Bu günün ulemâ ve mürşidlerinin ağzında bir “tasavvuf” kelimesi gidip durur. Tasavvufun özü vardı, hakikati vardı, fakat ağızda dolaşan ismi...
Bu günün ulemâ ve mürşidlerinin ağzında bir “tasavvuf” kelimesi gidip durur.
Tasavvufun özü vardı, hakikati vardı, fakat ağızda dolaşan ismi yoktu.
Bu gün yalnız sadece ismi var, özü kalmadı, hakikati de yok oldu!.
Tasavvuf; yazıları, kitabları, o Velînin yaşadığı haldir.
Bir kimsenin içi, dışından daha değerli ise, onun adına “VELΔ derler.
İçi dışı aynı olursa ona da “ÂLİM” derler.
Bir kimsenin dışı, içinden kıymetli olursa ona da “CÂHİL”tabakası derler.
Dr.Münir Derman (k.s.)
YORUMLAR