Sahnede Ölüm, Pascal Mercier'in 1998 tarihli Roman alanında öne çıkan eseridir. Kitabın en çok işaretlenen cümleleri, sayfa bilgileriyle birlikte aşağıda.
Sahnede Ölüm'den En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Anılarımızla kaplı bu şehrin altında, kelimenin tam anlamıyla batmak zorunda kalacaktım.
📖 Sayfa 57 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Suskunluk, gelişen bir şeydir. Susanlar, o suskunluk içinde inanılmaz büyük adımlar atabilirler. İnsanlar o arada birbirine o kadar yaklaşabilir ki, sonunda düşünceler ve duygular birbirine değebilir. Arada hiçbir boşluk kalmaz.
📖 Sayfa 363 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Babam sadece o seferki hayal kırıklığıyla baş etmeye çalışmıyordu. Bizim artık gizleyemediğimiz inançsızlığımızla da giderek artan bir ölçüde mücadele etmek durumundaydı. Biz ondan vazgeçmiştik, o da bunu biliyordu.
📖 Sayfa 107 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
O gün gara gittim ve senin gülüşünü yeniden bulmaya çalıştım. Çünkü ben senin gülüşünü Santiago garında yitirmiştim.
📖 Sayfa 420 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bir haftadır yazıyorum. Babamın müziği ve benim notlarım eriyip tuhaf, akışkan bir şimdiki zamana dönüşüyorlar. Kendimi geçmişe kaydırarak babamla müziğini paylaşıyorum, kendimi senin bunları okuyacağın geleceğe kaydırarak seninle düşüncelerimi paylaşıyorum. Yani, şimdinin dışında her yerde olan bir şimdiki zaman.
📖 Sayfa 227 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Nesneler, ancak sen onları gördükten sonra benim için yabancılıklarını yitiriyorlardı. Bu odaları sen olmadan da benimsediğime inanmış olsam bile, o anda işin aslını anladım. Sadece alışkanlıktı benimkisi. Ancak onları seninle paylaşırsam benim bir parçam olabileceklerdi. İçimden, buna eminim, bir gün o odalara girmeni ve böylece belli bir ölçüde onları benim yapmanı bekledim.
📖 Sayfa 19 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
“Bir mesele ne kadar önemliyse kelimeler o kadar az sarfedilir.”
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
"Kendisi için en önemli müziğin hangisi olduğu sorulunca ne yanıt verdiğini biliyor musunuz?" diye sordu.
📖 Sayfa 347 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
‘Bizi sessizliğe hazırlayan müzik’ dedim.
Bakışlar tuhaf, uçucu şeylerdir; ancak biri onları okursa vardırlar; o zaman da bütün sözcüklerden daha konuşkan, daha kesindirler.
📖 Sayfa 137 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
İnsan işlenen suçu paylaşamıyor. Acıyı bile daha çok paylaşabiliyoruz. İnsan birinin acısını paylaşabilir ve bu paylaşma acıları azaltabilir. Biri bizim suçumuzu paylaşmaya kalkışsa öfkeleniriz, daha da yalnızlaşırız.
📖 Sayfa 128 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Babamla gurur duyuyorduk, Steinway’in İsviçre’nin Fransızca konuşan kesiminden Berlin’e getirttiği efsanevi piyano akortçusuyla. Bu olağanüstü ününün, yüreğinin derinlerinde ona o kadar az tatmin duygusu vermesi de üzüyordu bizi.
📖 Sayfa 124 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bana değen bakışlarında yorgun bir cesaret okunuyordu, bir de tevekkülün karanlık parıltısı, çünkü her zaman olduğu gibi, veda etmek zorunda kalanın acımasız rolü sana düşmüştü.
📖 Sayfa 12 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
En güçlü duyguların bile insanı bir süre sonra sıktığını o güne kadar bilmiyordum.
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
İnsanın çevirirken birkaç kelimeyi unutmasının etkisi ne kadar da büyük olabilirdi. Eğer bir çevirmen ya da tercüman kasıtlı olarak bazı şeyleri söylemezse, hatta kelimeleri saptırırsa nasıl da bir güç sahibi olurdu. İşle ya da hukukla ilgili görüşmelerin hakimi o olurdu, insanlar arasındaki atmosferin, durumların, ilişkilerin nasıl gelişeceğini o belirlerdi.
📖 Sayfa 411 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Yalnızlığın da açlık, susuzluk ya da tiksinti gibi bedensel bir his olduğunu bana söyleyen olmamıştı. Artık hissetmesem bile, beni tutsak eden bir duyguya dönüşebileceğini kimse anlatmamıştı bana.
📖 Sayfa 36 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bazı insanlarda yalan söylenmesini hak ederler.
📖 Sayfa 389 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Ama bu bir kural değildir.
Şunu da unutma: İnsanlar kandırılmaktan hoşlanmazlar. İntikamları acı olabilir.
Yakınlığımızı, her ne pahasına olursa olsun sözcüklerden uzak tutmamızın nedeni buydu sanırım. Çünkü sözcükler bu yakınlığı sorgulatabilirdi. Farkına varamadığımız şey, efendisi olduğumuz sözsüzlüğün bizi tutsak eden bir dilsizliğe dönüşmesiydi.
📖 Sayfa 81 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Sevginin tahammül edebileceği sınırlama ne kadardır? Ona hala sevgi denebilmesi için?
📖 Sayfa 195 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bir başkasının dildeki üstünlüğüne karşı koyarak kendi dilini nasıl bulur insan?
📖 Sayfa 80 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Birden Pierre ile karşılaşmamın belki de büyük bir talihsizlik olduğu geldi aklıma. Asla benim olamayacak bir hayata girmek için baştan çıkarılmıştım.
📖 Sayfa 391 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Yakınlığımızı, her ne pahasına olursa olsun sözcüklerden uzak tutmamızın nedeni buydu sanırım.
📖 Sayfa 81 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Çünkü sözcükler bu yakınlığı sorgulatabilirdi.
Birbirimizden çok şey sakladık. Günlerce hiç konuşmadan karşı karşıya oturduğumuzu hatırlıyorum. İlk başta, ikimizinde kendi düşüncelerine gömüldüğü bir suskunluk gibiydi.
📖 Sayfa 363 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Ama birlikte susarken çok şey olabilir, bunu şimdi biliyorum.
Suskunluk, gelişen bir şeydir.
Susanlar, o suskunluk içinde inanılmaz büyük adımlar atabilirler.
İnsanlar o arada birbirine o kadar yaklaşabilir ki, sonunda düşünceler ve duygular birbirine değebilir.
Arada hiçbir boşluk kalmaz, anlıyor musun, hiçbir boşluk kalmaz.
İnsan bir başkasının içinde kaybolamaz. Böyle bir şeyden korkabilir ama.
📖 Sayfa 56 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Yerine getirilemeyecek hiçbir arzumuzun olmamasının beni üzdüğünü ben de çok sonra anladım… Frederic’le tanıştıktan sonra, uzun zamandır arzuladığı bir şey gerçekleşince ne kadar sevindiğini görüp bazen ona gizliden gizliye gıpta ederdim.
📖 Sayfa 448 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Hatırlıyor musun, ne kadar nefret ederdik bu büyük başarı lafından? Çünkü bu büyük başarı, asla yazamayacağı için babamın kendini hayatı boyunca kandırdığı çalışmaydı.
📖 Sayfa 100 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Aramıza koyduğun akıl almaz mesafe şiddet eylemi gibi geliyor bana.
📖 Sayfa 52 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Susanlar, o suskunluk içinde inanılmaz büyük adımlar atabilirler. İnsanlar o arada birbirine o kadar yaklaşabilir ki, sonunda düşünceler ve duygular birbirine değebilir. Arada hiçbir boşluk kalmaz...
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Şimdi bu adam burada sahneye çıkacak, hiçbir şey olmamış gibi alkışlanacaktı. O adamın herhangi bir yerde sahneye çıkmasını aklım almıyordu. Hala da almıyor. Onun yaptığı dolandırıcılığı umursamayan insanların olmasını; onun sesinin yaptığı işten üstün olmasını aklım almıyor.
📖 Sayfa 363 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Biri, duygularını ifade etmesi gerektiğinde, sürekli büyük laflar ederdi, hemen hemen hep aryalar söylerdi; öteki hiç konuşmadan başını kaldırıp bakardı.
📖 Sayfa 277 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Şili’deki çalışma hayatımı senin için sürdürdüm, baba. Çünkü o hayat başarılı kişilere karşı bir haçlı seferiydi. Ta ki mesleğimi uygulamam neredeyse yasaklanana kadar. Başarıya indirdiğim her darbe, senin başarısızlığındaki adaletsizliği hafifletecekti.
📖 Sayfa 405 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bir kez, bir tek kez seni bir kalkan gibi koruyan söz ustalığını kenara itecek, incitilmene ve eğer kaçınılmazsa da yaralanmana izin verecek misin? Birbirimizden kurtulabilmemiz için?
📖 Sayfa 52 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Frederic bu operaya her şeyini vermişti, özellikle de yurttaki acı deneyimlerini, kabul görmeye çabalarken yaşadığı aşağılanmaları. Partisyon üzerindeki çalışması, bu şeylerin üstesinden gelme, onların boğucu kıskacından kurtulma girişimiydi. Bu da ancak partisyonun başarıya ulaşmasıyla mümkün olabilirdi. Başarısızlıkların hikayesi başarıya dönüşmeliydi.
📖 Sayfa 293 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Çok kinciymişsin. Bazen, yavrum, başkalarının söylediklerini ve yaptıklarını, bize acı vermiş olsa da unutmak gerekir. Yoksa aklımız hep kötü anılarımızda olur, bunlar hep artarlar ve hayatımızı yaşayamayız.
📖 Sayfa 388 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Az konuştuk. Zaten fazla konuşmazdık. Hoşlanırdım bundan. İnsanın düşüncelerini başkalarıyla paylaşması zahmetlidir. Kim bilir, belki de olanaksızdır. Ve daha da önemlisi, gereksizdir.
📖 Sayfa 351 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Orada başarılı olmanı umarım, diye yazmıştı. Ama bu cümlenin geleneksel tınısına aldanmamak gerekirdi. Babam, parayı ya da ünü kastetmiyordu. Yeni ülkemde karşılaşacağım kişilerin beni kabul etmelerini ve sevmelerini diliyordu; nasılsam öyle tanımalarını diliyordu. En azından kendisinden esirgenmiş olan şeyi yaşamamı diliyordu. Ve tek bir söz etmeden kaçıp gitmiş olmama rağmen yapıyordu bunu. Bana yazdığı şey, sadece dostça bir dilek değildi. Bana dileyeceği ve söyleyeceği en önemli şeydi kesinlikle.
📖 Sayfa 46 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Senden olmasa da, senin sayende bir şey öğrendim ben: Tıpkı senin kelimelerinin sık sık olduğu gibi kesin, inandırıcı ve tatlı olsalar da kelimelere güvenmemeyi.
📖 Sayfa 51 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bir zamanlar senin de şehrin olan bir şehre gittim: çocukken birlikte keşfettiğimiz ilk yabancı şehre. Sen dünyanın öbür ucuna, benim asla gitmeyeceğim bir yere, anlamadığım bir dilin içine kaçarken ben eski keşif seyahatlerimizin şehrine gittim, anılarımızı aşıp onu kendi şehrim yapmak üzere. Hangimizin attığı adımın daha zor olduğunu bilmiyorum.
📖 Sayfa 56 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Cesare Cattolica senin idolündü baba. Başarısızlıklarının simgesiydi. Ona ihtiyacın vardı, hayal kırıklıklarının bitmeyen yolunda sana sadakatle eşlik ediyordu.
📖 Sayfa 76 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Babamın işyerinde çok haşin, hatta kaba olduğu günler varmış. Böylesi günlerin, partisyonlarından birinin daha iade edildiği günler olduğuna eminim. Ama nedense babamın bu kabalığına kızmazlarmış. Onu huzursuz eden bir şey bulunduğunu, o sert tavrının incinmişliğinin ifadesi olduğunu sezerlermiş.
📖 Sayfa 111 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Ayrı olduğumuz yıllarda senin de değişmiş olabileceğin düşüncesine ilk kez isyan ediyordum, başkaları da gelecekti. Ben ayrılıp değişecektim, sen de burada kalıp hiç değişmeyecektin; ancak bunu varsayarak kendime ait, bağımsız bir hayata adım atmayı hayal edebildiğimi yavaş yavaş anlıyorum. Her an yeniden eski birlikteliğimize geri dönebilmek için seni hiç değişmeden içimde taşımak istiyordum. Yeni hayatım kötü giderse, sen eski halinle bana güvenli liman olacaktın.
📖 Sayfa 148 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Başarısızlık planlanacak bir şey değildir, bile isteye başarısız olunamaz. Planlanırsa, gerçek başarısızlık gibi üzücü olamaz.
📖 Sayfa 161 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Anıyla yaptığım mücadeleyi kaybetmiştim. Birlikte bakarken keşfedilmiş bir şey şimdi yalnızca kendi gözümüz için varken nasıl dayanılır buna? Nasıl?
📖 Sayfa 121 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Senin çalışmalarını asla uzun piyano parçaları olarak dinleyemedim. Senin başarısızlığının zehri benim bilinçli hayatıma sızmaya başladığında, herhangi bir plan yapmadan, kendimi senin müziğine ve arkasından her müziğe, daha doğrusu müziğin tamamına karşı kilitledim. Müzik benim için başarısızlığın, hayal kırıklığının ve sessiz öfkenin tekinsiz mekanına dönüştü.
📖 Sayfa 159 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Sesiyle dünyayı büyüleyebilen adama şimdi kendi sesi itaat etmiyordu, kelimeler umarsızca boğuk çıkıyordu ağzından.
📖 Sayfa 301 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Ara sıra, eskiden yaşamış ünlü bir adamın çalışma masasını görmeye meraklı biri gibi göz atıyordu oraya. Kendisiyle vedalaşıyordu. Kalbinin geceleyin kendisini yüzüstü bırakacağını sezmiş gibiydi.
📖 Sayfa 343 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Birisinin konuşma üslubu olsun, el kol hareketleri, mimikleri, beden duruşu ya da gülüşü olsun, hiç zorlanmadan hepsine öykünebiliyordun. Bugün şöyle düşünüyorum: Sezgilerindeki bu mükemmel incelik de bir bağımlılık sayılır; kendin olmamaya bağımlılık.
📖 Sayfa 254 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Bir tek yerinden açmıştı biyografiyi, Puccini’nin, La Boheme operasına ilk başta gösterilen olumsuz tepkilerden söz edilen yerden. Babamın, kitabı iri ellerinde tutarak kerevitte oturduğunu görür gibiyim. Başarılı kişilerin de hayal kırıklıklarıyla mücadele ettiklerine son bir kez emin olmak istemişti.
📖 Sayfa 464 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Aradan onca yıl geçti ama hala içini okuyabiliyorum. Eskiden, böyle yaptığımda, yüzünde hep sevinçle dehşet karışımı bir şaşkınlık belirirdi. Bu dehşet, aramızda bir mesafe yaratabilir, sınır koymak istediğine işaret edebilirdi. Ama sen kendi duyduğun dehşetin farkında değil gibiydin, ya da ayıran bir şey olduğu için kabul etmek istemiyordun. Ve ilk fırsatta, senin de benim içimi okuyabildiğini göstermeye çalışırdın. Çoğu kez bunu başarırdın da. Ama bazen ve gitgide sıklaşan bir tempoda, benim içimi değil, bendeki senin içini okuyordun.
📖 Sayfa 53 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Stephane’ı özel yapan bu: Hiçbir şeye karışmaz. Bu onun anlayışı ya da amacı değil, hayat felsefesi de değil. Sadece öyle o, ya da öyle olmuş. Soru sorarken, daha doğrusu konuşurken her şeyi olduğu gibi bırakıyor. Sanki bir başka hayatta bir şeyi değiştirme hakkını sonsuza dek yitirmiş.
📖 Sayfa 193 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Yara almış aşkıma dayanmama yardım edecek yoldaşım olarak ona ihtiyacım vardı, bu duygularımı, işin aslını açıklamadan ona açabilirdim, ben öfke ve aşağılanma gibi başka duygulara boğulmuşken o da öbür duygularımı muhafaza edebilirdi. İçimdeki bu parçalanmanın yükünü, bilmeden ve bir şeye karışmadan benimle paylaşacak birine ihtiyacım vardı.
📖 Sayfa 276 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
İnsanların soğukluk sandıkları şey, onun bakışlarındaki korkusuzluk ve kararlılıktı. İyi bir nişancının gözlerindeki uyanıklıktı. Onların fark etmediği, o gözlerden sunulan güven, mutlak güvenilirlik vaadiydi.
📖 Sayfa 329 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Karşısındaki kişi bekleneni yapmadığı ve onun ne yapabileceğini sadece tahmin edebildiği için beklentisi boşa çıkmış birinin yüzü hep biraz budala görünür.
📖 Sayfa 303 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
İnsan bu kadar mükemmel bir şey dinledikten sonra sıradan hayatın gündemine dönemez. Aynı akşam dönemez değil, asla dönemez demek istiyordun. Müziğin güzelliği bir devrimdi, her şeyi temelden değiştirecek bir şeydi, sadece onun için var olmak üzere, uğruna her şeyi geride bırakmamız gereken bir şeydi.
📖 Sayfa 222 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
O günlerde birbirimiz için sırça gibiydik; hem serttik hem kırılgan, düşüncelerimiz de tümüyle saydamdı.
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Yaşadıklarımızın iç saati inanmak istediğimizle birbirini tutuyor muydu yoksa çoktandır farklı ritimlerde mi yaşıyorduk? İşte bunu kontrol etmemiz yasaktı.
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
İnsanın kelimelere döktüğü şey, şimdiye kadar olduğu gibi hayatını sürdürür mü? yoksa sözlerle sessizce meşgul olmak hayatı değiştirmenin en etkili yolu mu?
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Zorunluluklar dedik. ne tür zorunluluklar olduğunu sormadık birbirimize. birbirimize güvenmediğimizden mi yoksa bize de soru sorulmasın diye mi?
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
‘Sen bir kelime anarşistisin,’ diyordu dil dersine gelen Gerber. Sınıftaki kimse o ifadeyi anlamıyordu, ben de anlamıyordun ama tınısı hoşuma gidiyordu, ve ondan sonra kim bana yanlışımı söylese, ‘ben bir kelime anarşistiyim,’ diyordum. Çok sonra açıp baktım anarşistin anlamına. O zaman Gerber’in nitelemesi daha da hoşuma gitti.
📖 Sayfa 380 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Chantal’ın kararlılığında yumuşaklık vardı. Baştan çıkarıcıydı. Onun az kelimeyle yakınlık kurma konusundaki büyüleyici becerisine ilk tanık oluşumdu. Ve öyle bir kesinlikle yapıyordu ki bunu insan savunmasız kalıyordu.
📖 Sayfa 348 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Başarıya duyduğun ihtiyaç bir bağımlılık gibi olsa da başarı düşkünü değildin sen. Çünkü kibirli ve kendine hayran değildin. Sen kendini mükemmel bulasın diye seni mükemmel bulmamalıydılar. Sen takdir edilmek, başkaları tarafından beğenilmek istiyordun.
📖 Sayfa 29 · Sahnede Ölüm, Pascal Mercier
Sıkça Sorulan Sorular
Sahnede Ölüm kimin eseridir?
Sahnede Ölüm, Pascal Mercier tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1998'de yayımlanmıştır. Türkçeye İlknur Özdemir çevirmiştir.
Sahnede Ölüm kaç sayfadır?
Sahnede Ölüm, 472 sayfadır (Kırmızı Kedi Yayınevi baskısı).
Sahnede Ölüm'ün en ünlü sözü nedir?
“Anılarımızla kaplı bu şehrin altında, kelimenin tam anlamıyla batmak zorunda kalacaktım.”