Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan'ın 96 sayfalık eseridir. İlk kez 2021'de yayımlanmıştır. Eserden akılda kalan bölümleri, beğeni sırasına göre aşağıya derledik.
Tebeşir Bahçesi'den En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
hem sen yakmasan, ben yakmasam, biz yakmasak
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
nasıl müzeye dönüşür yurdumun otelleri
cumartesi:
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
evine oğulsuz dönen bir anne
Seni tanıdığımda, dalından düşmüş kozalak kadar yalnızdım.
📖 Sayfa 12 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Hep eksik bir cümleydin hayatın kıyısında
📖 Sayfa 14 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Göğsünde kendi ellerinle çaktığın hançer
Kısa bir hayatı, uzun bir ölümü seçtim farkındayım. Yaşamak beni öldürüyor, öldürüyor beni bu uçsuz bucaksız sorular.
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ayna ayna söyle ona
📖 Sayfa 63 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ondan daha zalimi yok bu dünyada
devlet kurdudur insanın
📖 Sayfa 75 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
kemirir durur parkları, ormanları, tarlaları
sonra sünnet törenleri, mağaza açılışları, cumhurbaşkanları
unutma, bedava kömüre bedava can
Üstünü örttüm altını oyduğum gökyüzünün (...)
📖 Sayfa 21 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Utangaç kasabalardan edepsiz şehirlere
Yükünü taşımayan yaralarla kaçtım
çocuklarına dağlardan kar getirir babalar
📖 Sayfa 83 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ethem’in elleri köz taşır annesinin yüreğine
‘fidanlar ağaca, ağaçlar ormana
ormanlar rezidansa dönmeli yurdumda ‘
Issız tepelerden kopan kar taneleri
📖 Sayfa 22 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Bütün bir ömrün çığını yığdı kalbime
zulandaki akide şekerlerini kuşlar yedi
📖 Sayfa 16 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
günden güne ufalan gövdeni böcekler
*
iki canın vardı, birini zeytine bağışladın
diğeri hâlâ tırmanmakta ağrı dağını
Korkma,demişti babam
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Büyüdüğün zaman sen de öğrenirsin boğulmayi.
siz insanları birbirinden ayırmazdınız ama
📖 Sayfa 67 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
şu çingeneler de çok pis insanlardı canım
her kışın elbet bir alıcısı bulunur
📖 Sayfa 52 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
elden düşme nefretle oyalanır kişioğlu
Her şeyin bir evi vardır insanın hariç
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
bizim arkasına notlar alacak fotoğraflarımız olmadı hiç
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
zaten hangi fotoğrafa baksak
kadraja habersiz giren bir dal
çerçeveyi çatlatmak için zorlayan
sonra da içimizin en gizli köşesinde kırılan
duvarlara kömürlerle yazılan yalnızlıktı devlet
📖 Sayfa 73 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
her harfinde kırgın bir halkı gizleyen
"Oda toprak dolu, ev gurbet, akşam olmuş
📖 Sayfa 13 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Pencereden içeri sızıyor isimsiz yıldızlar"
Anlattıkça çoğalan anılarımıza güvendik de
📖 Sayfa 43 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
sakladığımız her şey bizimle gelir sandık
Sen doğduğun gün, bir an duraksadı dünya
📖 Sayfa 37 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
şöyle bir sallandı, silkindi, kendine geldi
dönmeyi bırakıp yürümeye başladı uzay boşluğunda
peşinden hiç ayrılmayan gök cisimleri ve parlak yıldızlarıyla
deden kırlarda unutulmuş bir gelinciğin şarkısını söyledi
"Yarısını geçtim dünyanın, adıma daha yeni alıştım
📖 Sayfa 12 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Seni tanıdığımda, dalından düşmüş kozalak kadar yalnızdım"
Bazıları yaşamaktan daha iyi bilir ölmeyi.
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Hayat kısa, ölüm uzun, aşk da topal...
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Sen sonsuzluğun yaşına vardığında bile
📖 Sayfa 39 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
gelip beni yeniden doğurmanı bekleyeceğim
yeni öğrendim, ancak gölgesi kadar ağırmış insan
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ben babamın omzunda tükendim
📖 Sayfa 23 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
babam benim dilimde
hayatımın ondan kalan kırıkları toplamakla geçti
onun sesini duydum
📖 Sayfa 25 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
aşk, serin cehennem
narın içinde kurumuş bir tane gibi kaldım
"Ben fırtınaya direnen bir ağaç sanırdım gövdemi
📖 Sayfa 15 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Ne kadar yanılmışım, gövdem benim viranemmiş"
Köhne bir köy okulunun rutubetli mahzeninde tanıdım Sait Faik'i , on yaşımdaydım o kapıdan girdiğimde, çıktığımda yüz...
📖 Sayfa 13 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
dedim, bazıları yaşamaktan daha iyi bilir ölmeyi
📖 Sayfa 23 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
yaşamayı da ölmeyi de başka zamana bıraktım
hep eksik bir cümleydin hayatın kıyısında
📖 Sayfa 16 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
göğsünde kendi ellerinle çakdığın hançer
"Ben kendi rüyamın yalancısıyım, şiirden olacak ölümüm
📖 Sayfa 27 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Yeryüzü cenazeme göçmeyi unutan kuşları çağıracak
Sayfaları açılmamış kitaplarda bırakacağım ömrümü"
unutma,
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
bazı yangın merdivenlerinin yangına çıkardığını
ve meydanlara insan kanıyla yazıldığını sloganların
yaramızda kaynayan kurşunu, avcumuzdaki közü
unutma, gökyüzüne baktı diye yurdundan edilen gözü
bizim arkasına notlar alacak fotoğralarımız olmadı hiç
📖 Sayfa 31 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
zaten hangi fotoğrafa baksak
kadraja habersiz giren bir dal
çerçeveyi çatlatmak için zorlayan
sonra da içimizin en gizli köşesinde kırılan
insan sürekli bir şeyler öğreniyor hayatta
📖 Sayfa 14 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
…
yanından sessizce geçen zamana baka baka kavrıyor
küçük bir tebessümün hangi yaralara iyi geldiğini
Çete çeteye çatmış, çete çete içinde
📖 Sayfa 70 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Her gün biraz daha azalıyorum, annemden ve hayattan
📖 Sayfa 27 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
kendi ruhunda sürgünsün, sırtında kadim bir yara
📖 Sayfa 17 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
duvarda unutulmuş bir kilimden karışıyorsun hayata
güneşte sararmış sayfa, ipte çürüyen çamaşır
katırların sırtında coğrafya değiştiren yıldızlar
coğrafya:
📖 Sayfa 53 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
kader midir bilmiyorum
ama birçok yerde keder olduğu kesin
bir pencerenin pervazına sıkışıyor gelecek günlerdeki anılarım.
📖 Sayfa 83 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
kan rüyayı şiir hayatı istisnalar kaideyi bozar
📖 Sayfa 28 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
bozulur çıkrığı içimizde genişleyen koyu kuyunun
ben fırtınaya direnen bir ağaç sanırdım gövdemi
📖 Sayfa 17 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ne kadar da yanılmışım, gövdem benim viranemmiş
nasıl da ağlamıştım denizi ilk gördüğümde
📖 Sayfa 13 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
korkma, demişti babam
büyüdüğün zaman sen de öğrenirsin boğulmayı
dedim, bazıları yaşamaktan iyi bilir ölmeyi
📖 Sayfa 23 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
yaşamayı da ölmeyi de başka zamana bıraktım
Öyle bir deniz yaratmıştım ki ondan boğulmasam olmazdı.
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
bahçeye törenlerle dikilen yalnızlıktı devlet
📖 Sayfa 74 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
her yaprağında kırgın bir halk yaşardı
Sen şimdi, sana baktıkça kararan güneşle aynı yaştasın
📖 Sayfa 39 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Sana ulaşmak için çırpınan bir denizle
Kuruyup kuruyup yeşeren otlarla aynı yaşta
Harf ormanına gözü kapalı dalan bir atın sırtındasın
Kendine aşklar yapıyorsun saçlarına değen rüzgardan
Parmağına batan kıymıktan meyveler alıyorsun
Yıllar geçecek daha, rüyalar, insanlar, zaman da
Sen her doğduğunda yeniden doğacak dünya
Yağmur yağacak otlağa, gökyüzünden kitaplar
Senden başka herkes unutacak varlığını seslerin
vaktidir, gölgem beni çağırıyor
📖 Sayfa 22 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
artık aklımı bırakıp dağlara gitmeliyim
"Ahmet Kaya 'yı seversiniz, ölüsünü daha çok,
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Kürt demeden kürtleri sevdiğiniz kadar."
ellerimde anneme götüremediğim ekmeğin sıcaklığı var hâlâ,
📖 Sayfa 82 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ayaklarımda koşmayı yeni öğrenmiş bir tayın ürkekliği...
çocukluğum sessizce geçip gidiyor yanı başımdan.
📖 Sayfa 85 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
"Kalbin kıyameti buymuş demek, buymuş boşluğun kıymeti/ çöle ekleniyor gözlerimi kırpmadan baktığım her deniz"
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Zaman; duvardan taşlar çeken o büyük usta
📖 Sayfa 17 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
ben fırtınaya direnen bir ağaç sanırdım gövdemi
ne kadar da yanılmışım, gövdem benim viranemmiş
içimde açıklarda çürümüş bir geminin hayaleti
her sabah bir cesede bakıyorum sırı dökülmüş bir aynada
vaktidir, gölgem beni çağırıyor
📖 Sayfa 22 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
.
.
.
Yeni öğrendim, ancak gölgesi kadar ağırmış insan
📖 Sayfa 22 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
çukurlar açarmış göğüsünün deltasında
birdenbire başlayınca kalbin orta çağı
Dalgaların çürüttüğü bir baraka gibi kalıyorum kıyıda
📖 Sayfa 27 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Bilmiyorum, kim açık bırakıyor her akşam dünyanın kapısını
kırmızı saçlarıyla geçip gitmişti aramızdan
📖 Sayfa 24 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
bizi birbirimizden uzaga fırlatan zaman
öyle bir deniz yaratmıştı ki ondan
boğulmasam olmazdı
dünya dediğin, güvercinlerin sığındığı bir apartman
📖 Sayfa 19 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
nasıl da ağlamıştım denizi ilk gördüğümde
📖 Sayfa 13 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
korkma, demişti babam
büyüdüğün zaman sende öğrenirsin boğulmayı
Büyüdüğün zaman sen de öğrenirsin boğulmayı
📖 Sayfa 13 · Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan
Sıkça Sorulan Sorular
Tebeşir Bahçesi kimin eseridir?
Tebeşir Bahçesi, Gökhan Arslan tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2021'de yayımlanmıştır.
Tebeşir Bahçesi kaç sayfadır?
Tebeşir Bahçesi, 96 sayfadır (İthaki Yayınları baskısı).
Tebeşir Bahçesi'nin en ünlü sözü nedir?
“hem sen yakmasan, ben yakmasam, biz yakmasak nasıl müzeye dönüşür yurdumun otelleri”