1913 tarihli Adsız Ülke, Alain Fournier'in en bilinen eserlerinden biridir. Can Yayınları baskısıyla 240 sayfadır. Kitaptan seçilen bu sözler, okur oylarıyla sıralanarak burada toplandı.
Adsız Ülke'den En Beğenilen Alıntılar
Bana gelince; benim dargınlıklara, kırgınlıklara pek aldırdığım yoktu!..
📖 Sayfa 153 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Her zaman bir yitik kalem, çok pahalı defterler ya da öğrenmeyen çocuklar sorunu vardır...
📖 Sayfa 158 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Belki öldüğümüz zaman, belki sadece ölüm verecek bize bu yarım kalmış serüvenin gerisini ve sonunu ancak ölümden öğrenebileceğiz.
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Tanrım, burada çocukların sözü geçiyor galiba? Tuhaf bir yer!
📖 Sayfa 61 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Benim sanat ve edebiyat ilkem: çocukluk."
📖 Sayfa 11 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Bazı yerlerde o da gülerdi ama usulca, sanki kahkahalarını sadece kendinin bildiği daha iyi serüvenlere saklıyormuş gibi."
📖 Sayfa 27 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Serüvenimiz bitti. Bu yıl kış mezar gibi sessiz. Belki öldüğümüz zaman, belki sadece ölüm verecek bize bu yarım kalmış serüvenin gerisini ve sonunu ancak ölümden öğrenebileceğiz."
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Ben," dedim, "bardaktan boşanırcasına yağmur yağarken, büyük bir şemsiyenin altında arabayla yolculuk yapmak isterdim."
📖 Sayfa 132 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Ve evde olduğu gibi yol boyunca okumak," diye ekledi bir başkası.
"Her şey acıya dönüşüyor, kaynağına dönüyor."
📖 Sayfa 213 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Çok daha gizemli şeyler arıyorum. Kitaplarda sözü edilen, yorgun prensin girişini bulamadığı şu kapalı yolu arıyorum. Sabahın en yitik saatinde, saatin çoktan on bir-on iki olduğunun unutulduğu anda ortaya çıkıverir... Ve birden, gür yaprakların arasında, görüşü kapatan dalları umutsuzca aralayınca, çıkış yeri küçücük, yuvarlak bir ışık olan, uzun, karanlık bir yol olarak karşıda beliriverir.
📖 Sayfa 128 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Her düşüşünde, her seferinde değişen çığlıklar atıyordu, acı ve sevincin eşit ölçüde karıştığı dayanılmaz çığlıklar.
📖 Sayfa 121 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Bana çok hayran olduğu için onu bıraktım; beni olduğum gibi değil, imgeleminde yarattığı gibi görüyordu. Oysa, bir yığın kusurum var benim. Çok mutsuz olurduk onunla birlikte."
📖 Sayfa 223 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, "Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır," diye hayal kurar.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"En küçük bir umut belirtisi olmaksızın, hâlâ bekliyorum; delilik tabi."
📖 Sayfa 142 · Adsız Ülke, Alain Fournier
En küçük bir umut belirtisi olmaksızın, hâlâ bekliyorum , delilik tâbi
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Çünkü daha umudumu yitirmemiştim. Ölümün bunca yakın olduğunu sanmıyordum.”
📖 Sayfa 213 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Her şey uyuyordu, her şey karanlığa gömülmüştü, her şey günün ilk ışıklarından önceki derin sessizliğe dalmıştı."
📖 Sayfa 114 · Adsız Ülke, Alain Fournier
bütün insanlar günahkar değil midirler?
📖 Sayfa 208 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Acı anılar! Yok olup gitmiş, boş umutlar!"
📖 Sayfa 123 · Adsız Ülke, Alain Fournier
..bir gün içtenlikle, özgürce karar verip başkaları gibi olacağım, başkaları gibi yapacağım, dedim; ama o gün, insana bir ömür boyu yetecek acıları da yüklendim sırtıma...
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bu bilinmez dünyada, kendi seçtiği odada, bir gizemli insan, bir yabancıydı
📖 Sayfa 82 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Can çekişen insanlar var ...zamana gereksinim duyan insanlar var ..yarının gelmesini iç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak. Kimileri de korkunç yorgun olacaklar ve bu gece dinlenmelerine yetmeyecek. Bana gelince benim gibi gününü boşu boşuna harcamış birinin yarını beklemeye,ah yarın olsa demeye ne hakkı
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Umudu yitirdim artık varlığımın ne anlamı olabilir? Nasıl herkes gibi yaşayabilirim!
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ağustos ayının sonlarındaydık, yaz bitmek üzeriydi.
📖 Sayfa 173 · Adsız Ülke, Alain Fournier
..öylesine mutsuzdu ve kendisine öylesine kızıyordu ki, ağlamak istiyordu.
📖 Sayfa 59 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Hiç güvenmeyin bana, ömrüm boyunca yalnızca delilikler yaptım."
📖 Sayfa 223 · Adsız Ülke, Alain Fournier
cenneti bir kez de olsa görmüş olan biri, herkesin yaşadığı yaşama nasıl katlanabilir, nasıl uyum sağlayabilir artık?
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Her şey bizim mutluluğumuz için ayarlanmış gibiydi. Ama ne yazık ki çok az tattık onu..
📖 Sayfa 174 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ama geçmiş geri gelebilir mi?
📖 Sayfa 181 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Mutluluk onun tuhaf acısını uyutmuş gibiydi.
📖 Sayfa 186 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Yahu, bir dakika rahat kalamayacak mıyız burada?
📖 Sayfa 43 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Böylesine soylu bir kafanın içinde bunca delilik,
📖 Sayfa 207 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bugün artık her şey bitti,
📖 Sayfa 50 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bütün kötülükler ve bütün iyilikler...
yürüyor, duruyor, sonra daha hızlı yürüyordu; tıpkı, belleğinde anıları arayan ya da onları gözünün önünden geçirmeye çalışan, onları çatıştıran, karşılaştıran, hesaplara vuran ve birden bulduğunu sanan ama ipin ucunu kaçırıp yeniden aramaya başlayan biri gibi...
Adsız Ülke, Alain Fournier
Dostlar arasında verilen “söz”, yaşamın yerini almakta, ona yön vermektedir.
📖 Sayfa 12 · Adsız Ülke, Alain Fournier
bu ıssız yerde bir şenlik var galiba.
Adsız Ülke, Alain Fournier
… bir tek o içimdeki fırtınaları dindirip barış sağlayabilirdi.
📖 Sayfa 10 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"Görüyorsun ki Paris benim gibi delilerle dolu."
📖 Sayfa 140 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Sanki genç kız, ona çok önemli bir gizini açmışçasına, onun yanağında kalmış bir parça pudrayı ansıyacaktı.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Artık hiçbir umut kalmadı. Dün akşamdan bu yana biliyorum bunu
📖 Sayfa 141 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Başlangıçta hemen duymadığım acı şimdi kıvrandırıyor beni.
“İnsan bağışlanamayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, ‘Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insan nasıl olsa vardır’ diye hayal kurar. Ne yaparsanız yapın, bunları iyilik olsun diye yaptığınıza önceden inanmış yaşlı insanlar, nineler, dedeler…”
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Böylesine soylu bir kafanın içinde bunca delilik… Belki de serüven tutkusu her şeyden daha güçlü…
📖 Sayfa 207 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ölmek istiyordum. Ama madem ki başaramadım bunu, bir çocuk gibi bir çingene gibi ancak eğlenmek için yaşamımı sürdürebilirim. Her şeyi bıraktım..
Adsız Ülke, Alain Fournier
Ölmek istiyordum. Ama mademki başaramadım bunu, bir çocuk gibi, bir Çingene gibi ancak eğlenmek için yaşamımı sürdürebilirim.
📖 Sayfa 111 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ben, “saatler akıp gitsin”, “gün az sonra bitecek”, “günün hemen bitmesini istiyorum” diye düşünüp dururken, bütün umutlarını, bütün aşklarını, son güçlerini bugüne bağlamış insanlar var. Can çekişen insanlar var, zamana gereksinim duyan insanlar var, yarının gelmesini hiç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak. Kimileri de korkunç yorgun olacaklar ve bu gece dinlenmelerine yetmeyecek. Bana gelince; benim gibi gününü boşu boşyna harcamış birinin yarını beklemeye, “ah yarın olsa” demeye ne hakkı var?
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Çok iyi bildiğim bir şeyin söz konusu olduğunun farkına varmaksızın ama bunu yüreğimin içinde duyarak dinliyordum.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Köylü hep orada,kımıltısız,inatçı,şapkası elinde,tıpkı adaletin uygulanmasını isteyen biri gibi.
Adsız Ülke, Alain Fournier
Bir gün içtenlikle, özgürce karar verip başkaları gibi olacağım, başkaları gibi yapacağım, dedim; ama o gün, insan bir ömür boyu yetecek acıları da yüklendim sırtıma…
📖 Sayfa 170 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Sus, şimdi kızdıracaksın beni
📖 Sayfa 71 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Ben, “saatler akıp gitsin”, “gün az
📖 Sayfa 222 · Adsız Ülke, Alain Fournier
sonra bitecek”, “günün hemen bitmesini istiyorum” diye düşünüp dururken, bütün umutlarını, bütün aşklarını, son güçlerini bugüne bağlamış insanlar var. Can çekişen
insanlar var, zamana gereksinim duyan insanlar var, yarının gelmesini hiç istemiyorlar. Kimileri için yarın bir pişmanlık acısı gibi başlayacak.
Seurel, geçenlerde senden beni düşünmeni istemiştim. Şimdi, tersini istiyorum: Beni unutsan daha iyi olur. En iyisi her şeyi unutmak.
📖 Sayfa 143 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Onlara yanı başlarında duran mutluluğu bulmalarını öğretirdim.
📖 Sayfa 159 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Moinelle' ciğim her zamanki gibi delisin gene
📖 Sayfa 71 · Adsız Ülke, Alain Fournier
"İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, 'Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır,' diye hayal kurar. Ne yaparsanız yapın, bunları iyilik olsun diye yaptığınıza önceden inanmış yaşlı insanlar, nineler, dedeler..."
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Hakkında hiç konuşmadığımız ama birlikte yaşadığımız bir bekleyişin arkadaşı…
📖 Sayfa 203 · Adsız Ülke, Alain Fournier
İnsan bağışlanamayacak kadar ağır bir suç işledi mi,bir yandan dayanılmaz acılar çekerken,bir yandan da ,"Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır." diye hayal kurar.
📖 Sayfa 70 · Adsız Ülke, Alain Fournier
… mutluluğun yaklaştığına, ona ulaşmak için yola çıkmamızın yeteceğine nasıl da inanmıştık ikimiz!..
📖 Sayfa 117 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Bu bilinmez dünyada, kendi seçtiği odada, bir gizemli insan, bir yabancıydı. Elde ettiği şeyler umduklarının çok üzerindeydi.
📖 Sayfa 82 · Adsız Ülke, Alain Fournier
Sıkça Sorulan Sorular
Adsız Ülke kimin eseridir?
Adsız Ülke, Alain Fournier tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1913'te yayımlanmıştır. Türkçeye Özdemir İnce çevirmiştir.
Adsız Ülke kaç sayfadır?
Adsız Ülke, 240 sayfadır (Can Yayınları baskısı).
Adsız Ülke'nin en ünlü sözü nedir?
“Bana gelince; benim dargınlıklara, kırgınlıklara pek aldırdığım yoktu!..”