
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın kaleme aldığı Aydaki Kadın, hikmetli sözleriyle okurların sıkça başvurduğu bir eserdir. İlk kez 1987'de yayımlanmıştır. Bu derlemede Aydaki Kadın'dan en çok paylaşılan satırlar sizi bekliyor.
Aydaki Kadın'dan En Beğenilen Alıntılar
Ne varsa kendi hafızasında, kendi kafasının içinde, o acayip tavan arasındaydı.
📖 Sayfa 53 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Fakiriz, fakir... Bir yığın zengini olan fakir memleket.
📖 Sayfa 46 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Üç yaşında bir amcası, otuz yaşındaki bir yeğeni, yirmi beş yirmi altı yaşlarında bir büyükannesi, altı yaşında bir halası bulunmak onun için adeta tabii bir şeydi.
📖 Sayfa 86 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
İçinde bütün o hareketlerden, kalabalıktan ve karışık hislerden -çünkü bunaltıya yakın ve tahlili güç, bir ucu müphem, derin özleyişler ve kederlerle çalkalanan bir his bu uyanış anını hep beraberce dokumuş gibiydiler- sadece bir ezinti, bir nevi deniz mağarasına benzeyen besleyici, sıcak ve çok rahat bir vasattan kopmuş olmanın duygusu vardı.
📖 Sayfa 13 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölüm ve ayrılık.
📖 Sayfa 240 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Unutulmuş ölüm burada henüz kanamakta olan bir yaraya benzeyen ayrılıkta birdenbire tazelenmişti.
Bir şey söylemem lâzım. Ama ne söyleyeceğim? Ben sekiz sene susmuş bir kadınım. Şimdi artık hep içimde konuşuyorum.
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
İnsan affetmesini bilmelidir. Ben yapamadım bunu…
📖 Sayfa 40 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Fakat kelimeler böyleydi. İnsanın doğrudan doğruya kalbine veya gözüne, yahut kafatasına gelmezlerdi. Düşünce denen o acayip ve gizli şeye, o jelatin yığınına isabet ederlerdi. Onun için birdenbire öldürmezler, bir daha kaybolmamak, sizi bırakmamak için oraya gömülürler, oradan yavaş yavaş gizli ve açık, sizi zehirlerlerdi..
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
İnsan hayatından memnun olmayınca mazisini âdeta inkâr ediyor.
📖 Sayfa 17 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Yazık… Artık birbirimize hasret çekmiyoruz.
📖 Sayfa 245 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Yahut birbirimizde eskisi gibi yaşamıyoruz.
Aşk her şey değildir, Selim. Huzur ve hürriyet de lâzım.
📖 Sayfa 46 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Hepimiz parça parçayız. İçimizde, dışımızda birtakım şeyleri lehimleyerek yaşıyoruz.
📖 Sayfa 206 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
“Bu da aşk gibi… Yalnız bende iken güzel…”
📖 Sayfa 120 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sevmek müphem bir hülyaya bir cevaptı. Kendiliğinden bir boşluğu doldurması icap ederdi.
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Uyandım. Uyanıyorum. Zihnin oyunu bitti.
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Şimdi kendi kapımdayım. Biraz sonra içeriye, oradan dünyaya gireceğim.
Hiçbir şey artık kendisi değil. Her şey dönüyor.Her şey birbirine karışıyor,birbirinde kayboluyor.
📖 Sayfa 149 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Umumi ahlâk düzelmeden hiçbir şeyi yoluna koyamazsınız.
📖 Sayfa 133 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Aşk her şey değildir, Huzur ve hürriyet de lâzım.
📖 Sayfa 46 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Günler gelip geçmekteler, kuş gibi uçmaktalar.."
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar

Güzel ya… Hem ilk gördüğüm gün kadar güzel.
📖 Sayfa 217 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"İnsan insana tahammül edemez. İnsan insana muhtaçtır. İnsan insana yüklenir, insan insanla yaşar. Bütün felâketimiz ve tezatlarımız burada."
📖 Sayfa 228 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bir tarafım bir gül fidanı ve bahar. Öbür yanım…
📖 Sayfa 230 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sevmek için muhakkak ayrılmak mı lâzım?
📖 Sayfa 144 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Günler gelip geçmedeler
📖 Sayfa 50 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Kuşlar gibi uçmadalar.
"Kaybettiklerine değmez mi? "
📖 Sayfa 62 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
İnsanlara güvenim kalmadı artık.sizinde bilmenizi istedim…
📖 Sayfa 44 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bu birbirini anlayan iki ruhun birbirinde kayboluşu gibi bir şeydi.
📖 Sayfa 22 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Ben sekiz sene susmuş bir kadınım. Şimdi artık hep içimde konuşuyorum. Sekiz sene. Dünyanın en uzun tüneli.
📖 Sayfa 143 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Leylâ’dan başka şeyler de var bu dünyada…
📖 Sayfa 124 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Niçin bütün bir hayat derlenip toplanıp tek bir ânımıza yüklenir?"
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Leylâ ile hiç de böyle olmuyordu. O devamlı açlığım ve susuzluğumdu. Korkum ve lezzetim…
📖 Sayfa 140 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bir kere ipin ucunu kaçırdınız mı her şey kaçar, kaybolur.
📖 Sayfa 53 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sevmekten çok başka bir şey. Bütün ümitlerim onda idi.Her şey onun üstünde toplanmıştı.
📖 Sayfa 105 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
İnsan insana tahammül edemez. İnsan insana muhtaçtır. İnsan insana yüklenir, insan insanla yaşar. Bütün felâketimiz ve tezatlarımız burada. Daima birbirimizle haşır neşiriz ve birbirimize bir türlü tahammül edemeyiz.
📖 Sayfa 228 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"İnsem, nasıl olur? Bu arabada çok hatıra var ve hepsi birden insana hücum ediyorlar."
📖 Sayfa 51 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Bir dahaki sefere numara veririm. Teker teker gelirler."
Herkes hayata koltuğunun altında gizli bir torbayla gelir. Kimisininki bomboştur.Kimisininki sıkı sıkıya doludur. Benimkinde çok iyi şeyler vardı.
📖 Sayfa 42 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bütün tezatlar, aksamalar, güzel bir gülünç, manalı şeyler her şey orada, suyun üstünde yüzüyor. Derinlere inince herkes birbirine benziyor.
📖 Sayfa 181 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Korkunç bir yalnızlık hissi içinde, yorgun ve perişandı.
📖 Sayfa 225 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar

Niçin bütün bir hayat derlenip toplanıp yek bir anımıza yüklenir? Hafızanın hangi zalim iflasıdır ki bütün mazi artıklarını bir lahzada canlandırır ve bize yollar.
📖 Sayfa 183 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Garip bir şeydi bu. Yalnız insanlarda görülecek bir şeydi bu. Çünkü ne kurt kuzuya, ne yılan büyülediği ve hiçbir kımıldamak imkânı vermediği tavşana böyle bakabilirdi.
📖 Sayfa 252 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bu insanın insana zulmüydü. Kırdığı ve yıktığı şeyin ne olduğunu bilerek yapılan bir şeydi bu.
Bu daima böyleydi. Bir kere ipin ucunu kaçırdınız mı her şey kaçar, kaybolur.
📖 Sayfa 53 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bazen kendimi iki ayrı insan sanıyorum.
📖 Sayfa 202 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Hatta birbirine karşı vaziyet almış iki ayrı insan. Birinin yaptığını öbürü bozuyor gibi geliyor bana.
Günler gelip geçmedeler
📖 Sayfa 50 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Kuşlar gibi uçmadalar.
Ne Türkçe! Kuşlar gibi uçmadalar.
“İnsan nelere razı olmuyor, Selim Bey… Ben ki karımdan bir şüphe üzerine ayrıldım.”
📖 Sayfa 41 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Asabi cümlenizin oyuncağısınız, o kadar..
📖 Sayfa 156 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Daima birçok tecrübelerin ve bilgilerin dışında idi. Hayatla etrafında daima birtakım eksikliklerin kuşağı bulunacaktı.
📖 Sayfa 76 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Ben isyan denen şeyi hiç anlamadım. Kızdım, kendimi yedim, fakat, isyan etmedim…
📖 Sayfa 19 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Kıskançlık arzuya neden bu kadar yakın?... İç içe odalar gibi bir adımda öbür tarafa geçiliyor. Hatta adım bile yok. Kıskançlık arzunun öbür yüzü.
📖 Sayfa 139 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Düşünün bir kere. Hep kendi lüzumlarına inanmış bir yığın adam."
📖 Sayfa 77 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Uyandım. Uyanıyorum. Zihnin oyunu bitti. Şimdi kendi kapımdayım...
📖 Sayfa 13 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Hiçbir şey bu kadar güzel olamazdı. Yasemen gibi, güneş vurmuş dalga köpüğü gibi bir şeydi bu.
📖 Sayfa 27 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"İnsan nelere razı olmuyor, Selim Bey..."
📖 Sayfa 41 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bilir misiniz dünyada en korkunç şey nedir?
📖 Sayfa 42 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
“Talihini bilmek… Onu anlamak yok mu? O mutlak çaresizlik fikrî bir kere sizi sarmasın… Bir kere oraya gelmeyin… Yahut geldiğinizi öğrenmeyin. Ben yirmi senedir bu sığlıktayım…”
Hiçbir şey fark etmeyecek. O kadar kendi vehimleri içinde ki... Beni bir defa kendım olarak tanımasını ne kadar isterdim.
📖 Sayfa 138 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Ölümü artık biliyoruz değil mi Selim?Çok kolay şey değil mi?"
📖 Sayfa 75 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Güneş hayattır, ışıktır, cüzzamdır... Her şeydir. Her şey her şeydir ve kendisidir.
📖 Sayfa 18 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Hani hakikaten düşünürüm bir gel!..deseniz ... Bir gel deyiverseniz!"
📖 Sayfa 49 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar

Hiç yaşamamış şeyler gibi güzeldi. Hayatın eşiğinde, düşüncenin eşiğinde son bir defa için gördüğümüz şeyler gibi güzeldi...
📖 Sayfa 49 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bütün bir kütüphane dolusu kitap okudum. Sonra Tolstoy’un jurnalinde sekiz satır... Bence asıl deha işte bu sekiz satırı yazabilmektir..
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Refik birkaç cümle ile ona hakiki servetini göstermişti. Leylâ’nın çocukluğuna sahipti. Üç yaşındaki, beş yaşındaki, on yaşında, on beş yaşındaki Leylâ’lar hep onundu. Bütün o şakalar, gülüşler, dalaşmalar, hülyalar.
📖 Sayfa 226 · Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sıkça Sorulan Sorular
Aydaki Kadın kimin eseridir?
Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1987'de yayımlanmıştır.
Aydaki Kadın kaç sayfadır?
Aydaki Kadın, 302 sayfadır (Dergah Yayınları baskısı).
Aydaki Kadın'ın en ünlü sözü nedir?
“Ne varsa kendi hafızasında, kendi kafasının içinde, o acayip tavan arasındaydı.”