VAFİR, VAFİRE sıf. (ar. vefret'ten vafır, dişi. vâfire).Esk. 1. Fazla, çok: "Yaşı vâfir takati yok zerrece" (Ahmedi X...
VAFİR, VAFİRE sıf. (ar. vefret'ten vafır, dişi. vâfire).Esk.
1. Fazla, çok: "Yaşı vâfir takati yok zerrece" (Ahmedi XIV. yy.).
2. Bol: "Ol arada vâfir altın buldular" (Ahmedi XIV. yy.). Emvali vafire (bol, çok mal).
*Ed. Aruz vezninde dairei mutelife içinde yer alan bahirlerden biri. (Asıl biçimi müfâeletün müfâeletün müfâeletün'dür türk edebiyatında ilgi görmemiştir.)
1. Fazla, çok: "Yaşı vâfir takati yok zerrece" (Ahmedi XIV. yy.).
2. Bol: "Ol arada vâfir altın buldular" (Ahmedi XIV. yy.). Emvali vafire (bol, çok mal).
*Ed. Aruz vezninde dairei mutelife içinde yer alan bahirlerden biri. (Asıl biçimi müfâeletün müfâeletün müfâeletün'dür türk edebiyatında ilgi görmemiştir.)
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR