Kök Nedir?

Kök TDK, Türk Dil Kurumu -1- isim, nebat bilimi 1 . Bitkileri toprağa bağlayan ve onların, topraktaki besi maddelerini emmesine...

Kök
TDK, Türk Dil Kurumu

-1-
isim, nebat bilimi

1 . Bitkileri toprağa bağlayan ve onların, topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm.

2 . (nebat bilimi) Süsende olduğu benzer biçimde yer üzerine sap çıkaran çok senelik yer altı gövdesi.

3 . Bir takım şeylerde dip bölüm:

"Diş kökü."- .

4 . Sapıyla çıkarılan bitkilerde tane:

"üç kök maydanoz."- .

5 . (mecaz) Dip, temel, esas:

"Ta gölden başlamış olan tipi ve fırtına Şebben'in sıcak evini kökünden sarsıyordu."- H. E. Adıvar.

6 . (mecaz) Kaynak, köken:

"Ölenle, son zamanları gevşeyen, azalan fakat kökleri mazinin sağlamlığı içinde kalan eski bir aşinalığım vardı."- A. Ş. Hisar.

7 . (mecaz) Bir kimseyi bir yere bağlayan tinsel temel güçlerin bütünü.

8 . (dil bilgisi) Kelimenin her türlü ek çıkarıldıktan sonrasında kalan anlamlı kısımı: Yaptırmak kelimesinde kök, yap- bölümüdür.

9 . (kimya) Olağan şartlarda çevresinden yalıtılamayan ama bir sürü tepkimede kalite farklılaştırmadan geçebilen atom kümesi.

10 . (matematik) Denklemde bilinmeyenin yerine konulduğunda uygun düşen gerçek ya da birleşik kıymet.

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

• kök alabilmek
• kök salmak
• kök sökmek
• kök söktürmek
• kökü kazınmak
• kökü kurumak
• kökünden çözmek
• kökünden kazımak
• kökünü kazımak

Birleşik Sözler

• kök bacaklılar
• kök bilgisi
• kökboyası
• kök boyası
• kök doğrayıcısı
• kök hücre
• kök işareti
• kök kaplama
• kök kırmızısı
• kök kurdu
• kök mantar
• köknar
• kök örnek
• kök sap
• üzüntü kök
• ana kök
• ek kök
• ikili kök
• karekök
• kazık kök
• kılcal kök
• kızılkök
• küpkök
• saçak kök
• yumru kök
• isim kökü
• adamkökü
• altın kökü
• boya kökü
• eğir kökü
• ense kökü
• eylem kökü
• helvacı kökü
• isim kökü
• meyan kökü
• yumurtakökü
• zıkkımın kökü

-2-
isim, müzik Farsça k°k

1 . Sazı kurmaya yarayan burgu.

2 . Sap.+

kök; bitkileri toprağa bağlayan ve onların, topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm; dip, temel, esas. (kimi şeylerde) dip bölüm; , köken. (köküyle ve sapıyla çıkarılan bitkilerde) tane; bir kimseyi bir yere bağlayan tinsel temel güçlerin tümü.