CANLI

Gözlerin Fısıltısı Kitabından Alıntı Sözler — Mihail Nuayme

Gözlerin Fısıltısı - Mihail Nuayme kitap alıntıları ve sözleri

2009 tarihli Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme'nin en bilinen eserlerinden biridir. Kaknüs Yayınları baskısıyla 159 sayfadır. Kitabın en çok işaretlenen cümleleri, sayfa bilgileriyle birlikte aşağıda.

Yazar:Mihail Nuayme
Çevirmen:Ahmet Murat
İlk Yayın:2009
Yayınevi:Kaknüs Yayınları
Sayfa Sayısı:159
Orijinal Adı:Hemsü'l-Cüfun & El-Mevakib
Dil:Türkçe
ISBN:9789756963982
Okuma Süresi:4 sa. 30 dk.
Türler:Edebiyat, Şiir

Gözlerin Fısıltısı'dan En Beğenilen Alıntılar

Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.

ey sâki!
Tanrı aşkına
bunca kadehler arasında
süsleme kadehimi benim,
başkasını doldur sen
farzet ki ben yokum
git ve başbaşa kalayım ben ve kadehim

📖 Sayfa 24 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ey dikenler arasındaki çiçek!
kokun olmasaydı, kim sana nazar edecek?
dikenler bilir mi acep,
kokusuz tarlalarda senin kokunun yayıldığını
bilirler mi dikenler senin bildiğini?

📖 Sayfa 28 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

tasasızken
sevgiyle bitkin
aşkın esiriyken
özgür olsam

📖 Sayfa 19 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ve düşünceme dedim ki tutuş;
nefsime de ağırdan al, yavaş ol!
düşüncenin ışığı yol gösterir bize,
kalbimiz buz kestiğinde
ve hiçbir ışığı kalmadığında

📖 Sayfa 53 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ey elinde kutsal kitap olan!
günahları terke çağıran,
cezalarla uyaran,
muştula ve özgürleştir!
şaşırmış ruhları ki ödülle buluşsunlar,
yargılayıcı teraziyi kurduğu zaman.

📖 Sayfa 27 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

bulutlar kapatırsa gökyüzünü senin bir gün
gözlerini kapat sen de
kapat da bulutlar ardındaki yıldızları göresin

📖 Sayfa 9 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

savaştan sonra bir asker dönerse memleketine
atarsa hemen gövdesini dostlarının kucağına
hiç sorma dostlarını döndüğünde sen memleketine
çünkü seslenecek hiç dost bırakmadı açlık bize
ancak ölülerimizin gölgelerine seslenebiliriz sessizce

📖 Sayfa 13 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

mutluluk sadece bir gölgedir;
dünyada arzu edilen,
elde edilince de bıkılan.
gölge nehir gibidir;
coşkuyla düzlüğe akan,
kavuştuğunda yavaşlayıp durulan.

📖 Sayfa 148 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yas tutma! duymaz başkasının kulağı feryadımızı
beni izle, bir hendek kazalım kazmayla kürekle
ölülerimizi saklayalım orada sessizce

📖 Sayfa 14 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sevgi ölür,
sadece arzular uğruna
bedenlere hükmederse.
sevgi tutuklu bir kraldır esarette
yaşama arzusu yoktur içinde
sırtından bıçaklanmıştır dostlarınca

📖 Sayfa 145 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

tapıyoruz
gizlimizde isteklere
gülüyor isteklerimiz bize alenen
ancak ben,
her ne kadar sevmesem de arzulamayı
arzuluyorum keşke arzulamasam diye

📖 Sayfa 18 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sanma ki şaşmadım görkeminden,
aksine benim bir sarayım var ki;
düşüncelerim ve düşlerimin sarayı
başkasına sığınmaktan ar ederim.

📖 Sayfa 26 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

haydi gel, uyuyalım
pişmanlık sedirinde
olur ki karanlığın örtüsü
açılır uykunun derinliğinde

Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yorulmadın mı?
bir ileri salınıyorsun, bir geri
ne istiyorsun?
sanki sen de benim gibi
iki kalplisin; köle ve özgür
biri kaçmak istiyor, diğerinden

📖 Sayfa 90 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sevgi çeşit çeşittir insanlarda;
tıpkı tarladaki ot gibi
ne çiçeği var, ne de meyvesi
azı da çoğu da şarap gibidir;
azı rahatlatır,
çoğu sarhoş eder.

📖 Sayfa 145 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ey meleğim yok mu çaresi dönüşünün kederin yorduğu bu sürgünün

dönüş eğer zorsa,
dinlenme de mi yok
bu vatanın yabancısına

📖 Sayfa 83 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

bir şarkıdır bütün bir ömür,
ondan dinlediğin senin söylediğindir;
yaşam bir tarladır, ekilir, biçilir;
ekip biçtiğin ona emanet ettiğindir.

📖 Sayfa 61 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

dostlarım ne oldu size?
kaynıyor köpürüyor ve taşıyorsunuz,
bilmediğiniz yöne doğru yarışıyorsunuz,
beni de oraya doğru çekiyorsunuz.

📖 Sayfa 101 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

gülmemeye söz verdim kendi kendime buğdayın dikenlerini giderdiği gibi
senin hüzünlerini gidermedikçe hiçbir zaman gülmeyeceğim!

📖 Sayfa 107 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

de ki, divane değilim
buz gibi soğuktur benim kalbim
yalnızca kendime kulak kesildim
nice kiriş ve nağme duruyor orda
sen çal beni bırak şarkılarımla

📖 Sayfa 25 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Insanların adaleti kar misali erir güneşte

Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

din bir tarladır insanlar için,
hedefi olanların sürdüğü;
ya cenneti ümit edenler
ya da kızgın ateşten korkan ahmaklar
çünkü;
ibadet etmezlerdi bir Tanrı’ya,
olmasaydı dirilmenin müjdesi;
inkar ederlerdi
umdukları ödül olmasaydı.
din kazançlarının bir parçasıdır sanki sürdürürlerse kâr,
ihmal ederlerse zarar ettikleri.

📖 Sayfa 136 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Birisi kavga içindedir, dua etse bile;
Öteki kavga içindedir, zengin olsa bile;
Diğeri zil zurna sarhoştur, düşleriyle;
Hancı sarhoş, yolcu sarhoş,
Ancak sarhoş hoşnuttur dünyadan
Görürsen eğer ayık bir insan,
De ki: acaba son mu buluyor zaman?

📖 Sayfa 134 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sizin arzularınız uğruna,
kalbi paramparça olan kimsenin göğsündeki kırık kemiği sarmayın sakın!

📖 Sayfa 46 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Bizler hepimiz
Umut ekiyoruz biçmeden

Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yıldızların ışığıyla sar beni,
sarayını aç bana bulutların!

beni orada bırak,
semanın ötesinde bir melek gördüm bana kanadını açmış

📖 Sayfa 80 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

iyilik içten olmalı,
yoksa sırıtır insanda;
sonu gelmez kötülüğün,
mezara girsen bile.

📖 Sayfa 131 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

gel haydi gel!
ama, umutlanma sakın!
bakışını yukarılara dik!
olur da gözüne çarparsa,
güneşin doğup battığını emriyle kaderin
işte o zaman, anlarsın:
kalıcı olan izlemektir;
umutsa, ebediyet sıkıntısı

📖 Sayfa 62 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sanki gölde gölge gibidir ruhlar
su bulanınca yok olur izleri
her şey yok olur gider
ne zerreler kalır
ne de ruhlar ölür bedende

📖 Sayfa 150 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

fakat yazıklar olsun sana ey kalbim! inatçı zalim ve de mazlum,
ne oluyor sana bugün yeni bir arzu ile sevindiriyorsun beni
ve de diliyorsun ki keşke olmasaydı aramızda
acılar ve hüzünler!
hiç kalkmadı ortadan ve kalkmayacak da
sen ve ben kalalım diye
sonsuz cehennem içinde
onun yolunu gözleyerek

📖 Sayfa 112 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Çiçek hırsızı kınanır horlanır,
Tarla hırsızı kahramandır her yerde;
Beden katilinin ölümdür cezası,
Ruh katili yakalanmaz hiçbir yerde.

Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

bana hayattan bahset!
nefsimin önünde hesap verebileyim

📖 Sayfa 95 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ecel elbisesini kuşanıyorum
üzüntüleri kuşkularla tedavi ediyorum

📖 Sayfa 81 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

dinginliği arzuladık belaya duçar olduk
unuttuk toprak
olduğumuzu
ne topraktakine razı olduk
ne gökyüzüne erebildik

📖 Sayfa 95 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

uzaklaştırdım sevgilimi kendimden
ve dua ettim dönmemesi için bana
ancak aşkı öğrendikten sonra

fakat hemen dönüverdi bana
ve de yapıştı dudaklarıma
sanki bir bebek gibi yapışmıştı annesinin memesine
mest olup da şehvetle içini çekince
aldım dudaklarımı dudaklarından ve fısıldadım kulağına:
uzaklaş benden kumrum
ölmüş isteklerini doyurmayı iyi öğrendin oysa aşkı hâlâ öğrenemedin!

📖 Sayfa 103 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sevgi ruhtadır, bedende değil;
sevgi ayıkın şarabıdır, sarhoşun değil!

📖 Sayfa 147 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sarmaşık devşirir mi saçaklarına senin yudumladığın kokudan?
ya da dikenden gayri
bir elbisesi mi var
senin dokunduğun yerden?
dikenler papatya olabilirdi
senin bildiğini bilselerdi

📖 Sayfa 28 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

kaparsam sana kulağımı, kızma sakın! ve bırak beni yaşayayım yanılgımı,
çünkü gönlümdür kuşatan cenneti Tanrı'ya ant olsun ki haddi hesabı yok sarmaladığı cehennemlerin.
vaaz et sen ve bırak kalbimi ve günahlarımı

📖 Sayfa 28 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yeniden eriyoruz işte biz
sonsuz bir sarılış içinde
yaşlanmayan aşk ipliklerinden
solmayan düşler dokuyoruz biz
kulaklarımız hızla akan saniyeler karşısında sağır
gözlerimiz ise gökyüzündeki her şeye karşı kör

📖 Sayfa 111 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ancak ölülerimizin gölgelerine seslenebiliriz sessizce

📖 Sayfa 13 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

ve ben sana seslenirim
ama sen benden uzaksın
meçhul bir yerde

📖 Sayfa 15 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

vay sana ey kalbim!
yoksa bıkkınlık mı çöktü üzerine

📖 Sayfa 86 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Bulutları emziriyorum onlar da beni

📖 Sayfa 116 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

zaman kervanında beni sürüklüyor saniyeler ve bilmiyorum ne işim var insanlar arasında! ne kader kayırıyor beni, ne de ümit yol gösteriyor, ne de sema bir ışık bahsediyor görebilmem için

📖 Sayfa 48 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yarın balçığın kalıntısını
geri vereceğim balçığa
ve kurtaracağım ruhumu
değerler zindanından
ölümü ölülere bırakacağım

📖 Sayfa 99 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

daha dündü,

has bahçeler ve çiçekler arasında mırıldanıyordun bütün dünyaya kaderin cilvelerini anlatıyordun daha dündü, yoldaki engellerden korkmadan yürüyordun bugünse üzerine derin bir kabir sessizliği çökmüş daha dündü, sana ağlayarak geldiğimde bana ilgisizdin bugünse gülerek geldiğimde beni ağlatıyorsun daha dündü, iç çekişlerimi ve sancılarımı işittiğinde ağlayışın işte ben burada bir başıma ağlıyorum oysa sen benimle değilsin bu kefenler de neyin nesi! yoksa buzdan prangalar mı?! seni onlara vurup zelil mi kıldı ayazın elleri

📖 Sayfa 10 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

insanlar arasında çözülmez bir muamma oluverdim
işte kalbim ey nehir,
seni görür gibi görüyorum onu
prangalanmış
sen ki bir gün zincirlerini parçalayacaksın
lakin o ise asla!

📖 Sayfa 12 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yarın onu unutacaksın,
bana gelince;
toprak altındayım ömrümce
söküyorum kokuşluğumun artıklarını

nice değerli istekler önemsiz oluyor hemen
fani yaşamımızın bir anında ve de aniden

📖 Sayfa 26 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

mükemmel bir şiirdim önceden,
oysa şimdi anlamı ve vezni dağılmış hale geldim

📖 Sayfa 77 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

bana hayattan bahset!
olur da inatçı kalbimi,
ona bir cevap olarak veririm

📖 Sayfa 92 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

bana meltemden bahset!
toprak ve su olan Adem'e can veren
ey meltem! göster bize,
sonsuzluk karanlığında bir ışıkta
arttır körlüğümüzü bizim
hayatı giyinmedik biz
hayat elbisesinin kıvrımları arasında yalnızca yokluğu giyindik biz

📖 Sayfa 94 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Bütün düşüncelerim inat,
bütün uykularım uykusuzluk,
Bütün yollarım dikenli,
bütün hayatım kavga

📖 Sayfa 82 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

yüzümü çevirdim buluta doğru,
ve bağırdım: Tanrım hafiflet azabımı
bir ses geldi topraktan yana:
Tanrım hafiflet benim de azabımı

📖 Sayfa 60 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

saraylar inşa ediyorum tozlardan, şikayetim var alay edince zamanın eli her günümde yepyeni bir yaşam var
her günümde bir ölüm sarhoşluğu bürüyor beni

📖 Sayfa 75 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

söğüdün gölgesi gündüzü gece sanıp yatan bir huri sanki

📖 Sayfa 151 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

çiçekler nefesime tazelik veriyor

📖 Sayfa 38 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

denize geldim med halinde
denize geldim cezir halinde
ne med beni yakınlaştırdı
ne de cezir beni uzaklaştırdı
ona dedim ki ben ve sen ikimiz
hep aynıyız biriz

📖 Sayfa 117 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

sen sırrım içindeki sırsın
ömrümdeki ömrün anlamısın
sensin ümidimdeki yeis
korkumdaki güvenli liman
sensin şarabımdaki sarhoşluk

uzat elini işte elim,
tasada ve sevinçte
bilmeyenlere haykır
ezelden beri biz birdik
ve beraber kalacağız ebede kadar

📖 Sayfa 98 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

varlığını kucaklayan beşiğim ben!
kader senin önüne sermeden
gülleri ve dikenleri
zihin duruluğunu ve kederi

günahlarını taşıyan hamalım ben!
neşeli ve gülümseyerek
ne bir gün tökezledim
ne yorgunluktan şikayet ettim

📖 Sayfa 96 · Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

daha dündü, yoldaki engellerden korkmadan yürüyordun
bugünse üzerine derin bir kabir sessizliği çökmüş
daha dündü, sana ağlayarak geldiğimde bana ilgisizdin
bugünse gülerek geldiğimde beni ağlatıyorsun

Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme

Sıkça Sorulan Sorular

Gözlerin Fısıltısı kimin eseridir?

Gözlerin Fısıltısı, Mihail Nuayme tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2009'da yayımlanmıştır. Türkçeye Ahmet Murat çevirmiştir.

Gözlerin Fısıltısı kaç sayfadır?

Gözlerin Fısıltısı, 159 sayfadır (Kaknüs Yayınları baskısı).

Gözlerin Fısıltısı'nın en ünlü sözü nedir?

“ey sâki! Tanrı aşkına bunca kadehler arasında süsleme kadehimi benim, başkasını doldur sen farzet ki ben yokum git ve başbaşa kalayım ben ve kadehim”

Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Kaynak eser: Gözlerin Fısıltısı — Mihail Nuayme. Eserin tamamı için kitabı edinmenizi öneririz.
Bu yazıyı paylaş Link kopyalandı ✓

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ

“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”

Kalem Sûresi, 68/4