NEVAHİ çoğl. a. (ar. nâft/ye'nin çoğl. nevahi). Esk. 1. Nahiyeler, bucaklar: "... Anadolu 'nun çeşitli bir ekip nevahi...
NEVAHİ çoğl. a. (ar. nâft/ye'nin çoğl. nevahi). Esk.
1. Nahiyeler, bucaklar: "... Anadolu 'nun çeşitli bir ekip nevahisindeki köy isimlerine nazaran. . ." (F. Köprülü).
2. Taraflar, yönler.
3. Nevahi-i kaza. bir ilçeye bağlı bucaklar.
*Esk. yerbil. Nevahi-i muhterika, sönmüş yanardağların çevresinde volkan izlerinin görüldüğü bölgeler.
NEVAHİ çoğl. a. (ar. nahiye, yasak olan şey'in çoğl. nevahi). Esk. Yasaklanan şeyler: Evamir ü nevahi (buyruklar ve yasaklar).
1. Nahiyeler, bucaklar: "... Anadolu 'nun çeşitli bir ekip nevahisindeki köy isimlerine nazaran. . ." (F. Köprülü).
2. Taraflar, yönler.
3. Nevahi-i kaza. bir ilçeye bağlı bucaklar.
*Esk. yerbil. Nevahi-i muhterika, sönmüş yanardağların çevresinde volkan izlerinin görüldüğü bölgeler.
NEVAHİ çoğl. a. (ar. nahiye, yasak olan şey'in çoğl. nevahi). Esk. Yasaklanan şeyler: Evamir ü nevahi (buyruklar ve yasaklar).
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR