
Kuru Kız, Ayfer Tunç'un en bilinen eserlerinden biridir. Can Yayınları baskısıyla 216 sayfadır. Kuru Kız sevenlerin en çok alıntıladığı sözler bu sayfada toplandı.
Kuru Kız'dan En Beğenilen Alıntılar
Sonunda yalnız kalabildi.
📖 Sayfa 145 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Adil olmak için iyi olmaya gerek yoktu ama iyi olmak için adil olmak şart gibi...
📖 Sayfa 164 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Birine bir iyilik yaptıktan sonra kendini üstün hissetmenin verdiği bu doygunluk olmasa kimsenin kimseye iyilik yapacağı yoktu aslında.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Emlakçının camındaki ilanların birinde de "ebebeyin" banyolu yazıyordu. Çok gülüyordu buna. İçinden. Dışından gülmezdi.
📖 Sayfa 25 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
~
📖 Sayfa 47 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Hangisi daha şanslıydı karar veremedi.
Aşkı hiç bulamamış, bulamadığı için ne yitirmiş olduğunu bilmeyen mi?
Aşkı bulup doyamadan yitiren mi?
~
Gitmek zor değil...kalmak imkansız.
📖 Sayfa 204 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
İyilikle kötülüğün nerede başlayıp bittiği konusunda kafası hep karışıktı.
📖 Sayfa 75 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Aptal olmak üzücüydü ama aptal görünmek özgürlüktü.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşadığından emin olamıyordu.
📖 Sayfa 42 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
iyilikle kötülüğün nerede başlayıp bittiği konusunda kafası hep karışıktı.
📖 Sayfa 75 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Zaten hayat denen bu şey çok cilveliydi ama pek hayırlı sonuçlara varmazdı bu cilveler.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
“Yeni zamanın sıradan insanlara en büyük armağanı fotoğraf çekmekti…”
📖 Sayfa 131 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Gitmek zor değil dedi, kalmak imkânsız.
📖 Sayfa 204 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Herkes ne çok yalan söylüyordu. Sürekli yalan söylüyorlardı. Karılarına, kocalarına, çocuklarına, akrabalarına, komşularına, patronlarına, çalışanlarına...
📖 Sayfa 65 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Hayat bazen zamanı bile geçiyordu, öyle hızlı bir koşmak içindeydi dünya.
📖 Sayfa 179 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Dünyanın böylesine hızlı nereye koştuğunu kimse bilmiyordu.
Ama onun hayatı çok yavaştı ve çok yavaş geçmesi yaşayacağı yılların azaldığı gerçeğini değiştirmiyordu.
"
📖 Sayfa 123 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Hayat böyle bir şeydi, başına gelen, kuramadığın, yapamadığın.
Kimseye nasıl bir hayat istersin diye sorulmuyordu...
""
“Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerekliydi insana, bir canlı, bir kedi bile olabilirdi, bir kanarya ya da hoş geldin diyecek bir muhabbet kuşu…”
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında.
📖 Sayfa 42 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Umutları vardı, evlenmekle ilişkisi olmayan,...dünyanın tadını tatmaya ilişkin umutlar.
📖 Sayfa 73 · Kuru Kız, Ayfer Tunç

“İnsan bu…
Kuru Kız, Ayfer Tunç
İyi olması da kötü olması da kendi özüne ve içinde bulunduğu şartlara bağlı. Şartlar kötüleştikçe kötülük de artıyor. İnsanoğlu dayanışmayı içselleştiremiyor bir türlü…”
Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerek...
📖 Sayfa 216 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
İnsanlık büyük bir kayıp yaşıyordu, can mal ve ruh kaybı.
📖 Sayfa 14 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Hayatı küçüktü, dardı ama kendi elindeydi...
📖 Sayfa 70 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
“Ölümün yaşı yoktu çünkü…”
📖 Sayfa 94 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Toprağı bol olsun Müslüman olmayan ölüler için söylenirdi ama bir süredir bütün ölüler için söylenir olmuştu, kimsenin doğruyu yanlışı bildiği yoktu artık.
📖 Sayfa 141 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Gitmek zor değil dedi, kalmak imkânsız.
📖 Sayfa 204 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Ya dönüş?
Hangisi daha şanslıydı karar veremedi.
📖 Sayfa 47 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Aşkı hiç bulamamış, bulamadığı için ne yitirmiş olduğunu bilemeyen mi? Aşkı bulup doyamadan yitiren mi..?
“Kimseye nasıl hayat istersin diye sorulmuyordu.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Ama hayat böyle bir şeydi, başına gelen, kuramadığın, yapamadığın…”
Hayatı çok yavaştı ve çok yavaş geçmesi yaşayacağı yılların azaldığı gerçeğini değiştirmiyordu.
📖 Sayfa 179 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Hayat bazen zamanı bile geçiyordu, öyle hızlı bir koşmak içindeydi dünya.
📖 Sayfa 179 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
... içine doğru ağlamayı çabuk öğrendi.
📖 Sayfa 45 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Memlekette kadınların tesellisi buydu, erkeklerin ölümünün ardından bir beş yıl daha yaşabilmek...
📖 Sayfa 151 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Aslında çok şakacıydı hayat, inanması güç denecek kadar şakacıydı.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Ama herkes için değildi.
Kaçmak hatta gitmek fiili bile ona bir anlam ifade etmiyordu.
📖 Sayfa 58 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Aptal olmak üzücüydü ama aptal görünmek özgürlüktü.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
gözleri nasıl güzel bakıyordu. Bulutların üstüne çıktı sevinçten.
📖 Sayfa 19 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerekliydi insana…
📖 Sayfa 216 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Herkes ne çok yalan söylüyordu. Sürekli yalan söylüyorlardı. Karılarına, kocalarına, çocuklarına, akrabalarina, komşularına, patronlarına, çalışanlarına. Yakalandıkları zaman da utanmıyorlar, inkâr ediyorlar ya da yeni bir yalan söylüyorlardı.
📖 Sayfa 65 · Kuru Kız, Ayfer Tunç

Ama hayat böyle bir şeydi başına gelen, kuramadığın, yapamadığın.
📖 Sayfa 123 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Kimseye nasıl bir hayat istersin diye sorulmuyordu.
Hepsi böyle yapıyor, bir sürü şeyi bilmezden gelerek yaşıyorlar.
📖 Sayfa 195 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Yıllar geçiyor ama hayatlarında acıklı şeyler azalmıyordu.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerekliydi insana, bir canlı, bir kedi bile olabilirdi, bir kanarya ya da hoş geldin diyecek bir muhabbetkuşu. Onun yoktu.
📖 Sayfa 216 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Garipti insanlar, sürekli üstlerine vazife olmayan şeyler yapıyorlardı.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Sürekli birbirlerinin işine karışıyorlardı.
Sürekli birbirlerinin arkasından konuşuyorlardı.
Her konuda fikir yürütüyorlar, en iyiyi kendilerinin bildiğini sanıyorlar, her zaman kendi söyledikleri yapılsın istiyorlardı.
İyi olması da kötü olması da kendi özüne ve içinde bulunduğu şartlara bağlı. Şartlar kötüleştikçe kötülük de artıyor. İnsanoğlu dayanışmayı içselleştiremiyor bir türlü.
📖 Sayfa 16 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Garipti insanlar, sürekli üstlerine vazife olmayan şeyler yapıyorlardı.
📖 Sayfa 75 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Sürekli birbirlerinin işine karışıyorlardı.
Sürekli birbirlerinin arkasından konuşuyorlardı.
Her konuda fikir yürütüyorlar, en iyiyi kendilerinin bildiğini sanıyorlar, her zaman kendi söyledikleri yapılsın istiyorlardı.
Ama bunlar kötülük sayılmazdı, gerçi iyilik de sayılmazdı.
İçi kuru ve hissizdi. Gözleri de kuruydu.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Herkes ne çok yalan söylüyordu. Sürekli yalan söylüyorlardı. Karılarına, kocalarına, çocuklarına, akrabalarına, komşularına, patronlarına, çalışanlarına. Yakalandıkları zaman da utanmıyorlar, inkar ediyorlar ya da yeni bir yalan söylüyorlardı.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
her sonun bir başlangıç olduğunu düşünüyor.
📖 Sayfa 12 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
"Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşandığından emin olamıyordu."
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Herkes ne çok yalan söylüyordu. Sürekli yalan söylüyorlardı. Karılarına, kocalarına, çocuklarına, akrabalarına, komşularına, patronlarına, çalışanlarına. Yakalandıkları zaman da utanmıyorlar, inkâr ediyorlar ya da yeni bir yalan söylüyorlardı.
📖 Sayfa 65 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerekliydi insana, bir canlı bir kedi bile olabilirdi bir kanarya yada hoşgeldin diyecek bir muhabbet kuşu .
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Onun yoktu...
dünyayı görmek istiyordu, gidemediği, gezemediği, göremediği dünyayı.
📖 Sayfa 92 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Herkes ne çok yalan söylüyordu.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Apartmanlar yüzünden güneşi görmez olduk, baksana dedi.
📖 Sayfa 51 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Hayır dedi kardeşi sertçe, annem öldüğü için.
Çevrelerindeki yüksek apartmanların hiçbiri yoktu o zamanlar. Mahalle çoğunluğu tek katlı, küçük, kâgir evlerden oluşuyordu.
📖 Sayfa 36 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Bu küçük kâgir evlerde iyi insanlar oturuyordu.
Annesi öyle söylerdi.
Komşularımız çok iyi insanlar derdi.
Herkesin iyi insanlar olduğu zamanlardı ya da annesinin iyi olduğu zamanlar.
Annesinden çok daha uzundu, çok daha zayıftı.
Kuru Kız, Ayfer Tunç
Kuru kız..
Hangisi daha șanslıydı karar veremedi.
📖 Sayfa 47 · Kuru Kız, Ayfer Tunç
Aşkı hiç bulamamış, bulamadığı için ne yitirmiș olduğunu bilmeyen mi? Aşkı bulup doyamadan yitiren mi?
Sıkça Sorulan Sorular
Kuru Kız kimin eseridir?
Kuru Kız, Ayfer Tunç tarafından yazılmıştır.
Kuru Kız kaç sayfadır?
Kuru Kız, 216 sayfadır (Can Yayınları baskısı).
Kuru Kız'ın en ünlü sözü nedir?
“Sonunda yalnız kalabildi.”