlar bir gurbet tesbihinin,
📖 Sayfa 42 · Gezgin, Metin Altıok
Elimden kimbilir kaç kez geçirdiğim.
Şimdi aşk kaçmış bir ilmektir gövdenin örgüsünde,
📖 Sayfa 30 · Gezgin, Metin Altıok
Uykusuz bir gecenin çitlerine takılan.
Sökülür durmadan uzayan ipliğiyle,
Sarılır mekiğine sabahın
Ürkek bir güvercin halinde.
Ve sen eksildikçe o güvercin tamlanır,
Kanatlanır böylece köpüren özlemiyle.
Uçar gider geçmiş bir günün ardından,
Bir tüy kalır geriye senin bittiğin yerde.
Sonbahar -ki acının değişmez dipnotudur-
📖 Sayfa 28 · Gezgin, Metin Altıok
Ömür boyu tarayıp ördüğüm şu zamanı,
📖 Sayfa 48 · Gezgin, Metin Altıok
Benden sonra başıboş ortalıkta bırakma.
Ki sessizce büyürken depreşik yalnızlığı,
Sallansın kurdelesi hiç olmazsa başında.
Yüzünün kavruk engebesinde,
📖 Sayfa 15 · Gezgin, Metin Altıok
Bir çatlak durmadan ilerler
Kırık çizgileriyle.
Bir yerden uzaklaştıkça,
Yaklaştıkça bir başka yere.
Yani bilirdim bir kamyon şoförünün
Gezgin, Metin Altıok
Göğsündeki motor sesini,
Uykuda bile dinlediğini.
Mum yak bir aşkın sıcak anısına,
📖 Sayfa 32 · Gezgin, Metin Altıok
Suyla hesaplaş, rüzgara sür yüzünü,
Cesedini bul bir yokluğun kıyısında.
Ölümü tastamam ezberledim de geldim,
Gezgin, Metin Altıok
Yasını tut. günlerce ağla.
📖 Sayfa 33 · Gezgin, Metin Altıok
Mandalı düşmüş bir kapak
Göğsünün kuşsuz kafesinde, Tak tak vururken sızlayan boşluğuna,
Yasını tut, günlerce ağla.
Sonra git yeni bir aşkı bulmaya,
Bir yağmur sonrasının
Duru aydınlığında,
Yıkanmış avlun, dinmiş uğultunla.
Sonra git yeni bir aşkı bulmaya.
Şu bizim dışa dönük gözümüz,
📖 Sayfa 26 · Gezgin, Metin Altıok
Bir daldan bir orman çıkaran Usumuza her zaman.
Şu bizim bulup seçen gözümüz,
Bir kuşu yüzlerce yapan.
Bir kanatla göğünü durmadan kımıldatan,
Bak çapak tutmuş sevgiyi çoğaltmaktan.
Gezgin’i, kızı Zeynep Altıok Akatlı’ya imzalarken, “Fare deliğindeki sinek babadan kucak dolusu sevgiyle” ifadesini kullanmış Altıok
Gezgin, Metin Altıok
Senin yüzün benim yüzüm değil mi?
Gezgin, Metin Altıok
Yüzünde gezginci bir adam hali;
📖 Sayfa 9 · Gezgin, Metin Altıok
Sazı ve heybesiyle,
Küçük bir garaj kahvesinin önünde
Bekleyen biri gibi.
Ay dokunmuş omuzuna bir akşam vakti.
O günden beri bakışlarında,
Bir otobüs penceresinin hızla geçişi.
Üstümde bu ütüsüz gökyüzü,
📖 Sayfa 16 · Gezgin, Metin Altıok
Altımdaki tarazlanmış yol benim
Hep yanımdaydı zaten,
Kendimi bildim bileli,
Zaman zaman katlayıp bazen açardım,
Cebimde taşıdığım bir mendil gibi.
Ama görmek istedim;
Gezgin, Metin Altıok
Kanın tuzlu suda
Zambak gibi açıldığını.
İşlenmemiş
Cinayetimdir bu benim.
Herşey
Gezgin, Metin Altıok
biraz
acıdır
bilinen
eksiğiyle...
Beni benden koparıp yarınıma gül taşıdı.
Gezgin, Metin Altıok
Görüyorsun bir acıyı gidiyoruz seninle,
📖 Sayfa 40 · Gezgin, Metin Altıok
Örselenmiş söz yığınları bırakarak
Kırık tekerlekler gibi ardımızda.
Ve üstümüzde döneniyor çaylak sürüsü,
Doyabilmek için yaralı bir aşkla.
Böyle söylüyor bir gezgin o düğümlü sesiyle;
Gezgin, Metin Altıok
Her şey biraz acıdır bilinen eksiğiyle ...
Duyarlılıkla tıka basa. Ama daha önemlisi, şiirin bir dil uğraşı olduğunu . Son yıllarda kullanılmış bazı biçimlere fazlaca bağlı. Yine de ayrıntıda yenilmiyor onlara. Bir hüzün var Metin Altıok şiirlerinde. İç kapayıcı değil, iç açıcı bir hüzün, ancak böyle dersem anlatabiliyorum”
Gezgin, Metin Altıok
Her şey biraz acıdır bilinen eksiğiyle...
Gezgin, Metin Altıok
Örümcek ağlarına takılan bir fısıltıyla,
📖 Sayfa 38 · Gezgin, Metin Altıok
Rüzgar sorar ağaçlara usulca;
- Kimdir bekleyen bu karanlıkta.
Usanmadan tek başına?
Ağaçlar sallanır solgun bir ayın altında,
Ürpermiş yapraklarıyla;
- Bir gezginin gölgesidir bekleyen,
Bu karanlıkta gövdesini tek başına.
Ve aklın seni sürgüne gönderir
Gezgin, Metin Altıok
Yüzüne iğreti gelen isminle,
En yalnız köşesine donmuş yüreğinin.
Koşuyoruz her şeyin silindiği bir yere.
Gezgin, Metin Altıok
Bir yerden uzaklaştıkça,
Gezgin, Metin Altıok
Yaklaştıkça bir başka yere.
Acının iğnesinden,
📖 Sayfa 10 · Gezgin, Metin Altıok
İşlemiş göğsüne
İsminin baş harflerini.
Bir hüzün var Metin Altıok'un şiirlerinde. İç kapayıcı değil, iç açıcı bir hüzün. Ancak böyle dersem anlatabiliyorum.
Gezgin, Metin Altıok
Sen ey kendiyle yetinen;
Gezgin, Metin Altıok
Artık suyumuz bulanık,
Bir güneş bile olsa sonunda,
Yolumuz kırık, önümüz karanlık
Ve ağır tuğrası alnımızda
Padişah yalnızlığın,
Ama yine de umudumuz kalabalık.
Ölümü tastamam ezberledim de geldim, Dilimde bu buruk türkü tadıyla
Gezgin, Metin Altıok
Bilmem ki burdan nereye giderim.
Böyle söylüyor bir gezgin o düğümlü sesiyle;
📖 Sayfa 39 · Gezgin, Metin Altıok
HER ŞEY BİRAZ ACIDIR BİLİNEN EKSİĞİYLE ...
Yüzün müdür acaba yolumu dolaştıran?
Gezgin, Metin Altıok
Yeni bir ülke yoktur,
Gezgin, Metin Altıok
Diyor o ünlü şair;
Ne de yeni denizler.
Nereye gitsen bu kent,
Seni peşinden izler.
"...Ama gitmektir benim
📖 Sayfa 6 · Gezgin, Metin Altıok
Yenilmezlğim dünyada.
Ve ben durmaz giderim.
Bu can tende durdukça."
Benim soluğum barut kokar ve de kan.
Gezgin, Metin Altıok
Seninki bir ağıttır kendini yerden yere vuran.
Dokudum yalnızlığın bu serin kumaşını,
Gezgin, Metin Altıok
Sesime ayrılıklardan bir gömlek diktim.
Ama yine de yaralıyor beni.
Gezgin, Metin Altıok
Yüzümün gölgesinde kırılan bu dal sesi;
Ürkütüyor bir şiirin içinden.
Göçebe kuş sürülerini
Ve ben böğrümde bir avlu serinliği.
Sessizce dinliyorum akıp giden geceyi.
Bir şeydir de ne olduğunu bilmezsin.
Gezgin, Metin Altıok
Ne hüzündür, ne kederdir, ne acı;
Yalnızca kendisidir, kendine benzer.
KAR
Gezgin, Metin Altıok
Yüzüne vurur gölgesi gördüğün düşün.
Ölüme benzer soğuk bir uykuda.
Artık kardır savrulan bütün uzak yollarda.
Uykuyla uyanıklık arasında.
Kardır çiğnenmiş kuş ayaklarıyla.
Yastık kılıfının ucunda bu bembeyaz dantelô.
Koştum, durmadan koştum o küçük yangınımla,
Gezgin, Metin Altıok
Adımın çaresiz kıyılarında kendi göğümü bulmaya.
Benim için bir rüzgâr
Gezgin, Metin Altıok
-Artık burdan getmeli
Geçirmiş üzgün ipliğini
Acının iğnesinden.
İşlemiş göğsüne isminin baş harflerini.
Benim için bir rüzgâr
-Artık burdan gitmeli-
Sıkça Sorulan Sorular
Gezgin kimin eseridir?
Gezgin, Metin Altıok tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1993'te yayımlanmıştır.
Gezgin kaç sayfadır?
Gezgin, 52 sayfadır (Doruk Yayıncılık baskısı).
Gezgin'in en ünlü sözü nedir?
“Ömür boyu tarayıp ördüğüm şu zamanı, Benden sonra başıboş ortalıkta bırakma.”