Ayhan Geçgin kitaplarından derlenen sözler, 5 farklı esere yayılıyor. Bu sayfada en beğenilen 100 tanesi bir arada.
En Beğenilen Ayhan Geçgin Sözleri
Yoksa, diye düşünüyorsun, hiç katlanamadığım asıl kişi kendim miyim?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Zaman geçiyor demek, yüzleri, bedenleri aşındırarak, eğip bükerek, biçimlerini bozarak geçiyor.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bu yıkım duygusundan kurtulabilecek miyim?
Son Adım, Ayhan Geçgin
İnsan son anlarında gerçekten yaşamını düşünür mü?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Kader? Nasıl bir ad bu diye düşünüyorsun, bu adı koyarken ana babasının aklında ne vardı? Nasıl bir kader vardı? İnsanlar diye düşünüyorsun, bazı isimleri koyarken daha dikkatli olmalı.
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Bir çift laf edeceksin, konuşacaksın ki muhabbet, dostluk tazelensin."
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yoksa ölüm sonsuz uyku değil de, bir daha hiç uyuyamamak olmasın?
Son Adım, Ayhan Geçgin
İş görüşmelerini, gireceğin yeni ortamı, tanımak zorunda kalacağın insanları düşündükçe sıkıntıdan soluğun kesiliyor. Çalışmadan yapılabilir mi? Ama çalışmayıp ne yapacaksın? Hem nasıl geçineceksin? Kira ödemiyorsun, ama geçinecek bir para gerek. Daha önemlisi zamanını işsiz işsiz nasıl geçireceksin?
Son Adım, Ayhan Geçgin
❝Her şey aynı kalsa bile yine de hiçbir şey aynı olmayacak.❞
📖 Sayfa 49 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Belki de yanlış yapıyorum, diye düşündü, tutturduğum bütün yönler gibi yanlış bir yönde oyalanıp duruyorum. Ama doğru yön ne?
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Belki geç evlenmek daha iyidir.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Çatlakların, kırışıklıkların, kıvrımların içine gizlenmiş.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Ölüler acaba gerçekte ne zaman mezara girerler?
Son Adım, Ayhan Geçgin
❝Nasıl oldu bu bilmiyorum, bir yerde bir şey oldu, içimde bir şey kırıldı, çatladı. Ama nerede, nasıl?❞
📖 Sayfa 37 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Yaşam acımasız, sakın düşeyim deme, bir kez düştün mü, sokak köpeğinden beter olursun.
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Çok uzun süredir hissettiğim tek şey güçsüzlük."
Son Adım, Ayhan Geçgin
❝Yorgunsun. Ama bedensel değil bu yorgunluk, kafanın içinden geliyor.❞
📖 Sayfa 28 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Dünyam küçüldü diyorsun kendi kendine, dünyam o kadar küçüldü ki belki ben bile onun dışında kaldım..
Son Adım, Ayhan Geçgin
İnsanın en azından bir süre, başkaları için, yo, hayır, daha önemlisi kendi için dünyadan yok olma hakkı niçin yoktu? İşte, dedi, belki sonunda bunu başaracağım, kendim için bile yok olacağım.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
İçinde bir şey onarılmayacak şekilde bozuldu.
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Hepimiz gideceğiz, hepimizin gideceği yer aynı."
Son Adım, Ayhan Geçgin
İnsanlardan uzak bir yere mi, dağ başına ya da bir adaya mı, nereye?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Anımsamak gitgide insani bir faaliyet olmaktan çıkıyor. Bizim yerimize, dijital fotoğraf makineleri, cep telefonları, bilgisayarlar “bellekte” tutuyor. İnsan belleği şiirin, edebiyatın toprağıdır. Her şey oradan boy verir. Belleğin erozyonu şiirin erozyonudur.
Kurbağalara İnanıyorum, Ayhan Geçgin
Kendi kaygılar içindeki varlığını düşünüyorsun, soruyorsun kimdir gerçekten yoksul olan?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Gelişigüzel bir hayat oldu benimki, nasıl yaşayacağımı hiç bilemedim.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Son ölenimizin mezarını kim yapacak, üzerine kim toprak serpecek?
Son Adım, Ayhan Geçgin
"İnsan neden vasiyetleri yerine getirmek zorunda hisseder kendini?"
Son Adım, Ayhan Geçgin
Ne olacak, yarın ne olacak? Yarın başımıza daha ne gelecek?
Son Adım, Ayhan Geçgin
İnsan sesinin olmadığı bir yere gitmek, durmak, sadece boşluğu dinlemek istiyorum. İnsan sesi, dinlemem gereken şeyi işitmemi engelliyor.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Ama hangi gençlik, ne zaman yaşanmış, ne zaman bitmiş?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yoksa sen misin sallanan?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Ama belki hep ağırdım, çocukluğumda bile.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Vara vara, diyorsun kendi kendine, tuhaf bir yere vardım, ne hareket etmenin ne de durmanın olanaklı olduğu bir yere vardım.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bana ne oldu bilmiyorum, başıma gelen şeyi bilmiyorum. Yoksa başıma hiç gelmeyen mi demeliyim? Bir şey olmuş olmalı diyorum, görünmez bir kasırga geldi, gelip her şeyi süpürerek geçti, beni de dünyanın dışına attı.
📖 Sayfa 168 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Ama neyin nerede başlayıp nerede bittiğini kim kesin olarak söyleyebilir? Neyin bir son, neyin bir başlangıç olduğunu insan nasıl kesin olarak bilir?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Sen anlat. Ben kendimden daha fazla bahsedersem saçmalarım diye korkuyorum.
📖 Sayfa 123 · Son Adım, Ayhan Geçgin
"İnsan bir hiç değildir."
Son Adım, Ayhan Geçgin
İnsanın başına her hal gelir mi?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Gelmesi mi gerekir?
Düşünüyorsun, niçin başka yere gitmek insanı değiştirmesin? Sen de gitmek istemez misin?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bazen parasızlık falan değil diye düşünüyorsun, asıl yoksulluk bu - ruhsal yoksulluk, zihinsel yoksulluk.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Böyle dolanıp durmak istemiyorsun, istediğin gitmek, çekip gitmek, başka bir yere gitmek...
Son Adım, Ayhan Geçgin
Hiçbir şey. Yapacak hiçbir şey bulamıyorsun. İnsanlar ne yapıyor, nasıl vakit geçiriyor? Ne yapıyorlarsa, bunları nasıl yaptıklarını anlamıyorsun.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Hangi nefes son nefestir?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Elinde olanları ver, karşılığında dünyanın çöplerini almaya razı ol. Ama ya çöpe dönmüş olan sensen? Bu da olabilir. Bir paçavra, fırlatılıp atılmış bir şey, bir artık neyin artığı? Bu çöpü kime verip kimden ne alacaksın?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Geri dönülmeyecek bir sınıra yaklaştığını ya da bu sınıra doğru sürüklendiğini hissediyorsun. Öyle duyuyorsun ki bu andan sonra her şey aynı kalsa bile yine de hiçbir şey aynı olmayacak. Kimbilir, diye düşünüyorsun, belki bu sınırı çoktan aşmışımdır.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Nasıl oldu bu bilmiyorum, diyorsun, bir yerde bir şey oldu, içimde bir şey kırıldı, çatladı.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Burada bir bok kadar bile bir şey değilsin, bir hiçsin, biz ne diyorsak osun. Anladın mı?
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Zaman değişti, biz ölünce artık bizden bir şey kalmayacak."
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bir zamanlar senin için soru
Son Adım, Ayhan Geçgin
"yaşamım ne zaman başlayacak'tı". Ama sen farkına bile varmadan soru "yaşamım ne zaman sona erdi'ye" dönüştü.
"Bir şey hissetmenin, bir yakınlık, sevgi benzeri bir şey hissetmenin daha kolay olacağını düşünürüz, değil mi? Çünkü insanız, bizim için bu doğal bir şey."
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Evet, öyle."
"Bana artık tersi doğruymuş gibi geliyor: Hiçbir şey hissetmemek, bir şey hissetmekten çok daha doğal artık."
Benim sorunum daha çok sonlarla ilgilidir. Bir şey açığa çıkmadan boğuldu, benim sorunum bu.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yalnızca ölümden korktuğumuz için mi yaşamakta bu ısrarı gösteriyoruz?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Ölüler ölüler diyarında, yaşayanlar da yaşayanların diyarında kalmalı.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Söylemek istediğin şeyleri söyleyemiyorsun, söylediğin şeyleri ise doğru dürüst hissetmiyorsun.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Daha önemli soru ise şu: Bir yer bulmana engel olan ne?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Herkesin bir kimsesi olmak zorunda mı?
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Nasıl oldu bu bilmiyorum, diyorsun, bir yerde bir şey oldu, içimde bir şey kırıldı, çatladı. Ama, nerede, nasıl?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Belki düşünceler bedenin en sağlam parçasından, örneğin kemiklerden bile daha sağlam bir maddeden yapılmıştır.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Dünyam o kadar küçüldü ki belki ben bile onun dışında kaldım. ( Ama kim dünyayı bu kadar küçülttü, kim yaptı bunu?)
Son Adım, Ayhan Geçgin
❝Uykun iyi değil. Uyku seni dinlendirmiyor. Yatağa girdiğinden daha yorgun kalkıyorsun.❞
📖 Sayfa 9 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Yeni bir evren, yeni bir dünya nasıl başlar?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bir zamanlar bir yol hayal etmişsen eğer (ne oldu o eski düşlere, aşk hayallerine, mutlu birleşme düşlerine ne oldu?) senin yolun bir yere çıkmadı.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bir yandan çok şey, gerçekten çok, ama diğer yandan ne kadar az şey, neredeyse hiçbir şey.
Son Adım, Ayhan Geçgin
İşte şimdi burdayım, daha doğrusu şimdi ile buranın birbirini dışladığı bu sapakta; ya sonlanmayan, asla bitmeyen bir şimdi içinde ama burası yok ya da burası var, bir bataklık gibi yayılmış, çivilenmiş bir burada var, ama şimdi yok, çoktan geçip gitmiş.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yakında her şeyi arkamda bırakacağım, çevremdeki bu kalabalığı, onların sözlerini, uğultularını, kaynaşmalarını arkamda bırakacağım. Kendime bir dağ başı bulacağım. Bir süre sadece havadaki dolu, yoğun boşluğun sesini, boşluğu titreştirerek esen rüzgârı dinleyeceğim, toprağın çatırdayan, kırılan küçük seslerine kulak vereceğim, sonra umuyorum, unutmayı da unutacağım.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
"Ne?"
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Zamana güvenmek gerektiği."
"Zamana mı?"
"Evet. Çok kötü hissettiğim zamanlar oldu. Ama şimdi dönüp bakıyorum da en kötü diye düşündüğüm şeyin bile o kadar kötü olmadığını görüyorum."
Yaşamını bu yaşamı senin yaşadığın açık olsa bile senden önce yaşayıp senden önce bitirmiş.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Artık yanılsama yok, umut zırvaları, beklentiler yok, öldüğümü kabul etmek zor oldu.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Bu sessizlikten, daha doğrusu insan sesinin olmayışından memnundu. Bir gün, diye düşündü, kulaklarımdan insan sesi tümüyle silinip gidecek mi? Ama bu rahatsızlık, hayır acı, insan sesinden duyduğum bu acı nereden geliyor?
📖 Sayfa 13 · Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
.
Eksik, yarım, tamamlanmamış, böyle hissediyorsun ama hep eksilecek, hep daha fazla yarım kalacak, her zaman da artıyormuşçasına daha da eksilecek, hiç tamamlanmayacak...
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yaşamakta bu ısrar, bu inatçılık niye, diye düşünüyorsun, bir yaşam varsa zorunlu olarak bir yaşam inadı da mı var?
❝Bir kadınla birlikte olmayı beceremedim, bir erkek olmayı beceremedim, bir yaşam kurmayı beceremedim. Bütün sınavlardan çaktım, gerçek bu, yaşamayı beceremedim.❞
📖 Sayfa 38 · Son Adım, Ayhan Geçgin
"İnsanın bir yeri, bir evi, bir toprağı olması lazım."
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Yürüyor, umut diyordum kendi kendime, yaşama umudu ya da artık aynı anlama geldiğine göre ölebilme umudu.
📖 Sayfa 244 · Gençlik Düşü, Ayhan Geçgin
En son anda ölüm, içinden yaşamı geçiren açıklığını serecek, çünkü yaşam her canlıyı, nasıl yaşamış olursa olsun her varlığa geleni, yeryüzüne saçılmış tüm bu eşsiz parçalarını kutsamaktan haz duyacaktır.
Yürüyor, umut diye yineliyordum, sözcüğün anlamını kavramak istercesine: umut? Umut ha!
.
Hiç yaşamamış olduğu şeyleri insan nasıl unutulmuş, sadece unutulmuş değil yok olup gitmiş, en ufak izi bile kalmamış anılar gibi duyar?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Kendi için dünyadan yok olma hakkı niçin yoktu? İşte, dedi, belki sonunda bunu başaracağım, kendim için bile yok olacağım.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
❝Giderek içine kapandın, çok az konuşan biri oldun.❞
📖 Sayfa 17 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Belli belirsiz uzayan ışıltılı bir ışık huzmesi: yaşamın ipi.
📖 Sayfa 58 · Son Adım, Ayhan Geçgin
canlılığın ipi ... Ama parmak uçlarımdan hep kaçıp duran bir ip bu.
kaçıp boğazıma dolanan ip bu.
.
Neşem kaybolmuş, diyorsun, sönmüş ama ne zaman söndü? Damarda akan kanın duyurduğu o canlı olmanın, yaşıyor olmanın sevinci ne zaman kayboldu?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Senden kim ne istiyor?
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Türkü, Kürdü, Lazı, Gürcüsü, Çerkezi, Abazası, ne bileyim, Alevisi, Sünnisi hepsi kardeş değil mi?"
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bu köhne yerde bile eskimiş olan benim. Bir şey, önüne katıp sürükleyen bir rüzgar, bir kum fırtınası beni süpürdü, toz toprak içinde kenara attı, öyle hissediyorsun, ama ne zaman geldi, nasıl yaptı, hiç fark etmedin bile.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bir kadınla olmayı beceremedim,bir erkek olmayı beceremedim, bir yaşam kurmayı beceremedim. Bütün sınavlardan çaktım, gerçek bu, yaşamayı beceremedim.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Çıplak yaşam, çorak yaşam, kuru bir yaşam.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yoksa ölüler mi dirileri bir araya topluyor?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Yüz sanki artık yüz değil de hamurumsu, plastik bir maske, ama gizlemek için değil, açığa vurmak için var.
Son Adım, Ayhan Geçgin
❝Çocukluktan çıkmaya başlayınca, diyorsun, bir arka odaya kapandım. Kaçmak için kapandım, neyden, bir sürü şeyden, herhalde sizden de. Öyle görünüyor ki bir daha çıkamadım.❞
📖 Sayfa 220 · Son Adım, Ayhan Geçgin
Başka bir yaşam olanağını hiçbir zaman düşünmedim, gerçekleşir gibi olduğunda ise gerekli adımı, o son adımı atmadım. Aksine kaçtım bundan. Hiçbir şeye gereksinimim yok dedim. Ama gelmesi gerekenin gelip önüme serileceğine de inandım. Belki talihime anlamsızca, körü körüne inandım.
Son Adım, Ayhan Geçgin
"Bir zamanlar senin için soru yaşamın ne zaman başlayacak'tı. Ama sen farkına bile varamadan soru yaşamım ne zaman sona erdi'ye dönüştü."
Son Adım, Ayhan Geçgin
İnsan anılarına ya da hayallerine ne kadar tutunabilir?
Bir Dava, Ayhan Geçgin
Ne başkası tarafından, ne de bütün yaşamı boyunca bunun için uğraşsa bile kendi tarafından bu yapılamıyordu. İnsan bir hiç değildi, hiçten biraz daha fazla bir şeydi. Biraz daha fazla, çok değil, belki biraz, ama ne büyüleyici bir fazla bu. Ölümsüz bir parça mı? Onda ölümsüz bir şeyler var.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Bazen kendini bir uçurumun kenarında yürüyormuş gibi hissediyorsun ama tabii bu yolun kendisi uçurum değilse (ve yürümek de düşmek değilse)
Son Adım, Ayhan Geçgin
Zihnin berraklaştıkça korku da içinden çekip gidiyor. Yalnızca burada olmanın, olabileceklerin korkusu değil, o aslında hep sende var olmuş olan, o soyut, ele avuca gelmez korku da. Korku yok oluyor, şimdi cesur olmaya bile gereksinimin yok artık..
📖 Sayfa 246 · Son Adım, Ayhan Geçgin
..
Şimdi sessizleşeceğim, gözlerimi kapatacak, bir süre hiçbir şey düşünmeyecek, hiç kımıldamayacağım. Bu benim yok olma alıştırmam olacak. Gözlerini kapadı, sessizleşti. ...................
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
İki boşluk, iki engin sessizlik arasında, diye düşündü, sürükleniyorum. Hiçlikten hiçliğe.
📖 Sayfa 92 · Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
.
Ama gün ışığından, uyanık bilinçten bir yarasa gibi kaçan, gölgesinin şöyle bir yanıp söndüğü gerçek, ne biçim bir gerçek olabilir ki?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Üniversite için başka bir kent yazmanın amacı ailenden, bütün o kalabalıktan, hır gürden kaçmaktı. Şimdi bu kadar zaman sonra ölüp gittiklerine, etrafta pek kimse kalmadığına göre kendiliğinden kurtulmuş sayılırsın belki. Peki kurtuldum da ne oldu, diyorsun kendine, yerine ne koyabildim? Şimdi hangi yakınlıklara sahibim?
Son Adım, Ayhan Geçgin
Belki bir ölüydüm, ölmüştüm, belki hâlâ öyleyim, ölüyüm. Ölme işim bitmedi, ölmeyi sürdürüyorum.
Uzun Yürüyüş, Ayhan Geçgin
Gidecek bir yer yok, adım atacak bir yer yok, öyle hissediyorsun ki senin için her yer hiçbir yere dönüşmüş.
Son Adım, Ayhan Geçgin
Dünyanın ölü canlılığın içine, dişlerin arasındaki bir balık kılçığı gibi takılmış...
Birdenbire çöken, çöküp seni bir fiskeyle toz olup gidecek kadar içi boş bir kabuğa döndüren bu duygu: bitmişlik, tükenmişlik duygusu.
Her şey bizim için apaydınlık olsaydı, ne demeye yazmakla uğraşalım.
Kurbağalara İnanıyorum, Ayhan Geçgin
.. herkes için hayal kırıklığı oldum, bunlara kendim de dahilim.
Son Adım, Ayhan Geçgin
" İnsanın hayatı pekala birkaç cümleye sığabiliyor demek."