Bedriye Zobu sözleri, okurların en çok paylaştığı alıntılar arasında yer alır. Bu sayfada 100 söz, alındığı eserle birlikte derlendi.
En Beğenilen Bedriye Zobu Sözleri
Bir kadının boynuna astılar hırpalanmış yılları
Vefa, Bedriye Zobu
Çiçekler, yeşilinde ve daha birçok renginde onları yetiştirenlerin dertlerini sakladığı için mi bu kadar güzeldi? Eğer öyleyse papatyaların toprağı, hislerin mezarlığıydı belki de. Kim bilir?
Soğuk, Bedriye Zobu
Koskoca evrene sığmayan özgür bedenim, dapdar bir odada hüküm süren ruhum vardı...
Soğuk, Bedriye Zobu
Karşılığı olmayan bir aşka tutulmuş o kimsenin duyguları, aşkına karşılık bulmuş bir kimseye çocuksu gelirdi. Anlamazdı; yalnızca anladım der geçerdi.
Vefa, Bedriye Zobu
Oluruna bıraktığım kadar olmamıştı bazı şeyler.
Vefa, Bedriye Zobu
Güçlü bir portrenin altında yatan yenilmiş bir ruhum vardı benim...
Soğuk, Bedriye Zobu
Ben sert duruşu kendine rol model almış, biraz ulaşılmazlıktan ilham alan, az çok da soğuktan nasibini almış bir adamdım. Senin yanında ateşe kor oldu soğukluğum.
Soğuk, Bedriye Zobu
Sevdiğin, sevebildiğin için kitaplara aşıksın ya zaten.
Vefa, Bedriye Zobu
İçinizi sizi anlayan insanlara dökmeniz gerekirdi. Sizin duygularımızı tatmamış, sizin hislerinizi yaşamamış insanlara içinizi dökerseniz, bir daha ne içinizi ne de beyninizin toplayabilirsiniz.
📖 Sayfa 137 · Vefa, Bedriye Zobu
Hiçbir soğuk, ruhunuzun sessizliği kadar üşütmezdi.
Soğuk, Bedriye Zobu
Sevin, efendim. Size değil de, sizin ruhunuza iki kelam yazabilen insanları sevin...
Soğuk, Bedriye Zobu
Ben seni cok bekledim adam..
Vefa, Bedriye Zobu
Yine olsa yine beklerim..
( Ama kalmadı mecalim..)
Hiçbir şey olmamış gibi çekip giden, kalpleri hunharca katlederek bırakanların bu hayatta mutlu olacağına inanmıyorum. Zamanla bu inanç alev aldı; hislerini sıcaklığında kurutarak bana sonsuz vefatı bıraktı.
Vefa, Bedriye Zobu
“Ben dışa değil, içe bakarım,” diyen zihniyet çökmeye hazır bir kolonun üzerinde yaşam savaşı veriyordu. Dış görünümün mütemadiyen ön planda olduğu bu dünyayı birçoğumuz hak etmiyorduk...
Soğuk, Bedriye Zobu
Çünkü her insanın, bu hayatta isabet ettireceği tek atışı olur. O atış mutlaka isabet edecektir; bunu bildiğimden hiç korkmadım.
Vefa, Bedriye Zobu
İnsanın, kendinden başka dostu yoktu bu hayatta. Kardeşi de olsa karşısındaki, onun acısını tam anlamıyla kavrayamadığından, yine kendine kalıyordu bir acının en muhterem halini çekmek.
Soğuk, Bedriye Zobu
"İçindeki düşüncelerin esareti altında kalmak acıysa,dış etkenlerin esareti altında kalmak acının bambaşka adıydı.Ama özü yüne aynıydı ,acıydı."
📖 Sayfa 177 · Vefa, Bedriye Zobu
"İnsanların bana açtığı savaşta tek kelime etmeyeceğim. Bırak yaksınlar her şeyi, harabe gönlümü talan etsinler."
Vefa, Bedriye Zobu
"Ben senin kalbimdeki varlığını yok etmek için çıktım bu yola, daha seni bulamadan kendim kayboldum."
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
" Asıl zanaat mutsuzken mutluluğu çağırabilmektir. "
Vefa, Bedriye Zobu
Bir afette üzerine düşen büyük bir cismin, üzerinden kaldırıldığında bir anda kavuştuğun o ışık gibi temiz, sade ama etkili, doyamadığın, ışığı hissederken yine ışığı özlediğin bir şeydir aşk denen nane. Fedakar biri değilsen, sana fedakarlığı öğretir; yeri gelir mutlulukla beraber bulutları gösterir, yeri gelir acıyla toprağa gömer seni. Sana mazoşistçe bunları yaparken yine de kopmak istemezsin, tattırdığı acıları unutturmasını bilir; unutturduğu için bu kadar insan onun esiridir...
Soğuk, Bedriye Zobu
Bazen güç, beden olur karşına dikilir. O altında ezildiğin gurur, elini kalbine koyup karşında eğilir...
Soğuk, Bedriye Zobu
Sana da mı çıkmaz bir sokağa bıraktıktan sinra yolun açık olsun dediler
Vefa, Bedriye Zobu
Okyanusun ortasında boşa kürek çeken kayıkçı gibiyim.
Soğuk, Bedriye Zobu
‘Şiir, aşkın dile gelmiş halidir. Şiir, kadının saç telinden ve kirpiklerinden doğarmış. Mezarı adamın sakalları olurmuş’
Soğuk, Bedriye Zobu
Gardınızı indirdiğiniz vakit, karşınızdaki insanın bıçaklacağı ilk yer -belki de tek yer- kalbiniz oluyordu.
📖 Sayfa 133 · Vefa, Bedriye Zobu
"Şurası..." Kalbini işaret etti. "Mezarların yeridir. Hiç çürümeyen cesetlerin barınağıdır."
Soğuk, Bedriye Zobu
"Şurası," tekrar kalbini işaret etti. "Burada olan insanlar hep seninledir. Sen kendini assan da, kessen de buradadır."
İnsan nasıl iyi bakabilirdi kendine, zihni yorgunken; kalbi sıkkınken ve canı ağlarken?
📖 Sayfa 82 · Soğuk, Bedriye Zobu
Her insanın hayatında bir kişi vardır, o kişinin yarası olan.
Vefa, Bedriye Zobu
Senelerce gelmeyeceğini bildiğim bir adamı beklemem, onun uğruna hayatımdan birşeyleri telef etmem ve neticesinde o adamın kendi ayaklarıyla bana gelmesi kadar acımasızdı o çığlık.
📖 Sayfa 117 · Vefa, Bedriye Zobu
Hava karanlıktı; ev karanlıktı. Beynimin içi, toz götürmeyen siyahın en koyu tonundaydı...
Soğuk, Bedriye Zobu
Hiçbir şeye kırılma, kırıldıkça daha da kıracaklar seni
Soğuk, Bedriye Zobu
Aşk, insanın kalbine gömdükleridir. Sevgi ise,gömmeye kıyamadıkları...
Soğuk, Bedriye Zobu
Korkunun ilk hecesinde kendini belli eden o acımasız kelime, insanı içten bitirdi. Ondandı acının bu kadar ağır ve yıkıcı geçmesi. Onun kökü, <kor>dan gelirdi. Onu kaybetmekten korkuyordum. Bana her ne yaşattıysa da, onu kaybetmekten korkar olmuştum...
Soğuk, Bedriye Zobu
Bir insanı anlamak, bir insanı sevmenin çok ötesindeydi.
📖 Sayfa 124 · Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
Her bedenin altında hırslar ve istekler yatardı. Bir kez girdiği zaman bedene, geri dönüşü yoktu. İllet bir virüs gibi yayılarak hep daha fazlasını isterdi sizden...
Soğuk, Bedriye Zobu
İnsanı yaralayan yine bir insan değil miydi zaten?
Vefa, Bedriye Zobu
Bazı insanlar kendi kazdıkları kuyuda, bazılarıysa kendi vicdanlarının içinde boğulurlardı
Soğuk, Bedriye Zobu
"Hissizlik acıdan daha ağırdır.Hayattan veya insanlardan yediğin bıçak darbelerini hissetmezsin,ama hayallerinin sokaklarında giderken ardında kan izleri bırakarak ilerlersin."
Vefa, Bedriye Zobu
"Kırılmanın ve yorulmanın ölçütü aynı değildir. Kırıldıkça yorulursun. Yoruldukça iyileşirsin."
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
Velhâsıl-ı kelâm insanı yaralayan yine bir insan değil miydi Azizim ?
Vefa, Bedriye Zobu
Özdemir Asaf söyle demiş;
Soğuk, Bedriye Zobu
İmkansızlıkları yaşamak midir sevmek,
Yoksa severken imkansız midir yaşayabilmek?
Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek,
Yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek?
Kolay midir bir anda vazgeçip gitmek,
Yoksa gitmekten vazgeçip sevmek mi gerek?
Bazı şiirlerin farklıdır kalplerde yeri, ağırdır dizeleri. Neşter kadar keskindir anlatmak istedikleri.
📖 Sayfa 220 · Soğuk, Bedriye Zobu
Bana, " kitap okuruz, konuşuruz, seni dinlerim," demişti. Düşündükçe içim içime sığmıyordu.
📖 Sayfa 197 · Soğuk, Bedriye Zobu
"Kimse sormadı, o kötü insanların neden bunları yaptıklarını.Onlar sadece kötüydüler.Kötü insan olmak için doğmuş gibiydiler."
📖 Sayfa 22 · Soğuk, Bedriye Zobu
"Ona dair unutmaya çalıştığım ne varsa şimdi hepsi zihnimdeydi."
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
Bir kez daha anlıyordum ki insan kaçtıklarına yakalanmak zorundaydı;ancak onlarla savaşma cesaretini gösterirse kazanan olabiliyordu.
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
Bu hayatta iki defa sevemezsin dediler, Ben sevdim.
Soğuk, Bedriye Zobu
İçim yana yana sevdim.
Kalbim yapmaktan küle döndü, yine sevdim.
Hiçbir davet bana ölümün davetinden daha çekici gelmedi
Soğuk, Bedriye Zobu
Tonsuz siyah diye bir şey vardı. Kadifemsi siyah, cilalı siyah, simli siyah ve tonsuz siyah. Kimselere açamadığım içim, tonsuz siyahtı. En dikkat çekmeyeni o siyahtı. İçinde bulunduğu kişi yuttuğundan sevilmezdi. Ve ben o siyahtım; tonu olmayan siyah...
Soğuk, Bedriye Zobu
Her kitabın bir cümlesi size açılır ve her kitabın bir cümlesinde, bir insanın içi titrer.
📖 Sayfa 5 · Soğuk, Bedriye Zobu
Aşk, kadının iki dudağının arasında değildir, bir kadın bedeninin hiç bir yerinde kendine yer tutmaz. Bir kadını cinsel obje olarak görenlerin durumunu aşk kapsamaz. Bir kadını vücudu için sevmek aşk olmaz.
📖 Sayfa 130 · Soğuk, Bedriye Zobu
-Unutursan ölürsün değil mi?
Vefa, Bedriye Zobu
-Ben de çok isterdim unutmayı, yaşadığım en küçük olayı bile
-Neden öyle dedin?
-Hatırlamak güzel bir şey değil
"Hayatı boyunca yazmaya ve savaşmaya hep devam etmiş,gel gör ki kendi savaşına yenilmiş."
Vefa, Bedriye Zobu
Kalabalık hissizdi. Bomboş ve kirliydi. İnsanlar kirliydi. İnsanlar artık herkesi, her şeyi mahvetmişti. İnsanlara emanet edilen bu dünya, şu günlerde can çekişir haldeydi.
📖 Sayfa 18 · Soğuk, Bedriye Zobu
İnsanın hayalleri hayal âleminden gerçeğe doğru göç ederken, feryat edermiş o hayali akla düşüren etken.
Vefa, Bedriye Zobu
Gitmek istedi, kaldırıma bile çıkamadı.
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
Üzüldü, üzemedi.
Kırıldı, kıramadı.
Parçalandı Venüs.
Senin yanında ateşe kor oldu soğukluğum.
Soğuk, Bedriye Zobu
Gidenler giderdi vesselam kalanlar bizimdi. Ama her kalana eyvallah diyebilir miydi insan? Peki ya gidenler kırmışsa güven denen şeyi? Kalanlarda gidenler gibiyse yine bizim olabilir miydi? Belki olurdu da zor olurdu.
📖 Sayfa 129 · Soğuk, Bedriye Zobu
Kıskanç biri olduğum için söylemiyorum ama kıskanç insanları sevin. Çünkü onlar sana ne denli bağlı olduklarını bu yolla gösterir.
📖 Sayfa 12 · Soğuk, Bedriye Zobu
"Beni yakan da, yaktıran da sendin."
📖 Sayfa 41 · Soğuk, Bedriye Zobu
Yanlızlık insanın içindedir. Kalp gibi. Seni terk etmez, senden kopmaz, seni bırakmaz. Yanlızlık hislerin en sadakatlisidir.
📖 Sayfa 153 · Soğuk, Bedriye Zobu
İnsanın tek derdi başladığı romanı yarım bırakınca hissettiği vicdan rahatsızlığı olsun
Vefa, Bedriye Zobu
“Renkten korkan insanların hayatı bile rengarenk”
📖 Sayfa 88 · Soğuk, Bedriye Zobu
Çekip gitmek kolaydı, beynini kaldırımın köşesine bıraktığında. Bırakmak da kolaydı, arkanda bırakacak biri olmadığında.
Vefa, Bedriye Zobu
Acı, bir şekilde geçiyordu geçmesine de, kalan izleri geçirmekle uğraşıyorduk senelerce.
📖 Sayfa 198 · Vefa, Bedriye Zobu
Her şey aksidir birbirinin. Birinin tamamlayamadığı, diğerini içine çöker.
📖 Sayfa 21 · Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
Çekip gitmek kolaydı, beynini kaldırımın köşesine bıraktığında.
📖 Sayfa 15 · Vefa, Bedriye Zobu
Bırakmak da kolaydı, arkada bırakacak biri olmadığında.
Keşke hayattaki en büyük derdimiz çaya attığımız şeker olsaydı. Belki o zaman daha mutlu olurduk
Vefa, Bedriye Zobu
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,
📖 Sayfa 39 · Soğuk, Bedriye Zobu
İncinirsin.
Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme Lavinia.
(1957-Özdemir Asaf)
Kapanmayan tek yara, vicdan yarasıdır; bunu unutma
📖 Sayfa 92 · Vefa, Bedriye Zobu
Herkesin bir hikayesi vardır. Gerek kendi hayatı, gerek yazdığı, gerekse yazamadığı . Yazmaya kıyamadığı hayalleridir; yazdıklarıysa umutları
Soğuk, Bedriye Zobu
“Birinin kokusunu bilmeden yaşamak, ölmek, bitmek can yakıcı.Bu acıyı anbean yaşarken, en beteri de onun senden haberi olmamasıydı.Hiç sarılmadığın birini özlemek zor azizim, zor.”
Soğuk, Bedriye Zobu
Fotoğraf kareleri, bazen hiç görmediğin bir yere seni götürebilir. Özlediğin birini yanına getirebilir veya saatlerce sana gözyaşı döktürebilir. O karedeki en mutsuz can, belki de en mutlusu olan.
Soğuk, Bedriye Zobu
“Keşmekeşliğin diğer adıdır yarım bırakmak. Kesip atmak değil, talan etmektir. Bitirmek değil, kaostur. Çatışmanın içinde yine de umut ettirmektir.”
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
"Beni tertemiz kalmış Havva sanmıştı. Oysa ben günahlara bulanmış Havva'ydım.Benim günahım elmaydı,benim günahım sana olan aşkımdı...
📖 Sayfa 41 · Soğuk, Bedriye Zobu
Benim günahım sendin Ademoğlu..
Beni yakan da yaktıran da sendin."
Bağlanmaktan kaçtığım halde aslında bağlandığım yerdeydim.
Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
"Güneş görmeyen loş kalplerinizde nice sevgileri heba ediyorsunuz,"dedi Venüs."Uğruna feda ettiklerinizin onda biri etmez sizi siz yapmaya."
📖 Sayfa 45 · Dokuz Otuz, Bedriye Zobu
"Hayalleri olan insanları üzmek günah sayılmalıydı.
📖 Sayfa 49 · Soğuk, Bedriye Zobu
Sevmeyi bilmeyen milyonlarca insan varken, kime yarar senin sevgin?
📖 Sayfa 138 · Vefa, Bedriye Zobu
İkimiz de biliyorduk ki, geçmemişti ve geçmeyecekti. Atilla’yla uzun zaman sonra kavuşmama geç değilmiş, demiştim. Anlıyordum ki, çok geçti.
📖 Sayfa 140 · Vefa, Bedriye Zobu
Aranan kanın bulunması, ama o kanın artık ona fayda etmeyeceğini öğrenen doktor ve hemşire kadar geçti.
Rastgele aldığınız bir kitabın orta yerine darağacını kurup hiç ummadığınız bir cümlesinde sizi astılar mı hiç?
Vefa, Bedriye Zobu
Her duygunun dışa çıkmayı bekleyen bir davranışı vardır ve sevgininki kıskançlıktır.
📖 Sayfa 12 · Soğuk, Bedriye Zobu
Yanında sandığın insanı karşında görünce dünyan tepetaklak olur.
Soğuk, Bedriye Zobu
Hiç sarılmadığın birini özlemek zor azizim, zor.
📖 Sayfa 17 · Soğuk, Bedriye Zobu
Ne zaman çıkmaza düşersen denize anlat kendini..
📖 Sayfa 213 · Soğuk, Bedriye Zobu
"Her vazgeçiş, ardında bir şeyler bırakır."*
Soğuk, Bedriye Zobu
Bazen olur, ruhuna iki kelam şiir üflemek istersin. Zaman gelir, istemiş olmakla kalırsın. Ruh bitmiştir. Şiirler tükenmiştir.
📖 Sayfa 28 · Soğuk, Bedriye Zobu
Kitap gibi hayatlarınız vardı. Bir çırpıda kibrit çakıp ateşe verdiğiniz.
Soğuk, Bedriye Zobu
Eline kendini savunması için verdiğiniz bıçağı size saplamaya çalışan insanlar tanımış mıydınız?
Soğuk, Bedriye Zobu
Mutlu olmak ucuzdu.
📖 Sayfa 225 · Vefa, Bedriye Zobu
İnsan acı çekerken sanki hiç acısı geçmeyecekmiş gibi gelir.
📖 Sayfa 91 · Vefa, Bedriye Zobu
Kalp kırmanın bedeli ağır, hissiyatı acı.
📖 Sayfa 5 · Vefa, Bedriye Zobu
İnsan en sevdiğine mi kırılırdı hep?
Vefa, Bedriye Zobu
Peki nefret ettiklerimizin sözlerine neden alınıyorduk?
"Bir insanın umudu ne kadar büyükse, insan o kadar mutludur."
📖 Sayfa 169 · Vefa, Bedriye Zobu
Dile gelmeyen kelimeler, hissedilmeyi hiç tatmamış duygular vardır. İkisinin de kaderi aynıyken birinin ismi sükut, diğerininki hissizliktir.
Vefa, Bedriye Zobu
Fotoğraf kareleri, bazen hiç görmediğin bir yere seni götürebilir. Özlediğin birini yanına getirebilir veya saatlerce gözyaşı döktürebilir. Bazen canlı, siyah kalabalıkta kırmızı paltolu kız oluverirsin. O karedeki en mutsuz can, belki de en mutlusu olan.
Soğuk, Bedriye Zobu
En zor olanı da insanın geçmişine karşı açtığı savaşı kaybetmesidir. Bir türlü unutulmayan geçmiş ve yapılan hatalar akla geldiğinde, dikenli bir yolda yürüyormuşsun hissi verir. Acıtıyordur ama yürümek zorundasındır. İlerlemek ve unutmuş gibi yapmak zorundasındır..
Soğuk, Bedriye Zobu
Seven adam umursamaz davranmaz, hissettirir.
📖 Sayfa 26 · Soğuk, Bedriye Zobu
"Benim savaşım-" der Venüs. "Benim savaşım... Savaşların en güzeliydi. Savaş güzel olur mu hiç? Olurmuş! Çünkü..." Durdu. "İçinde sen vardın."
📖 Sayfa 207 · Dokuz Otuz, Bedriye Zobu