“ZİNCİRLİ KUŞLAR Bir korku zincir...
ZİNCİRLİ KUŞLAR
Bir korku zincirine tutuldum ki sorma
Mevsim yaz mı ,kış mı?
O şimdi bilinmezlikte düğümlenmiş hece.
Güncesine iliklenmiş binlerce dize.
Gövdem yırtılıyor yokluktan,
Kahır kahırlar içinde,
Demek gelmez ya içimden;
Velhasıl sevgi namına fakirliğe de mülteciyim ben.
Ah ben!
Karadutların tadından uzak.
Gecelere tuzak,
Hançerlere yara,
Oklara hedef,ah ben!
Neden bilmem; bazen kötülükte yapmak geliyor içimden.
Aynalara da bir soytarı lazım diyorum.
Aynalar ,ah aynalar!
Soyu sopu ince saz çalan aynalar.
Şifasız bir delilik salmayı mağfiret sayan aynlar.
Şimdi siz,şimdi ben
Bir korku zincirine tutulduk ki sormuyoruz,
Çok tehditkârız birbirimize.
Ve aniden nüksediyor yalçın olmayan ,o solmuş yazılar.
Ve karpuzlar ve kavunlar.
Alın yazısı değil,düpedüz yönsüzlükten ileri gelen bir durum-
İllallah bir durum ,besbelli!
Gövdem yırtılıyor yokluktan ,
Kahır kahırlar içinde,
Demek gelmez ya içimden;
Velhasıl sevgi namına fakirliğe de mülteciyim ben.
Karadutların tadından pek uzak,ah siz-ah bizler,ah ben!
(Meral Meri)
YORUMLAR