TABDİH sıf. (fars. tâb-dih). Esk. 1. Parlayan, ışık veren. 2. Sıcaklık yayan. 3. Güçlendiren. 4. Büken, kıvıran. * a. iplik büken ki...
TABDİH sıf. (fars. tâb-dih). Esk.
1. Parlayan, ışık veren.
2. Sıcaklık yayan.
3. Güçlendiren.
4. Büken, kıvıran.
* a. iplik büken kimse.
Kaynak: Büyük Larousse
1. Parlayan, ışık veren.
2. Sıcaklık yayan.
3. Güçlendiren.
4. Büken, kıvıran.
* a. iplik büken kimse.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR