TECVİF a (ar cevften tecvit). Esk. 1. Oyma, oyuk biçimine sokma. 2. Kovuk, oyulmuş yer. *Esk. anat. Kalpteki karıncık ve kulakçık...
TECVİF a (ar cevften tecvit). Esk.
1. Oyma, oyuk biçimine sokma.
2. Kovuk, oyulmuş yer.
*Esk. anat. Kalpteki karıncık ve kulakçıklardan her biri.
1. Oyma, oyuk biçimine sokma.
2. Kovuk, oyulmuş yer.
*Esk. anat. Kalpteki karıncık ve kulakçıklardan her biri.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR