Biz Burada Savaşacağız: 2001 yılı Haziran ayının sonları. Erbakan kapatılan Fazilet Partisi sonrası partinin ileri gelenleri...
Biz Burada Savaşacağız:
2001 yılı Haziran ayının sonları. Erbakan kapatılan Fazilet Partisi sonrası partinin ileri gelenleri ve camianın ağır topları ile bir istişare meclisi kurar. Bu meclisin amacı Fazilet Partisi kapatıldıktan sonra çizilecek yol haritasını belirlemek ve daha önce yapılan hatalara düşmemek için strateji geliştirmektir. Herkes geldikten sonra toplantı başlar. Besmele, hamdele ve selveleden sonra bir yiğit söz hakkı ister. Bu yiğit daha önce yıllarca komünizme karşı müslümanların safında yer almış, Akıncılar derneğinin de kurucularından. Söz hakkı verir Erbakan. Bu yiğit adam o güne dek güdülen bütün taktik ve stratejilerin yanlış olduğunu, bundan sonra o günlerde kurulma planları yapılan Akparti'ye katılmaları gerektiğini söyleyince odada Erbakan haricinde herkes buz kesilir. Erbakan başı ile işaret ederek dinlemeye devam etmek istediğini ima eder. Tam o sırada Oğuzhan Asiltürk ayağa kalkarak araya girmek ister. “Bu adamı konuşturmayın, dışarı çıkaralım efendim” der Erbakan'a. Akıncı yiğit adam sakin bir şekilde Oğuzhan Asiltürke dönerek belindeki silahı çıkarır ve “Ben buraya konuşmak için davet edildim. Buradan iki şekilde dışarı çıkarım. Ya beni konuşturmayanları alnından vurur, elleri kelepçeli çıkarım, ya da söyleyeceklerimi efendi gibi söyler öyle çıkarım.” Oğuzhan Asiltürk korku dolu gözlerle hem sakin hem de çılgın olan bu adama bakar. Erbakan, Oğuzhan Asiltürk'e dönerek “otur aşağı, müdahele etme.” der. Akıncıya dönerek “Sen de sakin ol, anlat ne anlatacaksan” der.
“Sizler Sakarya Meydan Muharebesi'nin nasıl kazanıldığını biliyor musunuz? 13 Eylül 1683 günü Viyana'da başlayan geri çekilmenin tam 238 sene sonra durdurulduğu ve müdafaadan saldırıya geçtiğimiz o savaş ne demektir biliyor musunuz?” diye kükredi Akıncı meclise.
22 Ağustos günü 1921 yılında tıpkı bizim burada toplandığımız gibi Sakarya'da da savaş meclisi toplanır. O meclisin başında Fevzi Paşa vardır. Düşman orduları ile bizim ordularımız kıyas edildiği zaman durumumuz hiç te iç açıcı değildir. Kurtuluş mücadelesi verdiğimiz bu dönemde bütün vilayetlerden bütün ordularımız, bu savaşta feda edilecektir. Ya kazanacağımız ya da yok olacağımız bir savaştır Sakarya. Fevzi Paşa bunun farkındadır. Komutanlarını toplar. Bu komutanlar arasında bir kaç silsile geriden ailesi hem kumandan, komutan olan Yakup Şevki Paşa da vardır.
Fevzi Paşa kopacak olan kıyametin stratejisini anlatır. Burada kısa bir bilgi vereyim. Türkler'in tarih boyunca savaş taktiği hiç değişmemiştir. İşte o taktik herkesin sandığı gibi Hilal taktiği değildir. Hilal Taktiği demek her savaşta Türklerin farklı taktik kullanması demektir. Yani düşmanı çevreleyip, ortaya aldıktan sonra yok etme taktiğinin adı Hilal Taktiği değildir. Hilal Taktiği bu kadar basit bir taktik olamaz. Yıllardır Türklerle savaşan hiç bir ordu Türklerin kendilerine nasıl geleceğini kestirememiştir. Bunun sebebi de Türklerin coğrafya, hava şartları ve düşman gücünün durumuna göre taktik belirlemesidir. Aslında Hilal Taktiği tam olarak Türklerin coğrafya, hava durumu, düşmanın kuvveti ve kendi gücüni hesaba katarak belirlediği stratejiye denir. İşte Sakarya Meydan Muharebesinde de bir Hilal Taktiği uygulanacaktır. Bu Hilal taktiği'nin nasıl olacağını düşman kuvvetleri az çok kestirmektedir. Nitekim 238 senedir Türkler geri çekilmeye yönelik bir taktik uygulamakta ve hep kaybetmektedir. Bu savaş ise son savaştır. Hatta tarihte melhamei kübra olarak geçer ki bu aslında savaşın şiddetini tasvir etmek için kullanılan bir tabirdir.
Fevzi Paşa savaş stratejisini anlatınca Yakup Şevki Paşa'nın yüzü asılır. “Bu strateji ile yok olacağız Paşam” der. Bu savaşı kazanırsak ne âla ama ya kaybedersek? İşte herkesin aklındaki soru budur. Çünkü belirlenen Hilal taktiğinde geri çekilmeye dair tek emare olmadığı gibi fırsatta olmayacaktır. Ya düşman kuvvetleri yok edilecek ya da Türk ordusu tamamen yok olacak şekilde uyarlanmış bir savaş stratejisi. Allahuekber.
Yakup Şevki Paşa tekrar sorar. “B planı nedir Paşam?”
Bu soru uzun bir sessizliği de beraberinde getirir. Fevzi Paşa “B planı var Paşalarım” diyerek sessizliği bozar. B planımız şudur : “Eğer yenilirsek, mağlup olursak geride küçük bir birlik bıraktım, onlar kadınlarımızı ve çocuklarımızı Amanos dağlarına, Ağrı dağının eteklerine, Toroslara geri çekecek, orada yüzyıl boyunca gerilla taktiği ile savaşacaklar. Kadınlarımız çocuk doğuracak. 4-5 nesil boyunca bu hedef doğrultusunda o dağların eteklerinde, savaşçı yetiştirecekler ve 100 yıl sonra tekrar geri saldıracaklar ve bu toprakları tekrar düşmanlardan geri alacaklar.”
Bu konuşma esnasında bütün komutanlar ağlamaktadır. Yakup Şevki Paşa hıçkırıklara boğulur. Diğer paşalar ve komutanların gözlerinde koca bir tarih göz yaşı olur dökülür yere. Olay anlaşılmıştır. Bu bir varoluş savaşıdır. Bu yüzden düşmana karşı belirlenecek strateji, onların beklemediği bir strateji olacaktır.
Ertesi gün Türk orduları büyük bir taarruz başlatır. 20 uçağı olan düşman kuvvetlerine karşı sadece 2 uçağı ile Türk ordusu savaşmaktadır. Türk savaş uçakları 2 tane olmasına rağmen adeta bir Kartal gibi 20 düşman uçağı içinde süzülmekte ve aşağıda taarruza geçen Türk askerlerini şevke getirmek için düşman uçaklarına zayiat vermekle kalmayıp alçak uçuşlar yaparak askerlerimizi galeyana getirmektedir. Askerler savaşırken Amanosları düşünmektedir, Ağrı dağını, Torosları. Savaş bir günlük, bir haftalık savaş değildir. Türk ordusu artık geri dönüş olmayacağını bilmektedir. Her şafak yeni bir saldırı, yeni bir plan, yeni bir doğuş. Her gün yüzlerce şehid, düşmanın yok edilen cepheleri, düşen uçaklar. Bizim 2 uçağımız hala ayakta.
Tam 22 gün sürdü savaş. 22. gün sonunda Fevzi Paşa'nın ölüm emri ile atıldı bütün askerler. Düşman kuvvetleri 100 kilometrelik savaş alanında adeta çil sürüsü gibi dağılmaya başladı. Tam 238 yıl sonra, Viyana'dan beri ilk defa geri çekiliyordu düşman kuvvetleri. Bunun sebebi 238 yıldır güdülen taktik ve stratejilerin hattı müdafaa üzerine belirlenmesiydi.
Savaş sona erdiğinde komutanlar tekrar bir araya geldiler. Yakup Şevki Paşa ağlıyordu yine. Dayanamadı ve söz aldı. “Paşalarım” dedi. “Benim iki, üç, dört, beşinci ceddime kadar bütün dedelerim komutandır. Hepsi savaşlar yönetmişlerdir. Ben de bu gelenekten gelmekteyim. En başında bu plana soğuk bakma sebebim, bizim hiç bir zaman yok olmaya veya yok etmeye yönelik bir strateji geliştirmemiş olmamızdı. Hep geri çekildik. Hep savunma yaptık. Şimdi B planının ya var olmak ya da yok olmak olduğunu duyunca kendimden ve askerlerimden emin oldum. Ve anladım ki Allahın vadettiği zafer yine bizim direncimiz ve isteğimizle oluyormuş.”
Bu anlattıklarımın tamamını Akıncı Yiğit Erbakan'a ve mecliste toplanan istişare heyetine anlatıyordu. Hepsinin gözleri dolmuştu. Erbakan başı ile ara ara onaylıyordu.
“Artık müdafadan bıktım.” dedi Akıncı abi. “Ben Erdoğan'a katılarak artık saldıracağım. B Planımız gerekirse yok olmak olsun, gerekirse bacılarımız, analarımız, kadınlarımız Toroslara, Ağrıya, Amanoslara çekilsin. Orada savaşacak yiğitler doğursun. Ama benden hattı müdafaa bu kadar. Ben saldırmaya gidiyorum.” diyerek sözlerini tamamladı Akıncı Beyi ve toplantıyı terk etti.
Kaynak: http://haberseyret.com/yazi/696/biz-burada-savasacagiz
YORUMLAR