Tanımaya ve kendini tanıtmaya çalışırken biriktirdiği tüm sevgiyi dağıtmış yürekler; boşalır, ıssızla...
Yanlış kişiler ve yanlış şeyler için kullanılırsa sevgi, tükenir… Tanımak için harcaya harcaya tükenmiş sevgileriniz kalır kalbinizde geriye.
Tanımaya ve kendini tanıtmaya çalışırken biriktirdiği tüm sevgiyi dağıtmış yürekler; boşalır, ıssızlaşır, sessizleşir…
Sebepsizce israf edilmiş sevgiler… Oysa en ufak parçası bile rastgele harcanamayacak kadar kıymetlidir. Tanımak arzusuyla kalbinden bir şeyleri feda edersin, karşılığında da tanıdıkça sevmeyi beklersin. Bazen olmaz işte. Herkesin başına mutlaka gelir bu.
Hiçbirimiz daima doğru insanlarla karşılaşacak kadar şanslı değiliz sonuçta. Belki de bu sebeple bitmiyordur insanların yorgunluğu. Hiç kimsenin kendini anlatmak ve bir başkasını anlamak istememesinin nedeni de bu.
Bencillik denen şeyin de sebebi bu belki de. Kalplerde kalan son sevgiyi saklamak istemek kendine. Daha fazla savurmadan rüzgara, büyüttüğün sevgiyi avuçlarında tutma ihtiyacı…
Keşke kalplerimizde daha çok sevgiyle doğmuş olsaydık, böylece tanımadığımız hiç kimse, hiçbir şey kalmazdı. Anlardık o zaman birbirimizi, bize benzemese dahi saygı duyardık birbirimizin hayatlarına…
Oysa şimdilerde çok az sevgi kaldı insanların yüreklerinde. Onu da idareli kullanmak gerekiyor haliyle. Tanıyarak sevebilmeyi de öğrenmek gerekiyor bu nedenle.
Keşke hep “severek tanımak” ve “tanıdıkça sevebilmek” mümkün olsa ;özenle dağıtılmış , kıymetli sevgilerle…
Gülper - ” Seversen Tanırsın ”
YORUMLAR