ŞERAİF çoğl. a. (ar. şerife'nin çoğl. şe- râ'/f). Esk. Mutlular. Kaynak: Büyük Larousse
ŞERAİF çoğl. a. (ar. şerife'nin çoğl. şe- râ'/f). Esk. Mutlular.
Kaynak: Büyük Larousse
ŞERAİF çoğl. a. (ar. şerife'nin çoğl. şe- râ'/f). Esk. Mutlular. Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR