Bazı günler, kendini iyi hisseder insan, yataktan kalkar, sorunların oldukları yerde durduklarını farkeder, önceki gün, daha önceki gün oldukları yerdedirler… görev başında. Gazeteyi eline alır, açar; her zaman olduğu gibi felaketlerden, savaşlardan, devrimlerden başka bir şey yoktur.
Buna karşın kendini iyi hissetmeyi sürdürür ve şu gündelik bulutlar dağılır; insan kendi kendine şöyle der: “Bunlardan bana ne yani? Mutluyum, hoşnutum bugün; hayat güzel…” Çok sağlıklı bir davranış, bence. Mantıklı bir bakış tarzı denebilir buna.
İşin berbat yanı şu ki, nereye, neye götürür insanı mantık?
Henry Miller - “ Paris Söyleşileri ”