TAVİYET a. (ar. (aviyyet). Esk. Niyet, gönülde saklanan istek. Kaynak: Büyük Larousse
TAVİYET a. (ar. (aviyyet). Esk. Niyet, gönülde saklanan istek.
Kaynak: Büyük Larousse
TAVİYET a. (ar. (aviyyet). Esk. Niyet, gönülde saklanan istek. Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR