UF ünl. Acıyı, sızıyı, bıkkınlığı, sıkıntıyı belirtir: Uf iğne battı! Uf, ne kadar sıkıcı bir iş bu! Uf aynı şeyleri duymaktan bıktı...
UF ünl. Acıyı, sızıyı, bıkkınlığı, sıkıntıyı belirtir: Uf iğne battı! Uf, ne kadar sıkıcı bir iş bu! Uf aynı şeyleri duymaktan bıktım.
* a. Çocuk dilinde yara, bere incinme vb.: Dizi uf olmak.
* a. Çocuk dilinde yara, bere incinme vb.: Dizi uf olmak.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR