CANLI

Heyula: Klasik Edebiyat Üzerine Halide Edib Adıvar'ın Etkisi Süren Sözler

Heyula - Halide Edib Adıvar kitap alıntıları ve sözleri

Halide Edib Adıvar'ın kaleme aldığı Heyula, hikmetli sözleriyle okurların sıkça başvurduğu bir eserdir. İlk kez 2019'da yayımlanmıştır. Bu sayfada, eserden akılda kalan en etkileyici bölümler bir araya getirildi.

Yazar:Halide Edib Adıvar
Editör:Mustafa Çevikdoğan
İlk Yayın:2019
Yayınevi:Can Yayınları
Sayfa Sayısı:88
Dil:Türkçe
ISBN:9789750741692
Okuma Süresi:2 sa. 30 dk.
Türler:Hikaye (Öykü), Edebiyat, Türk Klasikleri

Heyula'dan En Beğenilen Alıntılar

Vicdanla yalnız kalarak onun sesini bir defa dinlesem!

📖 Sayfa 45 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Heyhat! Hayata onsuz da alışıyorum fakat bütün gördüğüm kadınlarda onu aramaktan kendimi alamıyorum.

📖 Sayfa 55 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Hayır, çocuğumu -velev ki henüz doğmamış olsun- öldüremem.

📖 Sayfa 48 · Heyula, Halide Edib Adıvar

...içimde bir şey kırıldığını biliyordum.

📖 Sayfa 43 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Yalnız bence âlem değişmişti. Eskisi gibi görmek, eskisi gibi hissetmek ihtimali ölmüştü.

📖 Sayfa 55 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Artık takatim yok, gözyaşlarım da yok, sana karşı muhabbetim de! Fakat zannettiğin gibi bir başkasını sevebilecek bir kabiliyet de ruhumda yok. Bütün varlığım, soğuk, geniş bir beyaban.

Heyula, Halide Edib Adıvar

"Belkiler uzayarak şu fırtınalı felakette solgun bir ufk-ı necabet göstererek beni yaşamaya sevk ediyor."

📖 Sayfa 53 · Heyula, Halide Edib Adıvar

“Zavallı dostum,çok müteessir misin?”
“Adam sen de,Katina’lar,Eleni’ler beni teselli eder.”

📖 Sayfa 21 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Kıskanç da olmaya başlamıştım, felaketimde bir o eksikti.

📖 Sayfa 35 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Belki ömründe ilk defa anlaşılmaktan mütevellit bir huzurla yanağını yanağıma dayadı.

📖 Sayfa 32 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Artık takatim yok, gözyaşlarım da yok, sana karşı muhabbetim de! Fakat zannettiğin gibi başkasını sevebilecek bir kabiliyet de ruhumda yok.

📖 Sayfa 48 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Bütün varlığım, soğuk, geniş bir beyaban.

📖 Sayfa 48 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Eğer talih her vakit bana bu kadını görebilmek lütfunu bahşetmiş olsa hayattan fazla bir şey talep etmeyecektim.

📖 Sayfa 27 · Heyula, Halide Edib Adıvar

İnsanın ömründe bazı büyük geçitler vardır ki zaman için mesuliyeti vicdaniyeyi bertaraf eder

📖 Sayfa 32 · Heyula, Halide Edib Adıvar

“Evlendikten sonra oldu dostum.Görüyorsun ya evlenmek de piyango çekmek.Bilir miydim o kadının böyle olacağını?”

📖 Sayfa 20 · Heyula, Halide Edib Adıvar

“Ne güzel,müstesna bir gün…”

📖 Sayfa 12 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Beynimi parçalamak için bir köşe bulabilsem.

📖 Sayfa 53 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Gel birbirimizi sevelim,el ele vererek insanın ebediyen yalnızlığa mahkum olmadığını isbat edelim.”

📖 Sayfa 14 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Ben soğuyalı çok, çok oluyor, ruhum falan hepsi soğuk.

📖 Sayfa 63 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Çehrenin ruhaniliğiyle bütün bütün zıt olan kırmızı kalın dudakları,beyaz dişleri haris bir kadın ağzı onun bir rüya perisi olmayıp canlı bir kadın olduğunu anlatıyordu.

📖 Sayfa 14 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Görüyorsun ya, evlenmek de piyango çekmek. Bilir miydim o kadının böyle olacağını?

📖 Sayfa 20 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Benim az zamanda kendisine ufak bir hizmet için ölmek istediğim bu kadın,kocası tarafından aldatılıyordu.Hem de bu aldatılıştan mustarip oluyordu.Ah kadınlar!

📖 Sayfa 26 · Heyula, Halide Edib Adıvar

"Artık takatim yok, gözyaşlarım da yok, sana karşı muhabbetim de! Fakat zannettiğin gibi başkasını sevebilecek bir kabiliyet de ruhumda yok. Bütün varlığım, soğuk, geniş bir beyaban."

*Beyaban: Çöl, sahra.

📖 Sayfa 48 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Şimdi ne vakit o servinin altındaki, yanındaki mini mini mezara himayekârane eğilmiş bir soğuk taşın yanından geçsem, servilerin iniltisi bana onun tatlı sesini, muattar varlığını getirir. O vakit sevmiş, eziyet çekmiş, zihnini kaybetmiş bir heyula olduğunu unutur, gül ağacının altında ebediyen dinlenmek üzere ziyadar çehresini semavata çevirmiş meleği görürüm.
Kamerin ziyasıyla parlayan alnında o ağırlıktan azade ebedi bir uyku dolaşır ki diz çökerek o rutubetli soğuk topraklara beni de dinlendirmek için yer açmasını gözyaşlarımla yalvarırım.

📖 Sayfa 68 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Ölüm kendisini kurtarıncaya kadar bir heyula..

Heyula, Halide Edib Adıvar

Mamafih kadınlık daima bir muamma!

📖 Sayfa 26 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Aman Yarabbi, ne vakte kadar, evet, daha ne vakte kadar esaretim devam edecek?

📖 Sayfa 45 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Hayatımı vücudumu hizmetine sarf edecek sonra onu sevmek için hayatı da kısa görerek ebediyet arzuları uyandıracak bir varlığa gördüm ki tesadüf etmiştim. Kendimde o kadar bir tahavvül eğer arabacı olmasaydı ona gidecek, ellerimi uzatarak, "Gel birbirimizi sevelim, el ele vererek insanın ebediyen yalnızlığa mahkûm olmadığını ispat edelim. Kalbimiz bir parça atsın, ruhlarımız birbirine sığınsın, böylece sermediyete kadar gidelim," diyecektim.

📖 Sayfa 14 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Hiçbiri benim kadar eziyetin, acının karanlık ka'rına, felaketin soğuk safhalarına inmemişlerdi.

📖 Sayfa 48 · Heyula, Halide Edib Adıvar

"Ne yapalım, ben soğuyalı çok çok oluyor, ruhum falan hepsi soğuk, hayır soğuk değil sönmüş."

📖 Sayfa 63 · Heyula, Halide Edib Adıvar

"Onun mahremiyetinden mahrum olalı, âlemi onun gözleriyle görmeyeli ne kadar cansız; kalbim o nazarlarla yıkanmayalı ne kadar barid ve karanlık!"

*Barid: Sevimsiz, nahoş.

📖 Sayfa 28 · Heyula, Halide Edib Adıvar

"Niçin? Niçin? Ben bir gün solgun, güzel bir sima görmüştüm. O kadın gözlerime bakmış eski bulunduğum dünyayı başka bir renge bürümüş, sonra kendisi o alemden çekilmişti."

📖 Sayfa 55 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Artık takatim yok,gözyaşlarım da yok,sana karşı muhabbetim de! Fakat zannettiğin gibi başkasını sevebilecek bir kabiliyet de ruhumda yok. Bütün varlığım,soğuk,geniş bir beyaban.

📖 Sayfa 48 · Heyula, Halide Edib Adıvar

“Bilsen ne kadar acıktım haşim “

📖 Sayfa 18 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Düşündüklerini bilmeden düşündüren şeyi anlamayarak düşünüyorlardı.

📖 Sayfa 14 · Heyula, Halide Edib Adıvar

İnsan en çok kederlerinde en çok edildiği zaman aşkının hakikate avdet ettiği andır.

📖 Sayfa 50 · Heyula, Halide Edib Adıvar

İşte böylece yaşıyoruz. Daha doğrusu sürükleniyoruz.

📖 Sayfa 23 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Ben onu sevmiş olmak fazlalığıyla ruhum başka bir devre-i tekâmüle girmişti.

📖 Sayfa 55 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Ruhuma, damarlarıma, bütün varlığıma gaşy edici arzular veren bu müphem, yeni kokuyu hatırlayınca gözlerimi hala sevdavi bir lerzeyle kaparım.

📖 Sayfa 12 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Onun mahremiyetinden mahrum olalı, âlemi onun gözleriyle görmeyeli ne kadar cansız, kalbim o nazarlarla yıkanmayalı ne kadar barid ve karanlık!

📖 Sayfa 28 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Fakat zamanın tesirinden azade hiçbir keder olamaz. Müruruzamanla ben de ıstırabımı taşımaya alışıyordum.

📖 Sayfa 54 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Hayata onsuz da alışıyorum fakat bütün gördüğüm kadınlarda onu aramaktan kendimi alamıyorum.

📖 Sayfa 55 · Heyula, Halide Edib Adıvar

İnsan en çok kederlerinde en çok ezildiği zaman aşkının hakikate avdet ettiği andır.

📖 Sayfa 50 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Kalbim zaten müphem bir hiss-i felaketle boğuluyordu.

📖 Sayfa 29 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Mesuliyet-i vicdaniyeyi bertaraf eder, nik u bedi farik kuva-i zihniyeyi bütün kalbin amaline muattal eder.

📖 Sayfa 32 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Âlemin bigâne kaldığı efkârımı, ihtisasatımı bu kadın ince bir sevkitabiyle sezmiş, haberim olmaksızın kendisine kalbimi açtırmıştı.

Heyula, Halide Edib Adıvar

Mavilikten ufka karışarak ikisini birleştiren beyaz duman yığınları şafağı karşılayan sevdavi renkler, denizin uykusunu örten tülümsü bir şeker renk vardı ki insan bunlara baktığı vakit dalar, düşünür, bu letafet (güzellik, hoşluk) altında bir sır uyuduğuna, bütün bu rüyamsı menazırın (manzara) bir perisi olduğuna inanmak ister.

📖 Sayfa 13 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Kalbimi mahşer haline koyan muhtelif şikayatın bir parçasını bir şekle sokup ona gösterememiştim.

📖 Sayfa 33 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Nefesinde ölüm rüzgârı var,ruhumu donduruyor.

📖 Sayfa 31 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Düşünüyorlardı. Düşündüklerini bilmeden, düşündüren şeyi anlamayarak düşünüyorlardı.

📖 Sayfa 14 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Aynı hayat devam ediyor. Günler beni biraz daha yerlere doğru eğen bir ağırlık gibi omuzlarımı iterek,birbirini vely ediyor.

📖 Sayfa 43 · Heyula, Halide Edib Adıvar

“Bilmem ne vakit onu tanımış olmaktan kurtulacağım.”

📖 Sayfa 61 · Heyula, Halide Edib Adıvar

İşte o vakit büyük bir şey boğazıma tıkandığını, eğer
bir kelime söylemek istesem hiç sesim çıkmayacağını biliyordum.

📖 Sayfa 57 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Yollar tenha fakat şu yalnızlıklarıyla bana pek aşina görünüyorlardı. Yürüdüm.

📖 Sayfa 12 · Heyula, Halide Edib Adıvar

Sıkça Sorulan Sorular

Heyula kimin eseridir?

Heyula, Halide Edib Adıvar tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2019'da yayımlanmıştır.

Heyula kaç sayfadır?

Heyula, 88 sayfadır (Can Yayınları baskısı).

Heyula'nın en ünlü sözü nedir?

“Vicdanla yalnız kalarak onun sesini bir defa dinlesem!”

Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Kaynak eser: Heyula — Halide Edib Adıvar. Eserin tamamı için kitabı edinmenizi öneririz.
Bu yazıyı paylaş Link kopyalandı ✓

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ

“Şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzeresin.”

Kalem Sûresi, 68/4