RUHAM a. (ar. ruhSm). Esk. 1. Mermer: "Benim veren o ruham-ı hakîre keyfimce I Şu vaz-ı dilberi, yahud bu şekl-i merdû- duâ€(T...
RUHAM a. (ar. ruhSm). Esk.
1. Mermer: "Benim veren o ruham-ı hakîre keyfimce I Şu vaz-ı dilberi, yahud bu şekl-i merdû- duâ€(Tevfik Fikret).
2. Ruham-ıham, işlenmemiş mermer.
1. Mermer: "Benim veren o ruham-ı hakîre keyfimce I Şu vaz-ı dilberi, yahud bu şekl-i merdû- duâ€(Tevfik Fikret).
2. Ruham-ıham, işlenmemiş mermer.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR