Sana söyleyeceklerim bitmemişti henüz. Henüz .

Henüz başlamamıştım ki söyleyeceklerime. Bana, beni dinleyeceğin bir yer, bir zaman bile vermemiştin. Beni başkalarıyla konuştun hep,hayatın...

Sana söyleyeceklerim bitmemişti henüz.
Henüz başlamamıştım ki söyleyeceklerime.

Bana, beni dinleyeceğin bir yer,
bir zaman bile vermemiştin.
Beni başkalarıyla konuştun hep,hayatına giren kadınlar bana beni anlattı.

O kadar kötüyüm ki ben, 
o kadar kötüymüşüm ki ben….
Başka kucaklar korur,başka kucaklar sevgi verir sanmışsın.

Öyle üzülmüş, öyle şaşırmıştım ki her seferinde.Korkmuş, susmuş , paniklemiştim.

Soramamıştım da bir türlü .
Sorabilmeliydim oysa ki…
Ama biz, seninle ikimiz hiç konuşmamıştık.

Sana söyleyemedim diyeceklerimi.
Başlangıçta zaman bile bulamadım, henüz zamanın yoktu bana ayıracak acelen vardı…

Bir kadeh rakıyı yalancı dostlarla içmeye.

Rakı ne güzeldi, yalan sözler ne güzeldi,mangalda pişen etler, acılı antep,köpoğlu salatası, kesilmiş kavun, peynir, söylenen makamı kaçmış, hicaz ve hüzzam şarkılar.

Ne güzeldi atılan kahkahalar,
kafayı bulunca,gizli imalarla anlatılan kaçamaklar…

Birde beni dinleseydin!
Gözlerini aradım hep,
gözlerimden anlarsın diye.

Sana söyleyeceklerim vardı,
zaman bile ayırmadın.
Sessizce anlattım, dilim yazılarım oldu.

Aşkım sendin,
isyanım sanaydı, özlemim sanaydı beni, benim seni sevdiğim gibi sevemeyeceğini öğrendim.

Ama bir konuşabilseydik,
sana söyleyeceklerim vardı…

Adım, adım gidişini seyredişim,
yıkışın dünyamızı tüm onarmalarıma rağmen,
yorgun, bitkin,ağzımı açtığımda konuşmak için

Sen yoktun !!!!!

Halbuki, sana söyleyeceklerim vardı,ve henüz başlayamamıştım bile….

…