Hayatı, hayatımı, utançları, ufak rastlantıları,...

Sevinci tatmış ama yeterince tatmamıştım. Yeterince sevinç mümkün müydü?..."> ...

Hayatı, hayatımı, utançları, ufak rastlantıları, yatak baş uçlarındaki çalar saatlerin gölgelerini düşündüm. Küçük zaferlerimi ve mahvedilişini gördüğüm her şeyi düşündüm…

Sevinci tatmış ama yeterince tatmamıştım. Yeterince sevinç mümkün müydü? Istırabın bitişi onu gayrımeşru kılar ve bu yüzden ıstırabın sonu yoktur. Ne berbat bir karmaşayım diye düşündüm.. ne aptalım, ne aptal ve kıt, ne değersiz, ne yoksun ve acınası, ne umarsız. Evcil hayvanlarımın hiçbiri kendi adını bile bilmezdi , onlara bir isimle seslenmek hiç aklıma gelmemişti.. ne biçim biri olmuşum ben böyle.

Jonathan Safran Foer - “ Her Şey Aydınlandı ”