Mikayıl Müşfiq'in Yenə o bağ olaydı adlı eseri, Edebiyat türünün önemli örneklerindendir. Türkçe baskısı Gənclik nəşriyyatı,1976 tarafından yayımlanmıştır. Bu sayfada Yenə o bağ olaydı'dan seçilmiş alıntılar sayfa numaralarıyla yer alıyor.
Yenə o bağ olaydı'dan En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Saçın kimi qıvrılan dalğalara dalaydım,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Dalıb ilham alaydım.
Sevgim mübarizə, sevgilim həyat,
📖 Sayfa 71 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Bu yaz bir başqa yazdır, bu yaz daha da xoşdur,
📖 Sayfa 3 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Vay o qəlbə ki, boşdur!
Yenə o bağ olaydı,yenə o qumlu sahil
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Suları öteydi dil-dil...
"Ana" dedim, ürəyimə yanar odlar saçıldı,
📖 Sayfa 10 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
"Ana" dedim, bir ürpəniş hasil oldu canımda.
"Ana" dedim, qarşımda bir gözəl səhnə açıldı,
"Ana" dedim, fəqət onu görməz oldum yanımda.
Mehriban sevgilim qarşımda durdu,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Yenə şairliyim başıma vurdu,
Məndən məcnun könül maraqla sordu
Bu saçı leyladan necə əl çəkim?
Xəzan acısına edib təhəmmül,
Gülün kölgəsində ötəndə bülbül.
- Həyat, həyat! - deyə çırpınır könül,
Könüldən, sevdadan necə əl çəkim?
Buludlar ömrümün karvanı olur,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Fikrim o karvanın sarvanı olur.
Sanıram ulduzlar həmvətənimdir,
Demək, yer də mənim, göy də mənimdir,
Hüzurumla cahan nə bəxtiyardır!
Gözdən yaş çıxarmı ürək yanmasa?
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sən də atsan mənə isti bir baxış,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Əriyib qəlbimdə bu hicran, bu qış
Sənə dəmət-dəmət güllər bağışlar.
Mənim könlüm deyir ki,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Hələ bunlar nədir ki...
Böyük günlər, şanlı günlər, şən günlər,
Yoluna düşən günlər
Hələ qarşımızdadır!
Hələ bunlar nədir ki...
Mənim könlüm deyir ki,
Həyat ondan küsənləri incidər.
Möhkəm dəzgah, şirin əmək, inci tər
Hələ qarşımızdadır!
Babam derdi: "Keçən günə gün çatmaz!"
Mənim könlüm bu sözlərə heç yatmaz.
O düşünüb deyir ki,
Hələ bunlar nədir ki...
Ay işığı, dolu ürək, yaşıl bağ.
Qızğın günəş, sərin çeşmə, qarlı dağ
Hələ qarşımızdadır!
Bir yaxın dost kimi qapımı döyərlər,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Küləklər, küləklər, bəstəkar küləklər,
Dünyanı dolaşan bəxtiyar küləklər!
Ömrümüz həmişəlik bir bahar qucağında,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Günəşin təbəssümü yarımın dodağında...
Həyat həm gülməkdir, həm ağlamaqdır...
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Yarpaqdan ayrılan, şəfəqdən qopan
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Dünyanın bəzəyi bir insanam mən.
Hayıf, ömür qısa, arzu genişdir,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Kim bu qayğı ilə titrəməmişdir?!
Əlimdə bir sınıq qafa...
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Ömrümüzə yoxmuş vəfa,
Düşündüm hər adam kimi.
Bir aralıq batdım qəmə,
Sonra dedim: - Cəhənnəmə! -
Gülümsədim Xəyyam kimi.
Öz-özümə verdim ürək,
Dedim ömrüm keçsin gərək
Bir işıqlı bayram kimi!
Yağ, yağışım, yağ sel ol, yağ!
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sırma-sırma, tel-tel ol, yağ!
Çözül, sən ki, kölgəli bir yar saçısan,
Bağrı yanıq səhraların əlacısan.
Yağ, yağışım, sellənərək,
Sırmalanıb tellənərək!
Ana dedim, ürəyimə yanar odlar saçıldı,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Ana dedim, bir ürpəriş hasil oldu canımda,
Ana dedim, qarşımda bir gözəl səhnə açıldı,
Ana dedim, fəqət onu görməz oldum yanımda.
Ana, ana!... Bu kəlmənin vurğunuyam əzəldən,
Onu gözəl anlatamaz düşündüyüm satırlar.
Ana olmaz bizə hər bir “yavrum” deyən gözəldən,
Çünki onun xilqətində ayrıca bir füsun var.
Başqa aləm yaşamadım böylə gözəl biçimdə,
Onu kimsə gözəlliyin cilvəsində yaratmış;
Ana, ana... çiçəkli bir fidandır ki, içimdə
Ta əzəldən kök salaraq, ürəyimdə boy atmış.
Keçən günlərimi vərəqləyirkən
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sevdalı dillərin yadıma düşdü.
Xəyalın qarşımda canlandı, birdən
Göyərçin əllərin yadıma düşdü.
Deyildir eşq odu məni yandıran,
Ruhumun şəhrini işıqlandıran,
Pozğun şəfəqləri mənə andıran
Ziyalı tellərin yadıma düşdü.
İnsanın tükənməz əbədiyyəti
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Çiçəklənir onun sinirlərində.
Söylə, şirinlikdə, hansı fidanda,
Hansı gülüstanda, hansı cahanda,
Ey yoldaş, ey qadın, sənin varın var?
Mən bilirəm, sənin ki bir qəlbin var sədəfdən,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
İçindəki incilər saçılıb hər tərəfdən...
Yarımın cəmalı cənnət bağından,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Qırmızı şərabım gül dodağından.
Bu vəfasız ömür, bu coşqun dərə
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Gərək boş-boşuna axıb keçməsin!
Bu gözəl cahanı sanıb pəncərə,
Hər gələn sadəcə baxıb keçməsin!
Gəlin, arzumuza çatalım, dostlar!
Dağları dağlara qatalım, dostlar!
Zərif ayaqların nə qədər incə,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Gözəl əndamını onlar хəfifcə
Nеcə aparmada bilməm, şirin qız?
Şikayətim vardır gül əllərindən,
Onlar ürəyimi tutub dərindən
Nеcə qoparmada bilməm, şirin qız?
Sənin mərhəmətli, dolğun gözlərin
Mənim hisslərimi məndən də dərin
Nеcə anlatmada bilməm, şirin qız?
Ölmüş hisslərimi gözəl rəftarın,
Ruzgarlı, dalğalı sallanışların
Nеcə canlatmada bilməm, şirin qız?
Üfüqdə günəşi nеcə saraltdı,
Lalənin köksünü nеcə qaraltdı
Yanıl yanaqların bilməm, şirin qız?
Mən bir çayır quşu, sən bir nеylufər,
Mənim öpüşümü nеcə rədd еdər
Gözəl dodaqların bilməm, şirin qız?
Mən gəncəm, bilirəm, istiqbalım var,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Hələ bədr olmamış bir hilalım var.
Yelkənim açılır, qara yel, əsmə!
Mənim bu dəryada bir sandalım var.
Yenə o bağ olaydı,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Yarpaqları dodaq-dodaq,
Budаqlаrı qоl оlаydı,
Mən də uzаnаydım sənin qоllаrınа,
Sərin-sərin meh olaydı...
Arzuya bax sevgilim, tellərindən incəmi?
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Söylə, ürəyincəmi?
Yenə o bağ olaydı, yenə sizə gələydik,
Danışaydıq, güləydik.
Ürkək baxışlarınla ruhumu dindirəydin,
Məni sevindirəydin.
Anasız, babasız Ofeliya kimi
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Saçları pərişan bir qızdır eşqim.
Qəlbimin buludlu səmalarında
Titrəyən bir qərib ulduzdur eşqim.
Baxışın qəlbimi incitmişdir;
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Bu baxışdan, bu duruşdan əl çək.
Bir də baxsan mənə, iş bitmişdir;
Bir də baxsan mənə, fikrim dönəcək.
Yenidən uyqusu qaçmış gecələr,
Sevgilər, fırtınalar başlanacaq.
Ayrılıqlar, qarışıq bilməcələr...
Yanacaq sıtmalı ruhum, yanacaq!
Bu baxışdan, bu duruşdan əl çək!
Yoxsa könlümdəki qızğın şimşək
Üstünə od sovurar hər yerdən.
Hər kəs bilir, həyatın sonu ölümdür,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Ah, bu qəmli dəyişmə yaman zülümdür.
Şeirim! Bu gülünc oyun bəllidir, yarın
bizi də bəklər;
Sən də öl mənim kimi, fəqət məzarın
olsun ürəklər!
Duruşun mənalı, baxışın dərin,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Mən bu dərinlikdə buldum baxtımı...
Qadın, gözlərinin oynaq xəyalı
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Dönüyor qarşımda yenə cin kimi.
Baxdıqca ruhumun qaynar məlalı
Sənin qəhqəhəli sevincin kimi.
Səndən əsrin kimi şəfqət uzaqmış,
Ruhuna zülmətin selləri aqmış.
Laçın gözlərindən odur ki, sarqmış,
Ürəyim bir yavru göyərçin kimi.
Ovçuluq əsrimi əsrin, ey qadın?!
Söylə övladısan hanki səyyadın?
Sən gözlərinləmi yoxsa ovladın
Göyərçin qəlbimi bir laçın kimi...
O qara gözlərin deyil parlayan,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Ulduzlar içimdə gecələrimdir.
Bəlkə də ruhuma aydınlıq yayan,
Bir sərin, ziyalı, yaz səhərimdir.
Qoy desin dünyanın el aşıqları
Bu şövqü kim mənim ruhuma yaydı,
Donardım ruhumun şən işıqları
Qəlbimin camında qırılmasaydı.
Qara qış üstümə tökər qarını
Nərgiz gözlərindən məni ayırsan.
Mənim ümidimin qapılarını
Neçin gah açırsan, gah qapayırsan?
Sənin gözlərinmi gənclik bağında,
Yoxsa nərgizlərin sayrışıb oynar?
Yoxsa çıxılmayan eşqin dağında
Ömrümün dirilik çeşməsi qaynar?
Yenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq siz
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
O bağa köçəydiniz.
Bizdə muradımızca fələkdən kam alaydıq,
Sizə qonşu olaydıq.
Yenə o bağ olaydı, səni tez- tez görəydim,
Qələmə söz verəydim.
Hər gün yeni bir nəğmə, hər gün yeni bir ilham,
Yazaydım səhər axşam.
Sanki göylərdə uçan quş kimiyəm,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sanki yerdən uçurulmuş kimiyəm.
Mənim könlüm deyirki,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Hələ bunlar nədirki?!
Böyük günlər, şanlı günlər,
şən günlər,
Yoluna düşən günlər,
Hələ qarşımızdadır.
Xoşladığım bir gecə, yerlər, göylər işıqlı,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Ay bir sərxoş göz kimi, ulduzlar yaraşıqlı.
Bunları seyr edərkən
Bir az fikrə gedərkən
Fikrim, hissim, xəyalım o qədər yüksəldi ki,
Mənə öylə gəldi ki,
Bizlərdən əvvəl nə yer, nə göy, nə həyat olmuş,
Nə bu ucsuz-bucaqsız gözəl kainat olmuş…
Yenə o bağ olaydı, səni tez-tez görəydim...
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
"Arzuya bax, sevgilim, tellərindən incəmi?
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Söylə, ürəyincəmi..."
Yenə o bağ olaydı, səni tez-tez görəydim,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Qələmə söz verəydim.
Hər gün bir yeni nəğmə, hər gün bir yeni ilham,
Yazaydım səhər axşam.
Arzuya bax sevgilim, tellərindən incəmi ?
Söylə ürəyincəmi ?
Əllərində əllərim, gözlərində gözlərim...
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Asılaydı sözlərim
Yenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq siz
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
O bağa köçəydiniz.
Biz də muradımızca fələkdən kam alaydıq,
Sizə qonşu olaydıq.
Yenə o bağ olaydı, səni tez-tez görəydim,
Qələmə söz verəydim.
Hər gün bir yeni nəğmə, hər gün bir yeni ilham,
Yazaydım səhər axşam.
Arzuya bax sevgilim, tellərindən incəmi?
Söylə, ürəyincəmi?
Yenə o bağ olaydı, yenə yığışaraq siz
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
O bağa köçəydiniz.
Biz də muradımızca fələkdən kam alaydıq,
Sizə qonşu olaydıq.
Bəxtiyar
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sıyrılıb keçmişin buludlarından,
Müjdələr gətirir böyük yarından,
Yarıb günəş kimi qaranlıqları,
Söküb şəfəq kimi dumanlıqlar,
Özündən alışan, özündən yanan,
Hər sabah hamıdan erkən oyanan,
İş başına qoşan nə bəxtiyardır!
Yoldaşı sıradan qalarkən geri,
Tutub ətəyindən çəkib iləri,
Ona qüvvət verən, ona ruh verən,
Ona ən uğurlu bir yol göstərən,
Həm sevgi bəsləyən, həm can yandıraan,
Sönük duyğuları işıqlandıran,
Günəşlə yarışan nə bəxtiyardır!
Gecələr darayaydı saçlarını ay gözəl!
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sən gözəlsən, ay gözəl?
Yenə o bağ olaydı, səni tez-tez görəydim,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Qələmə söz verəydim.
Ürkək baxışlarınla ruhumu dindirəydin,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
"Ən yaxın bir adamla
📖 Sayfa 5 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Nə gözəldir dinləmək suların nəğməsini,
Təbiətin səsini!"
"Ana,ana...çiçəkli bir fidandır ki, içimdə
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Ta əzəldən kök salaraq ürəyimdə boy atmış."
Cahan ki solmayan bir bağça-bağdır,
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Burda rəvamıdır gülmədən ölmək!
Yazıq o şəxsə ki, qaraqabaqdır,
Nə qədər yaraşır insana gülmək!
Sən onun eşqi ilə, məhəbbəti ilə
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Vurmadın ömrünü başa, ürəyim.
Sevgi hədəfinə nişan alanda
Dəydimi oxların daşa, ürəyim?!
Sevgi dənizində ruhum bir ada,
Fırtınam ziyada, dalğam ziyada,
O ellər gözəli düşəndə yada,
Az qalır, xəyalım şaşa, ürəyim!
Sən canı canandan ayrı tutmadın,
Odur ki, vəfasız deyildir adın.
O səni unutdu, sən unutmadın,
Yaşa, məhəbbətim, yaşa, ürəyim!
"Yenə o bağ olaydı, yenə sizə gələydik,
📖 Sayfa 3 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Danışaydıq,güləydik.
Ürkək baxışlarınla ruhumu dindirəydin,
Məni sevindirəydin."
Vicdanları pək şəffaf, insanları nurani,
📖 Sayfa 9 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Müşfiq, bilə bildinmi, aləmdə şu dövranı?!
Qapılar yarın artıq sağ dünyaları ürfanı.
Hər yer güləcək, nuran mötad olan ölkəmdə,
Qəmlərdən, aləmlərdən azad olan ölkəmdə
Keçən günlərimi vərəqləyirkən
📖 Sayfa 15 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Sevdalı dillərin yadıma düşdü.
Xəyalın qarşımda canlandı, birdən
Göyərçin əllərin yadıma düşdü.
Deyildir eşq odu məni yandıran.
Ruhumun şəhrini işıqlandıran,
Pozğun şəfəqləri mənə andıran
Ziyalı tellərin yadıma düşdü.
O gün də bir gündü, ey üzü dönmüş,
Sandım içində bir qaplan döyünmüş.
Bir anda köpürmüş, bir anda sönmüş
Xırçın əməllərin yadıma düşdü.
Həyat dedikləri bu keşməkəşdən,
📖 Sayfa 30 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
Qəlbimdə, qanımda yanan atəşdən,
Gecədən, gündüzdən, aydan, günəşdən,
Bu əngin fəzadan necə əl çəkim?
" "Ana" dedim, ürəyimə yanar odlar saçıldı,
📖 Sayfa 10 · Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq
"Ana" dedim, bir ürpəniş hasil oldu canımda.
"Ana" dedim, qarşımda bir gözəl səhnə açıldı,
"Ana" dedim, fəqət onu görməz oldum yanımda.
Ana,ana!... Bu kəlmənin vurğunuyam əzəldən,
Onu gözəl anlatamaz düşündüyüm satırlar.
Ana olmaz bizə hər bir "yavrum" deyən gözəldən,
Çünki onun xilqətində ayrıca bir füsun var.
Sıkça Sorulan Sorular
Yenə o bağ olaydı kimin eseridir?
Yenə o bağ olaydı, Mikayıl Müşfiq tarafından yazılmıştır.
Yenə o bağ olaydı kaç sayfadır?
Yenə o bağ olaydı, 166 sayfadır (Gənclik nəşriyyatı,1976 baskısı).
Yenə o bağ olaydı'nın en ünlü sözü nedir?
“Saçın kimi qıvrılan dalğalara dalaydım, Dalıb ilham alaydım.”