UYKULU sıf. 1. Uyku sersemliğini henüz üstünden atamamış ya da gözleri uykudan ağırlaşmış kimse ya da bu durumu yansıtan göz için ku...
UYKULU sıf.
1. Uyku sersemliğini henüz üstünden atamamış ya da gözleri uykudan ağırlaşmış kimse ya da bu durumu yansıtan göz için kullanılır: Sabahın erken saatinde işlerine giden uykulu işçiler. Uykulu gözler.
2. Uykulu uykulu, uyku sersemliğini henüz üstünden atamamış, uykulu olarak: Uykulu uykulu bakmak.
1. Uyku sersemliğini henüz üstünden atamamış ya da gözleri uykudan ağırlaşmış kimse ya da bu durumu yansıtan göz için kullanılır: Sabahın erken saatinde işlerine giden uykulu işçiler. Uykulu gözler.
2. Uykulu uykulu, uyku sersemliğini henüz üstünden atamamış, uykulu olarak: Uykulu uykulu bakmak.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR