TEPELEMEK g. f. (tepmekten). 1. Bir kimseyi tepelemek; iyice hırpalayarak dövmek; öldürmek. 2. Düşmanı tepelemek, bozguna uğratmak....
TEPELEMEK g. f. (tepmekten).
1. Bir kimseyi tepelemek; iyice hırpalayarak dövmek; öldürmek.
2. Düşmanı tepelemek, bozguna uğratmak.
* tepelenmek edilg. f.
1. iyice hırpalanarak dövülmek; öldürülmek.
2. Bozguna uğratılmak.
* tepeletmek ettirg. f. Bir kimseyi tepeletmek, onu dövdürtmek ya da öldürtmek.
1. Bir kimseyi tepelemek; iyice hırpalayarak dövmek; öldürmek.
2. Düşmanı tepelemek, bozguna uğratmak.
* tepelenmek edilg. f.
1. iyice hırpalanarak dövülmek; öldürülmek.
2. Bozguna uğratılmak.
* tepeletmek ettirg. f. Bir kimseyi tepeletmek, onu dövdürtmek ya da öldürtmek.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR