İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm'un 335 sayfalık eseridir. Orijinal adı The Anatomy Of Human Destructiveness olan kitap ilk kez 1973'te basılmıştır. Felsefe meraklılarının İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap)'dan seçtiği en etkileyici satırlar aşağıda.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap)'dan En Beğenilen Alıntılar
"İnsanı yapan tarih değildir; tarihin akışı içinde insan kendisini yaratır."
📖 Sayfa 409 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
İnsanın başat tutkusunun sevgi ya da yıkıcılık olup olmaması, büyük ölçüde toplumsal koşullara bağlıdır.
📖 Sayfa 24 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“İnsan bir yandan kendi türüyle kavga etmesi yönünden birçok hayvan türünün akrabasıdır. Ama öte yandan da o, kavga eden binlerce tür arasında, kavgasını yıkıcılığa ulaştıran tek türdür... İnsan, kitle katliamcısı olan tek türdür, kendi toplumu içinde bir çıban başı olan tek varlıktır.”
📖 Sayfa 18 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Sevinçten korkuyordum artık...
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
İnsanı insan yapan nedir?
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
"En sadist ve en yıkıcı insan bile bir insandır; azizler ne kadar insansa, o da o kadar insandır, O, insan olarak doğmuş olmanın yarattığı güç sorunlara daha iyi bir yanıt bulmayı başaramamış sapık ve hasta bir kişi olarak adlandırılabilir ve bu doğrudur da."
📖 Sayfa 34 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Holizm: bir varlığın, kendini oluşturan parçaların toplamından ya da bütününden başka ve onu aşan bir kimliğe sahip olduğunu savunan felsefe kuramıdır.
📖 Sayfa 154 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
"İnsan, üzerine her kültürün kendi metnini yazdığı tertemiz bir sayfa kağıttır."
📖 Sayfa 401 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Ne yazık ki, insanın işbirliği ve paylaşma geçmişi, uygarlık tarihinin ortaya koyduğu üzere, pek parlak değildir.
📖 Sayfa 175 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Freud’a göre kendini-bilme, insanın, bilinçdışındaki şeylerden haberdar hale gelmesi demektir. (...) Freud’un anladığı anlamda kendini-bilme, tek başına bir zihinsel süreç değil, Spinoza’da da olduğu gibi, aynı zamanda duygusal bir süreçtir de. Yalnız beyinle bilmek değil, aynı zamanda da yürekle bilmektir. Kendini-bilmek, kişinin, ruhunun o ana dek gizli kalmış kısımları konusunda zihinsel ve duygusal olarak gitgide bilgisini artırması demektir.”
📖 Sayfa 51 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
İnsan tutkuları, insanı yalnızca bir nesne olmaktan çıkararak bir kahramana, aşılması güç engellere karşın yaşamına anlam kazandırmaya çalışan bir varlığa dönüştürür.İnsan kendi kendisinin yaratıcısı olmak ister ;tamamlanmamış varlığını, belli bir bütünlük düzeyine ulaşmasını sağlayacak birtakım ereklere ve amaçlara sahip olan bir varlığa dönüştürmek ister.
📖 Sayfa 28 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Modern kitle insanı, bir kalabalığın parçası olsa bile, yalıtlanmış ve yalnızdır; başkalarıyla paylaşabileceği hiçbir inancı yoktur; iletişim araçlarından edindiği yalnızca sloganlar ve ideolojilerdir.Bu insan, çoğu kez aynı zamanda uzlaşmaz nitelikte de olsa, yalnız ortak çıkarların ve cüzdan bağının bir arada tuttuğu bir birey haline gelmiştir.
📖 Sayfa 176 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
İnsan evcilleştirilebilir ama tedavi edilemez
📖 Sayfa 29 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Dağlara tırmanmaktan korkanlar sonsuza dek alçak yerlerde yaşayacaklardır.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Yargılayıcı olmayan bir anlayışın kazanılması, saldırganlığı azaltabilir ya da tümüyle ortadan kaldırabilir. Bu, kişinin ötekiler hakkında sahip olduğu bilgi düzeyine değil, kendi güvensizliğini, açgözlülüğünü ve özseverliğini yenme derecesine bağımlıdır.”
📖 Sayfa 52 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Zalimlik yapmakla zayıf güçlü olmaz; yalnızca zayıflığını kendisinden ve onları denetleme yetkisine sahip olduğu sürece başkalarından geçici olarak saklar.
📖 Sayfa 63 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Lorenz’in varsayımının mantığı şöyledir: insan saldırgandır, çünkü önceden de saldırgandı ve insan saldırgandı, çünkü bugün de saldırgandır.”
📖 Sayfa 39 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Biz neyin karşısındayız? Yalnızca içimizdeki cahilliğin.
📖 Sayfa 151 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Özgürlük, mutluluk, adalet ve hatta aşk aynı bütünün parçalarıdır; iç huzurumuzun.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Her zaman bir seçenek vardır. Önemli olan senin neyi seçtiğin.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“İnsanın ruhunda trajik bir uyumsuzluk vardır..”
📖 Sayfa 289 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Bir kitle katliamcısı ve sadist olan tek memeli hayvan insandır.
📖 Sayfa 168 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Hakikat, her zaman yürürlükteki duruma yönelik bir tehdittir..”
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Nefret sevginin varlığını öngörür
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Freud, içgüdüsel bir ilkel benliği ele almakla yetindi. Onun, insan tutkularını içgüdüler yönünden açıklamaktan başka yol göremediği bir zamanda, bu tutum oldukça doyurucuydu. Ama o zamanlar devrimci olan bir şey, bugün gelenekçidir.”
📖 Sayfa 119 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
<<Davranış bilimleri>> öncelikle insanın ne yaptığıyla ve yaptığı şeyi yapmamasının nasıl sağlanabileceğiyle ilgilenir, niçin yaptığıyla ve kim olduğuyla değil.
📖 Sayfa 153 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Yaşanmamış yaşamlar, dünyadaki kötülüklerin kaynağıdır.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Hitler, diplomasını aldıktan sonra, sınıf arkadaşlarıyla birlikte şarap içmeye gitti ve eve vardığı zaman, diplomasını yitirmiş olduğunu anladı. Okul müdürünün yanına çağrıldığı zaman, nasıl bir özür bulacağını düşünüp duruyordu; Hitler'in yitirdiği diploma bir caddede bulunmuştu; Hitler diplomasını tuvalet kağıdı olarak kullanmıştı! Hitler'in az buçuk sarhoş olduğu göz önüne alınsa bile bu davranış, onun okul karşısında duyduğu nefreti ve küçümsemeyi simgesel olarak büyük ölçüde anlatıma kavuşturmaktadır.
📖 Sayfa 181 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
...yemek yeme olaylarından klinik olarak yakından incelenmiştir. Bu belirti <fizyolojik> açlık tarafından değil; bunalım kaygı, <boşluk> duygusunun doğurduğu <ruhsal> açlık tarafından güdülenir.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
"Sevginin bazen nefrete dönüştüğü sık sık söylenmiştir; bu dönüşüme uğrayan sevgi değil seven kişinin yaralanmış özseverliği olduğunu söylemek, bir başka deyişle, nefrete yol açan şeyin sevgisizlik olduğunu söylemek daha doğru olacaktır."
📖 Sayfa 56 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Öyle görünüyor ki, ilkel insan toplumları aynı zamanda en eşitlikçi toplumlardır da. Bu durum, teknolojinin ilkel durumda bulunmasından dolayı, bu tür toplumun işbirliğine çoğunlukla başka herhangi bir toplumdan daha kesin biçimde bağımlı olduğu gerçeği ile ilintilidir.”
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Lorenz'in dört vargısından sonuncusu, "militanca coşkunun yönlendirilmesi" dir. Salık verdiği özel yollardan biri de atletizmdir. Ama gerçek şudur ki, çekişmeli sporlar büyük ölçüde saldırganlığa yol açar. Yakın zamanlarda, uluslararası bir futbol maçının uyandırdığı derin duygulanmanın Latin Amerika' da küçük bir savaşa yol açmış olması, bu uyarımın ne denli yoğun olduğunu gözler önüne sermiştir.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Bir keresinde Peter Freuchen’e bir Eskimo avcı bir parça et verdi ve Freuchen ona büyük bir minnetle teşekkür ederek karşılıkta bulundu. Avcının keyfi kaçtı ve yaşlı bir adam Freuchen’i aydınlattı: << Etin için teşekkür etmemelisin: payını almak hakkındır. Bu ülkede hiçkimse başkalarına bağımlı olmayı istemez. Bu nedenle, armağan veren ya da alan hiçkimse yoktur; çünkü bu yolla bağımlı duruma gelirsin. Nasıl kamçıyla köpek eğitirsen, armağanlarla da kendine köle edinirsin.”
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Önemli bir problemde, yetkinizi aştığı halde size danışılıyorsa, kahramanlık yapmayın. Çünkü mutlaka olaya çözüm değil, suçlu aranıyordur.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
"Gerçekte kaç çocuğun bugün dünyada bulunmalarını, sevgiyi bir yana bırakalım, gerçek fiziksel çekicilikten çok kendini beğenmişliğe sadistliğe ve mazoşistliğe borçlu olduğunu herkes kestirebilir. Ne var ki insanlar, özellikle de erkekler, «aşırı kendini beğenmiş olduklarını düşünmekten çok; «aşırı cinsel güce sahip olduklarını düşünmeyi yeğlerler."
📖 Sayfa 126 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
"İnsan kitle katliamcısı olan tek türdür."
📖 Sayfa 49 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Modern kitle insanı, bir kalabalığın parçası olsa bile, yalıtlanmış ve yalnızdır; başkalarıyla paylaşabileceği hiçbir inancı yoktur; iletişim araçlarından edindiği yalnızca sloganlar ve ideolojilerdir. Bu insan, çoğu kez aynı zamanda uzlaşmaz nitelikte de olsa, yalnız ortak çıkarların ve cüzdan bağının bir arada tuttuğu bir atom haline gelmiştir.”
📖 Sayfa 144 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Saldırgan davranışın meydana gelmesi her zaman engellemenin varlığını öngörür ve buna karşıt olarak, engellemenin var olması her zaman bir saldırganlık biçimine yol açar.”
📖 Sayfa 98 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
ne var ki, insan, bir katil olduğu gerçeğiyle hayvanlardan ayrılır.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
biyolojik olsun, ekonomik olsun hiçbir nedene dayanmaksızın kendi türünün üyelerini öldüren, onlara işkence eden ve bunu yapmaktan haz duran tek primat insandır.
"Bir toplumunun ideolojisi ve çıkarı söz konusu olunca, nesnellik çoğunlukla yanlılığa boyun eğer."
📖 Sayfa 216 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Tür-içi saldırganlık şu ayırıcı özelliklere sahiptir: Memelilerin çoğunda bu saldırganlık <kanlı> değildir; öldürmeyi, yok etmeyi ya da işkence etmeyi amaçlamaz, esas olarak uyarı görevi yapan tehdit edici bir durum alıştır. Genel olarak, memelilerin çoğunda bol bol dalaşma, çekişme ya da tehdit etme davranışı görüyoruz; ama insan davranışında rastladığımız gibi, kanlı kavgaya ve yok etmeye çok az rastlıyoruz.”
📖 Sayfa 137 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Biz neyin karşısındayız? Yalnız içimizdeki cahilliğin.”
📖 Sayfa 124 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Kişilik değişimi olanaklıdır; ancak bunun gerçekleşmesi için kişi, yaşamını geliştiren tutkuları harekete geçirerek, böylece de öncekinden daha üstün bir canlılık ve bütünlük duygusu tadarak, yeni bir anlamlı yaşayış yoluna <kendi kendine dönecek> durumda olmalıdır.”
📖 Sayfa 29 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
"İlkel avcının güdüsü, öldürmekten duyulan haz değil, çeşitli becerilerin öğrenilmesi ve en uygun biçimde uygulanması, bir başka deyişle bizzat insanın gelişmesiydi."
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Birçok kişi, sürekli olarak, bir ve aynı dünyanın kesin etkisi altında kalır. Tek bir nesne kişinin tüm duygularını öyle güçlü biçimde etkiler ki, kişi, bu nesneyi, varolmadığı zaman bile var sanır. Bu durum, söz konusu kişi uyanıkken ortaya çıkarsa, bu kişinin deli olduğuna inanılır... Ama parayı ve malı mülkü düşünen açgözlü kişi, yalnızca ünlü olmayı düşünen hırslı kişi deli sayılmaz, yalnızca can sıkıcı birisi sayılır, böyle kişiler genellikle ayıplanır. Ama somut olarak açgözlülük, hırs vb. çoğunlukla "hastalık" sayılmamakla birlikte, delilik biçimleridir (B. de Spinoza, 1927)
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Birçok insan sıkıldığını kolayca kabul eder ama çok az kişi sıkıcı olduğunu kabul edecektir..”
📖 Sayfa 312 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
İnsan bir yönden kendi türüyle kavga etmesi yönünden birçok hayvan türünün akrabasıdır. Ama öte yandan da o, kavga eden binlerce tür arasında, kavgasını yıkıcılığa ulaştıran tek türdür... İnsan, kitle katliamcısı olan tek türdür, kendi toplumu içinde bir çıbanbaşı olan tek varlıktır.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Patronu karşısında süklüm püklüm olan ama karısı ve çocukları karşısında sadistçe kral kesilen tipi herkes bilir.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Kötülüğe ve kötü ruha inanırım. Karanlık bir şey birinin beynini ele geçirir ve onu bir canavara dönüştürür.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
İnsanı gururlandıran her genişlik ve açılımda, başkalarının havasızlıktan boğulmasına yol açacak bir darlık saklı yatar.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Belirli bir hedefi olmayan her yaşam, bir hatadır.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Adaletin olmadığı yerde ahlak da yoktur.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“İnsan kalıtımsal bakımdan yağmacı olmayan bir hayvandır ve bu yüzden onun saldırganlığı nörofizyolojik kökenleri söz konusu edildiğinde, yağmacı türden değildir. (...) insandaki sindirim sisteminin, bir etoburun değil bir otoburun bütün fizyolojik damgalarını taşıdığını belirtmek de ilginçtir. İlkel avcıların ve yiyecek toplayıcıların bile beslenme düzeni, yüzde 75 otçul ve ancak yüzde 25 ya da daha az oranda etçildi.”
📖 Sayfa 135 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Esas olarak Skinner, insanın tutkularını hor gören saf bir usçudur. Freud’un tersine, tutkuların gücü onu etkilemez; ama insanın her zaman öz çıkarlarının gerektirdiği biçimde davrandığına inanır.”
📖 Sayfa 66 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“İnsan, fincanla atılan zar gibi, salt bir nesneymişçesine yaşayamaz. Yiyip içen ya da üreyip çoğalan bir makine düzeyine indirgendiğinde, gereksinme duyduğu bütün güvenceye kavuşmuş olsa bile, çok acı çeker. İnsan canlı, hareketli bir yaşam ve heyecan arar; daha üst düzeyde bir doyuma ulaşamadığında da yıkmaya dayalı canlı, hareketli yaşamı kendisi için kendi yaratır.”
📖 Sayfa 27 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
“Ne var ki, insan, bir katil olduğu gerçeğiyle hayvanlardan ayrılır. Biyolojik olsun, ekonomik olsun hiçbir nedene dayanmaksızın kendi türünün üyelerini öldüren, onlara işkence eden ve bunu yapmaktan haz duyan tek primat insandır.”
📖 Sayfa 23 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
...insanlar, özellikle de erkekler,< aşırı kendini beğenmiş> olduklarını düşünmekten çok, < aşırı cinsel güce sahip> olduklarını düşünmeyi yeğlerler.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Önderler, çok sık olarak, gerçekte amaçları halklarını köleleştirmek olduğu zaman, bir özgürlük savaşında halklarına önderlik ediyor oldukları sloganını kullanmışlardır.
📖 Sayfa 252 · İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
... içgüdüler, insanların fizyolojik gereksinmelerine yanıt oluşturur.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Hiç kuşkusuz, insanın kendi beyni ve zihni konusunda eksiksiz anlayışa ulaştığı gün gelirse, bu onun en büyük fethi, en nihai kazanımı olabilir.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm
Sıkça Sorulan Sorular
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap) kimin eseridir?
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), Erich Fromm tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1973'te yayımlanmıştır. Türkçeye Şükrü Alpagut çevirmiştir.
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap) kaç sayfadır?
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap), 335 sayfadır (Payel Yayınları baskısı).
İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (Birinci Kitap)'ın en ünlü sözü nedir?
“"İnsanı yapan tarih değildir; tarihin akışı içinde insan kendisini yaratır."”