SENLİBENLİ sıf. Aralarında yakınlık, teklifsizlik bulunan kimseler için kullanılır, samimi: Senlibenli iki komşu. * be. 1. Samimi o...
SENLİBENLİ sıf. Aralarında yakınlık, teklifsizlik bulunan kimseler için kullanılır, samimi: Senlibenli iki komşu.
* be.
1. Samimi olarak ya da teklifsiz bir şekilde: Senlibenli görüşmek. Senlibenli konuşmak.
2. Senlibenli olmak, resmiyetten uzak, teklifsizce görüşmek, konuşmak: Beraberce senlibenli olma.
* be.
1. Samimi olarak ya da teklifsiz bir şekilde: Senlibenli görüşmek. Senlibenli konuşmak.
2. Senlibenli olmak, resmiyetten uzak, teklifsizce görüşmek, konuşmak: Beraberce senlibenli olma.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR