TAHTİE, ya da TAHTİYE a (ar. tahthe). Esk. 1. Bir kimsenin yanlışını çıkarma, 2. Kınama, azarlama. 3. Tahtie etmek, birinin yanlışı...
TAHTİE, ya da TAHTİYE a (ar. tahthe). Esk.
1. Bir kimsenin yanlışını çıkarma,
2. Kınama, azarlama.
3. Tahtie etmek, birinin yanlışını çıkarmak; kınamak: “Yunan etkârı umûmiyesi Atina hükümetini Ankara ile doğrudan doğruya uztaşa madiği için tahtie etmesin..." (Y K. Beyatlı).
1. Bir kimsenin yanlışını çıkarma,
2. Kınama, azarlama.
3. Tahtie etmek, birinin yanlışını çıkarmak; kınamak: “Yunan etkârı umûmiyesi Atina hükümetini Ankara ile doğrudan doğruya uztaşa madiği için tahtie etmesin..." (Y K. Beyatlı).
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR