TEBELLüR a. (ar. billur'dan tebellür). Esk. 1. Billurlaşma. 2. Belirme. 3. Tebellür etmek, billurlaşmak; belirmek, aydınlanmak. ...
TEBELLüR a. (ar. billur'dan tebellür). Esk.
1. Billurlaşma.
2. Belirme.
3. Tebellür etmek, billurlaşmak; belirmek, aydınlanmak.
1. Billurlaşma.
2. Belirme.
3. Tebellür etmek, billurlaşmak; belirmek, aydınlanmak.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR