Buruşturularak atılmış bir kağıt parçası gibiyim. İçimde kalkıp gidenlerden doğan boşlukların ağırlığı. Ve sevmek. Ve korkmak; ve nasıl, uza...
Buruşturularak atılmış bir kağıt parçası gibiyim.
İçimde kalkıp gidenlerden doğan boşlukların ağırlığı.
Ve sevmek.
Ve korkmak;
ve nasıl, uzaydaymışım gibi yalnızım...
.
Cahit Zarifoğlu
YORUMLAR