Görünmez Kentler, Italo Calvino'nun İtalyancaceden dilimize çevrilen 208 sayfalık eseridir. Orijinal adı Le città invisibili olan kitap ilk kez 1972'de basılmıştır. Aşağıdaki sözler, okurların en çok beğendiğinden başlayarak sıralanmıştır.
Görünmez Kentler'den En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Kent ve gökyüzü asla aynı kalmıyor.
📖 Sayfa 191 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Anlatıya yön veren şey ses değil kulaktır.
📖 Sayfa 177 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Yaşadığımız dünyaya biçimini veren arzulardır.
📖 Sayfa 42 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Daha önce başka kentlerde de gördüğünden, yolcu bütün bu güzellikleri zaten tanır. Ama başkadır bu kent: Günlerin kısaldığı bir eylül akşamı, lokanta kapılarında rengarenk lambalar birden yandığında ve terasın birinden bir kadın "Ooh!" diye keyifle bağırırken bu kente gelen biri; o an, aynı akşamı daha önce de yaşadığını ve o kez mutlu olduğunu anımsayanları kıskanır.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
"Peki, köprüyü taşıyan taş hangisi?"
Görünmez Kentler, Italo Calvino
"Köprüyü taşıyan şu taş ya da bu taş değil; taşların oluşturduğu kemerin kavisi."
"Neden taşları anlatıp duruyorsun bana? Beni ilgilendiren tek şey var, o da kemer."
"Taşlar yoksa kemer de yoktur."
Başka yer, negatif bir aynadır. Yolcu sahip olduğu tenhayı tanır; sahip olmadığı ve olmayacağı kalabalığı keşfederek.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Yaşanmamış gelecekler, geçmişin dallarıdır yalnızca: kuru dalları.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Çünkü ötekinin anısı, o anıyı sabitleştirecek sözcüklerin yokluğunda dağılıp gitti.
📖 Sayfa 112 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
İkisi de hiçbir zaman tam olarak gerçekleştiremeyecekleri kesinliğe yönelik iki farklı itki: İlk yolun kesinliği mutlak olarak gerçekleştirememesinin nedeni, "doğal" dillerin yapay dillere oranla her zaman daha fazla bir şeyler söylemesi, her zaman bilginin özünü bozan belli nicelikteki bir gürültüyü içermesi; ikinci yolun ise bizi çevreleyen dünyanın yoğunluğu ile sürekliliğini yansıtmada boşluklar göstermesi, parçalı bir nitelik taşıması, yaşanabilecek şeylere oranla her zaman daha az bir şeyler söylemesidir...
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Kentler birçok şeyin bir araya gelmesidir: Anıların, arzuların, bir dilin işaretlerinin. Kentler takas yerleridir, tıpkı bütün ekonomi tarihi kitaplarında anlatıldığı gibi; ama bu değiş tokuşlar yalnızca ticari takaslar değil; kelime, arzu ve anı değiş tokuşlarıdır.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Hangi çizgi ayırıyor içi dıştan, tekerlek uğultularını kurt ulumalarından?
Görünmez Kentler, Italo Calvino
İnsan zaman içinde yaşayabilir, ama donmuş, dural ve devinimsiz bir geçmişte var olacaktır.
📖 Sayfa 42 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Ben konuşurum ama beni dinleyen, duymak istediğini duyar yalnızca.
📖 Sayfa 177 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bir yararı olmuyordu, kitaplardaki yaşamın tadını hiçbir şey vermiyordu.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Arzular birer anıdır şimdi.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bütün bu yolculuklar geçmişini yeniden yaşamak için mi? Bütün bu yolculuklar geleceğini yeniden bulmak için mi?
📖 Sayfa 76 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
oysa şimdi biliyorum: Bu, o sabah Dorotea'da bana açılan bir sürü yoldan sadece birisiydi.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Kentler de düşüncenin ya da rastlantının eseri olduklarını sanırlar hep; ama ne biri ne öteki ayakta tutmaya yeter onların surlarını. Bir kentte hayran kaldığın şey onun yedi ya da yetmiş yedi harikası değil, senin ona sorduğun bir soruya verdiği yanıttır.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Eutropia sakinleri üzerlerinde müthiş bir yorgunluk hissettiklerinde... kentin tüm nüfusu boş ve yeni gibi orada onları bekleyen komşu kente yerleşmeye karar verirler... Böylece kent farksız bir yaşamı, kendi satranç tahtasının boş kareleri içinde, bir aşağı bir yukarı yer değiştirerek yineler.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Doğru yolu bulmak için kaybolmak gerekir…
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Her şeyin sırrı belki de hangi sözcüklerin söyleneceğini, hangi jestlerin yapılacağını, bunların sırasını ve ritmini bilebilmek; bir bakış, bir yanıt, birinin yaptığı bir işaret yetiyor, sadece yapmış olmanın keyfi için, kendi keyfini başkalarına aktarmak için birinin bir şey yapması yetiyor..
📖 Sayfa 195 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Biz canlıların cehennemi gelecekte var olacak bir şey değil eğer bir cehennem varsa, burada, çoktan aramızda; her gün içinde yaşadığımız, birlikte, yan yana durarak yarattığımız cehennem. İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek, ikinci yol riskli, sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.
📖 Sayfa 204 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Anlattığı şeylerin öğeleri arasındaki ilişkiler her zaman anlaşılır değildi imparator için. Objeler çok farklı şeyler söylüyor olabilirlerdi pekala: Ok dolu bir sadak; bazen bir savaşın yaklaşmakta olduğuna, bazen bereketli bir av mevsimine, bazen de bir silahçı dükkanına işaretti. Kum saati; bunun yapıldığı bir imalathane ya da kum ya da geçmekte olan veya geçmiş zaman anlamına gelebilirdi.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
"Hala okuyabileceğim kitapların var olduğunu bilmek hoşuma gidiyor."
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Doğru yolu bulmak için kaybolmak gerekir… Labirent, içine giren kaybolsun ve dolaşsın diye yapılır. Ama labirent, o aynı kişiye, yeni bir plan çizmesi ve labirentin gücünü yok etmesi için bir başkaldırıyı da düşündürür. Bunu basardıgi taktirde insan labirenti yıkacaktır; onu boydan boya geçen biri için labirent yoktur.
📖 Sayfa 36 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Marco Polo, tek tek her taşıyla bir köprüyü anlatıyor. "Peki köprüyü taşıyan taş hangisi?" diye sorar Kubilay Han. "Köprüyü taşıyan şu taş ya da bu taş değil, taşların oluşturduğu kemerin kavsi," der Marco. Kubilay Han sessiz kalır bir süre, düşünür. Sonra ekler: "Neden taşları anlatıp duruyorsun bana? Beni ilgilendiren tek şey var, o da kemer." Marco cevap verir: "Taşlar yoksa, kemer de yoktur."
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bir özlemin yükünü hafifletmek için bunca uzaklara geldin sen!
📖 Sayfa 143 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bir ambar dolusu hüzünle dönüyorsun gittiğin yerlerden..
Bu kalın göstergeler kabuğu altında kent gerçekte nasıldır, ne içerir ya da ne saklar, insan Tamara'dan bunları öğrenemeden çıkar.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Benim yolculuklarımın amacı şu: zar zor da olsa seçilebilecek mutluluk izlerini tarayarak, mutluluğun kıtlığını saptıyorum. Etrafında ne kadar karanlık var bunu bilmek istiyorsan, gözlerini kısıp uzak, zayıf ışıklara bakmalısın.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bir özlemin yükünü hafifletmek için bunca uzaklara geldin sen!
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Kentlerde kimler ölü, kimler canlı artık bunu anlamanın hiçbir yolu yok.
📖 Sayfa 153 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bir kentte hayran kaldığın şey onun yedi ya da yetmiş yedi harikası değil, senin ona sorduğun bir soruya verdiği yanıttır.
📖 Sayfa 88 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Her kent biçimini, karşısında durduğu çölden alır.
📖 Sayfa 68 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Etrafında ne kadar karanlık var bunu bilmek istiyorsan, gözlerini kısıp uzak, zayıf ışıklara bakmalısın.
📖 Sayfa 103 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Ancak hiçbir değerli taşın telafi edemeyeceği mutsuzluk artığını anlarsan elmasın sonuçta kaç kırata ulaşması gerektiğini hesaplayabilirsin, yoksa hesapların daha baştan yanlış olacaktır.
📖 Sayfa 104 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Benim bakışım, düşüncelere boğulmuş, dalgın birinin bakışı. Peki ama ya seninki?
📖 Sayfa 75 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Karamsarlığın nedeni özgürlüğünü bulur bulmaz, insanın bu özgürlüğe de yabancılaşmasıdır.
📖 Sayfa 29 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
“.. ki bunu bütün gönlümle dilerim, bütünlüğü olan beyinlerin sıradan zekâsını aşan şeyleri anlayacaksın. Kendi yarını ve dünyanın yarısını yitirmiş olacaksın, ama geride kalan o yarı, bin kez daha derin, daha değerli olacak.”
📖 Sayfa 23 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Zaman zaman, sesin bana sanki çok uzaklardan ulaşıyormuş gibi bir duyguya kapılıyorum; görkemli ve dayanılmaz bir şimdinin tutsağıyım oysa; bütün ortak yaşam biçimlerinin, süreçlerinin sonuna gelip dayandığı bir şimdi bu, alacakları yeni biçimleri bilmek de olanaksız…
📖 Sayfa 177 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
“İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. İkinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek."
📖 Sayfa 204 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
"Bütün bu yolculuklar geçmişini yeniden yaşamak için mi?" diye sordu bu noktada Han. Şöyle de sorabilirdi aslında: "Bütün bu yolculuklar geleceğini yeniden bulmak için mi? "
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Şöyle cevap verdi Marco: "Başka yer, negatif bir aynadır. Yolcu sahip olduğu tenhayı tanır, sahip olmadığı ve olmayacağı kalabalığı keşfederek. "
Kentler vardır, yıllarla ve değişerek arzuları biçimlemeyi sürdürürler; kentler vardır, ya arzularca silinir ya da arzuları siler, yok ederler
📖 Sayfa 81 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Labirente kafa tutmanın tek yolu yeni bir labirent kurmaktı.
📖 Sayfa 36 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Kitap bir alan ;okur içine girmeli, dolanmalı, belki kendini kaybetmeli, ama belli bir noktada bir çıkış hatta birçok çıkış bulmalı
📖 Sayfa 10 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
“Nefis, sert mi sert bir elmas biçimleniyor, zengin kesimli, saydam, devasa bir dağ. Senin yolculuk izlenimlerin neden bu önüne geçilmez süreci yakalamıyor da moral bozucu görüntülere takılıyor? Neden önemsiz hüzünlere kapılıyorsun?”
📖 Sayfa 103 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Sen hep kendi durduğun yere benzer bir yerden göreceksin onu.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
Kentler vardır, ya arzularca silinir ya da arzuları siler, yok ederler.
📖 Sayfa 81 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Düşündüm: "Yaşamda bir an geliyor, tanıdığın insanlar arasında ölüler canlılardan çok oluyor. Ve beyin başka yüz hatlarını, başka ifadeleri kabul etmeye yanaşmıyor: rastladığı bütün yeni yüzlere eski izlerin damgasını vurup her birine en uygun maskeyi buluyor."
📖 Sayfa 139 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Yolcu sahip olduğu tenhayı tanır,
📖 Sayfa 76 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
sahip olmadığı ve olmayacağı kalabalığı keşfederek.
Bellek denen şey çok zengin: sürekli yineler göstergeleri, yineler ki kent varolmaya başlasın.
📖 Sayfa 69 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Kitap bir alan; okur içine girmeli, dolanmalı, belki kendini kaybetmeli, ama belli bir noktada çıkış hatta birçok çıkış bulmalı. Kitap, dışarı çıkabilmek için bir yola koyulma olanağı.
Görünmez Kentler, Italo Calvino
"Belleğin imgeleri bir kez dile vurulup sözlerle sabitleşti mi silinip gider…”
📖 Sayfa 132 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Hep başın arkaya dönük mü ilerlersin sen? ya da "Gördüğün şey hep geride kalan mıdır?"
📖 Sayfa 76 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
ya da daha doğrusu
"Yalnız geçmişe mi senin yolculuğun?"
Erken bir ilkbahar günü bir tomurcuk fışkırmaya çalışmış besbelli, ama gecenin çiyi geri çekilmeye zorlamış onu
📖 Sayfa 173 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Bir bütündüm ben ve her şey doğal, karmakarışık ve anlamsızdı gözümde; her şeyi gördüğümü sanıyordum, oysa gördüğüm bir kabuktu yalnızca.
📖 Sayfa 23 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
“Göz, şeyleri görmez, başka şeylerin anlamını yüklenmiş şeylere ait şekiller görür.”
📖 Sayfa 64 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Er geç bir gün gelir hepimiz bakışlarımızı yağmur olukları boyunca yukarıdan aşağıya indiririz ve sokak taşlarından hiç ayırmayız bir daha.
📖 Sayfa 110 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Ne arzularım, ne korkularım var benim, benim düşlerimi ya düşünce, ya da rastlantılar oluşturur.
📖 Sayfa 88 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Biz canlıların cehennemi gelecekte var olacak bir şey değil, eğer bir cehennem varsa, burada, çoktan aramızda; her gün içinde yaşadığımız, birlikte, yan yana durarak yarattığımız cehennem. İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. İkinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.
📖 Sayfa 204 · Görünmez Kentler, Italo Calvino
Sıkça Sorulan Sorular
Görünmez Kentler kimin eseridir?
Görünmez Kentler, Italo Calvino tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1972'de yayımlanmıştır. Türkçeye Işıl Saatçioğlu çevirmiştir.
Görünmez Kentler kaç sayfadır?
Görünmez Kentler, 208 sayfadır (Yapı Kredi Yayınları baskısı).
Görünmez Kentler'in en ünlü sözü nedir?
“Kent ve gökyüzü asla aynı kalmıyor.”