MEŞAHİR çoğl. a. (ar. meşher'in çoğl. meşahir). Esk. Sergiler. MEŞAHİR çoğl. a. (ar. meşhur'un çoğl. meşahir). Esk. meşhur...
MEŞAHİR çoğl. a. (ar. meşher'in çoğl. meşahir). Esk. Sergiler.
MEŞAHİR çoğl. a. (ar. meşhur'un çoğl. meşahir). Esk. meşhur kimseler, meşhurlar: Meşahiri üdeba (meşhur yazarlar).
MEŞAHİR çoğl. a. (ar. meşhur'un çoğl. meşahir). Esk. meşhur kimseler, meşhurlar: Meşahiri üdeba (meşhur yazarlar).
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR