Derman arardım derdime derdim bana derman imiş,...

Bürhan sorardım aslıma aslım bana bürhan imiş. Sağ u solum gözler idim dost yüzünü görsem deyü, Ben taşrada arar idim ol can içinde can imiş...

Derman arardım derdime derdim bana derman imiş,
Bürhan sorardım aslıma aslım bana bürhan imiş.
Sağ u solum gözler idim dost yüzünü görsem deyü,
Ben taşrada arar idim ol can içinde can imiş.
Öyle sanırdım ayriyem dost gayrıdır ben gayriyem,
Benden görüp işiteni bildim ki ol canan imiş.
Savm u salat u hac ile sanma biter zahid işin,
İnsan‐ı Kamil olmaya lazım olan irfan imiş
Kande gelir yolun senin ya kande varır menzilin,
Nerden gelip gittiğini anlamayan hayvan imiş.
Mürşid gerektir bildire Hakk’ı sana Hakk’al‐yakin,
Mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş.
Her mürşide dil verme kim yolun sarpa uğratır,
Mürşidi Kamil olanın gayet yolu asan imiş
Anla hemen bir söz durur yokuş değildir düz durur,
Alem kamu bir yüz dürür gören anı hayran imiş.
İşit Niyazi’nin sözün bir nesne örtmez Hakk yüzün,
Hakk’dan ayan bir nesne yok gözsüzlere pinhan imiş…

Niyazı-i Mısri Hazretleri