MANEVİYAT, -tı a. (ar. mafnevi'rim çoğl. marneviyyat). 1. Tüm ruhsal yaşam: Fizyolojik yapı maneviyatı etkisinde bırakır. 2. Bi...
MANEVİYAT, -tı a. (ar. mafnevi'rim çoğl. marneviyyat).
1. Tüm ruhsal yaşam: Fizyolojik yapı maneviyatı etkisinde bırakır.
2. Bir kimsenin zorluklara karşı koyma gücü; moral: Birazcık maneviyatını yükselt. Hastanın maneviyatı yerinde.
3. Esk. Maddi olmayan, manevi şeyler.
4. Maneviyatı bozulmak (kırılmak), yürekliliğini yitirmek, içine korku düşüp kendine itimatı sarsılmak: Bunların söylediğine bakma, maneviyatın bozulmasın. || Maneviyatını kırmak, bir kimsenin yürekliliğini, kendisine olan itimatını sarsmak: Bu şekilde konuşup da çocuğun maneviyatını kırma.
*-*İsi. İslam düşüncesinde tüm varlıklar ve kavramlar maddesel kalite taşıyıp taşımamaları yönünden maddiyat ve maneviyat diye iki ayrı alanda toplanırlar. Niceliği olan, uzayda yer kaplayan, çeşitli bileşikler meydana getirmeye elverişli bulunan ve duyu organlarıyla algılanabilenlere maddiyat; bu nitelikleri taşımayanlara maneviyat denilir. Zekâ, bilgi, inanç, can, beceri, yaşam benzer biçimde kavramlarla Tanrı, melek, ruh, nefs benzer biçimde doğa ötesi varlıklar maneviyat alanında yer alırlar. İslam düşüncesine yeni- platonculuktan gelen sudur (doğuş) ya da feyz (taşma) kuramına nazaran, maddiyat içinde yer edinen tüm varlıkların membaı, maneviyattır; yaradılış, devamlı olarak manadan taşan maddi varlıkların görünümüdür. "Maneviyat" terimi ek olarak, dinsel, ahlaksal ve geleneksel değerler için de kullanılır.
1. Tüm ruhsal yaşam: Fizyolojik yapı maneviyatı etkisinde bırakır.
2. Bir kimsenin zorluklara karşı koyma gücü; moral: Birazcık maneviyatını yükselt. Hastanın maneviyatı yerinde.
3. Esk. Maddi olmayan, manevi şeyler.
4. Maneviyatı bozulmak (kırılmak), yürekliliğini yitirmek, içine korku düşüp kendine itimatı sarsılmak: Bunların söylediğine bakma, maneviyatın bozulmasın. || Maneviyatını kırmak, bir kimsenin yürekliliğini, kendisine olan itimatını sarsmak: Bu şekilde konuşup da çocuğun maneviyatını kırma.
*-*İsi. İslam düşüncesinde tüm varlıklar ve kavramlar maddesel kalite taşıyıp taşımamaları yönünden maddiyat ve maneviyat diye iki ayrı alanda toplanırlar. Niceliği olan, uzayda yer kaplayan, çeşitli bileşikler meydana getirmeye elverişli bulunan ve duyu organlarıyla algılanabilenlere maddiyat; bu nitelikleri taşımayanlara maneviyat denilir. Zekâ, bilgi, inanç, can, beceri, yaşam benzer biçimde kavramlarla Tanrı, melek, ruh, nefs benzer biçimde doğa ötesi varlıklar maneviyat alanında yer alırlar. İslam düşüncesine yeni- platonculuktan gelen sudur (doğuş) ya da feyz (taşma) kuramına nazaran, maddiyat içinde yer edinen tüm varlıkların membaı, maneviyattır; yaradılış, devamlı olarak manadan taşan maddi varlıkların görünümüdür. "Maneviyat" terimi ek olarak, dinsel, ahlaksal ve geleneksel değerler için de kullanılır.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR