ENFÂL Suresi Âyet –27-28-29 Tefsiri “Allah’a …hainlik etmeyin.” İlk fıtri tevhid misakını çiğneyerek Allah’a hainlik etmeyin. Resule “hainli...
ENFÂL Suresi Âyet –27-28-29 Tefsiri
“Allah’a …hainlik etmeyin.” İlk fıtri tevhid misakını çiğneyerek Allah’a hainlik etmeyin. Resule “hainlik etmeyin.” azimeti çiğnemek, sonraki ahdi kulak ardı etmek suretiyle Resule hainlik etmeyin. “kendi emanetlerinize hainlik etmiş olursunuz.” Allah’ın ezelde, ilk istidatlarınıza göre içlerinize yerleştirdiği marifetleri ve hakikâtleri nefsin sıfatlarıyla örterek, onlara ihanet etmeyin. “Bile bile…” bunları içinizde taşıdığınızı bildiğiniz halde. Ya da hainliğin en kötü ve en çirkin rezillik olduğunu bildiğiniz halde hainlik etmeyin. “Biliniz ki, mallarınız ve çocuklarınız birer imtihan vesilesidir.” Sizin için birer perdedir. Çünkü siz onlarla meşgul olurken Allah’tan alıkonursunuz. Ya da Allah’ı sever gibi onları da sevmeniz şirktir. “Büyük mükâfat Allah’ın katındadır.” O halde mallardan ve çocuklardan soyutlanmak, onlarla ilgili olarak Allah’ın haklarını gözetmek suretiyle Allah katındaki bu mükâfatı talep edin. “Eğer Allah’tan korkarsanız…” O’nda fena buluncaya kadar ahdi bozmaktan, azimeti feshetmekten, emaneti gizlemekten, mal ve evlat sevgisinden kaçınırsanız “O, size iyi ile kötüyü ayırt edecek bir anlayış verir.” Size furkani (ayırt edici) akıl tarzında bir nur verir ki, bununla hak ile batılı birbirinden ayırırsınız. “Suçlarınızı örter.” Nefislerinizin kötülüklerini örter. “Ve sizi bağışlar.” zat günahlarınızı bağışlar. “Çünkü Allah büyük lûtuf sahibidir.” Hakkani bahşedilmiş varlık ve furkani akıl bahşetmek suretiyle büyük lûtufta bulunur. “ …Sen onların içinde iken Allah, onlara azap edecek değildir.” Çünkü azap, gazabın sureti ve eseridir. Bu da ancak Nebinin gazabıyla olur. Ya da ümmetin günahlarının sebep olduğu Allah’ın gazabından olur.
Nebiy Aleyhisselam Rahmetin suretiydi. Nitekim yüce Allah şöyle buyurmuştur: “Biz seni ancak âlemlere Rahmet olarak gönderdik.” (Enbiya, 107) … Bu yüzden müşrikler Uhud savaşında Onun azı dişini kırdıkları zaman “Allah’ım! Kavmime doğru yolu göster, çünkü onlar bilmiyorlar” buyurmuş ve öfkelenmemiştir. Oysa Nuh (a.s) kavminin tavrına karşı öfkelenmiş ve şöyle demiştir: “Rabbim! Yeryüzünde kâfirlerden hiç kimseyi bırakma!” (Nuh, 26) Dolayısıyla Hz. Nebiy’nin (s.a.v) onlar arasındaki mevcudiyeti, üzerlerine azabın inmesine mani olmuştur. Aynı durum istiğfar olgusu için de geçerlidir. Çünkü azabın ilk sebebi günahın varlığı ise, istiğfar da günahın katlanıp yerleşik olmasını engeller, daha doğrusu yok olmasına sebep olur. Dolayısıyla, Allah’ın gazabına yol açmasına izin vermez. Aralarında istiğfar devam ettikçe azaba uğratılmazlar.
(Muhyiddin İbn Arabi Tefsir-i Kebir Te’vilat 1.cilt)
YORUMLAR