Ahmet Hamdi Tanpınar'ın kaleme aldığı Hikayeler, hikmetli sözleriyle okurların sıkça başvurduğu bir eserdir. İlk kez 2003'te yayımlanmıştır. Hikayeler için okurların en çok beğendiği sözler bu sayfada bir araya getirildi.
Hikayeler'den En Beğenilen Alıntılar
Hayır, burada her şeye bu kadar basit bir gözle bakan insanların arasında yaşamak bana güç gelecekti. Bunlar için ölüm, hayat, günün her hadisesi, saadetler ve felaketler o kadar tabii şeyierdi ki. . . Halbuki ben bütün bir masalı olan bir adamdım.
📖 Sayfa 127 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sevinç denen şeyin asıl manası bu olmalıydı:
📖 Sayfa 182 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Maddesini böyle eriten, yok eden hiç olmazsa kendi aydınlığında onu inkar eden bir hal.
En iyisi hiçbir şey düşünmemek, hiçbir şey görmemek, yaşamıyor gibi yaşamaktı.
📖 Sayfa 133 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bazı insanlar benzerlerinin, hatta en yakınlarının kurbanı olmak için doğuyorlardı..
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
-Kelimelerin benim için tek manâları yok. Hepsi bir yığın tezat içinde.
📖 Sayfa 323 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
-O hâlde...
-O hâldesi yok. Mademki ıstırap içimizdedir; çaresiz katlanacağız.
Kahramanların, iyilik ve güzellik perilerinin insanlar arasında dolaşıp gezdikleri ve onların talihlerine iştirak ettikleri uzak zamanlardan kalmış gibisiniz.
📖 Sayfa 65 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
İçi alabildiğinden fazlasını almış bir gemiye benziyordu.
📖 Sayfa 195 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sanki zaman volkanından fışkırmış küllerin kapladığı bir diyardaydı; sanki süreklilik dediğimiz, yıldızlardan örülmüş zincir birdenbire kopmuş, kuyruğunu yiyip kendi kendinden doğan büyük ve ebedi yılan, ayaklarının ucuna cansız ve upuzun yıkılmıştı.
📖 Sayfa 46 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Hayatından çıktım artık." Fakat kendisini üzen bu da değildi. Daha mühim bir şey vardı.
📖 Sayfa 192 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Gittiği yer neresi olursa olsun, bütün bu gördüklerini beraberinde götürecek değil miydi? Unutmak lazımdı; bir kiri üzerinden atar gibi unutmak . .
📖 Sayfa 21 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
her şey, hepimiz, büyük ve muazzam bir kadavranın üzerinde gezinen kurtlarız ... Anlıyor musun? Kadavra kurtları . . .
📖 Sayfa 100 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bana bir paket sigara alın olmaz mı. Çoktan beri sigara paketim olmadı.
📖 Sayfa 185 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Mihneti kendine zevk etmedir alemde hüner
📖 Sayfa 90 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Gam u şadi-i felek böyle gelir böyle gider.
Sadece çalışmak istemiyordu. Cansız ve neşesizdi. Bütün gün ya bir köşede oturuyor, yahut dalgın dolaşıyordu. Sanki hayatında çok mühim bir şey eksikti.
📖 Sayfa 242 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bakın nedir? Ben çoktan beri kendime bir gün hediye etmeğe karar vermiştim, anladınız mı? Baştan başa benim olan bütün bir gün. Hürriyetimin günü. Bugün onu yaşıyoruz.
📖 Sayfa 183 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Gündelik hayatımla arama, yaşanmamış rüyaların azabı girmişti.
📖 Sayfa 84 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bazı geceler, sırf onun uykusunu seyretmek için uyanırdım.
📖 Sayfa 146 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Beyaz bir gül gibi aydınlık yüzünün kapandığı rüyayı merak ederdim.
İçimde kendi hayatımı yaşamadığım kanaati var.
📖 Sayfa 80 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Daha samimi olayım ister misiniz? Bu yaşadığım hayat, o kadar benim değil ki herhangi bir saatimde birisi gelip de bana "Haydi kalk, sıran geldi, kendi kendin ol!" diye bağırsa sanki böyle bir şey mümkünmüş gibi inanıp koşacağım.
- Düşünün bir kere, daha yirmi yedi yaşında idi. .. dedi.
📖 Sayfa 271 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
- Çok genç ... Nereliydi?
- lstanbullu, ...
Hayat, ölümün şerefine yazılmış bir kaside den başka bir şey değildir.
📖 Sayfa 99 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Acaba kimseyi sevdi mi? Çok kadın tanıdığını biliyorum. Fakat hakikaten sevdi mi? Ona elimdeki çiçekleri vermiştim. Ayrılırken bana iade etti. Belki saklamak istersiniz? .. dedim. Beni mahrum etmek istemediğini söyledi."
📖 Sayfa 284 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Kuru dallarda, buzları yeni çözülmeğe başlamış toprakta, bulutları yumuşamış karanlık gökte bahar nasıl yavaş fakat emin kımıldanırsa bende de tabii hayat öylece kımıldandı. Yavaş yavaş kül rengi duvarlara aydınlık serpilmeğe başla dı. Eşya içimde sihirli bir dille konuştu; saatler ümitten yüzlerini takındılar, arzu ve emelden tılsımlı kuşaklarını bağladılar. Bir gün baktım ki geniş ve gür hayat, şarkısını içimde söylüyor.
📖 Sayfa 133 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Herkes kendi düşüncesinde, kendi hayatında gizlenmiş yaşıyorlardı.
📖 Sayfa 282 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Eski ümit ağacı, hain bir ısrarla yeni çiçekler açmak istiyordu...
📖 Sayfa 131 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Zaman zaman böyle hallerim vardır. Bana bugün tahammül edin olmaz mı?
📖 Sayfa 183 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bilmem sizde de böyle midir; yolculuk benim üzerimde daima iyi ve unutturucu bir tesir yapar. Istıraplarımızın, üzüntülerimizin mekanla, yahut hayatımızın tabii muhitiyle sıkı bir alakası olsa gerek.
📖 Sayfa 78 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Aşksız sanat olmaz yavrum"
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"En iyisi hiçbir şey düşünmemek..."
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Fakat bu hayallerin en kuvvetlisi, şüphesiz ki, bende sesinden kalan hatıraydı.
📖 Sayfa 138 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Kırılmış bir aynanın parçaları gibi bu sesin hatırlayabildiğim altın inhinaları, çılgın ve ürkek kavisleri, imkansız denecek bir kesiflikle aksettirdikleri acayip ve daüssılalı parıltı ile, zihnimde her an bir avize gibi tutuşup sönüyorlardı.
''...aynı kitapları okumuşlar, aynı şeyleri sevmişlerdi.''
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
- Ben buraları hiç bilmem!
📖 Sayfa 185 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
- Ama lstanbullusunuz?
- lstanbulluyum elbette, hem kaç göbekten beri. Ama yine bilmem. Biz öyle fazla çıkmayız.
Bu yaşadığım hayat o kadar benim değil ki herhangi bir saatimde birisi gelip de bana "Haydi kalk, sıran geldi, kendi kendin ol!" diye bağırsa sanki böyle bir şey mümkünmüş gibi inanıp koşacağım..
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
''...doğum, ölüm, evlenme her şey burada politika idi.''
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bir insan, en yakınımız bile, çarçabuk değişebilirdi.
📖 Sayfa 20 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölmüş saatlerimiz, günlerimiz, senelerimiz olduğunu, yıllarca farkına varmadan bir hiçin sarraflığını yaptığımızı, yaşamadan yaşadığımızı kim inkâr edebilirdi. “Hatta öyleleri var ki bir kere olsun ruhlarının gerçeğine doğmadan ölürler.”
📖 Sayfa 312 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bana gelince, kaybettiğim şeyi, yani kendimi hiçbir zaman sevmedim.
📖 Sayfa 38 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
İçimde kendi hayatımı yaşamadığım kanaati var. Daha samimi olayım ister misiniz? Bu yaşadığım hayat, o kadar benim değil ki herhangi bir saatimde birisi gelip de bana, "Haydi kalk, sıran geldi, kendi kendin ol!" diye bağırsa sanki böyle bir şey mümkünmüş gibi inanıp koşacağım. Bu his bende o kadar kuvvetli... Herhangi bir kalabalıkta kendimden başka herkes olmağa razıyım.
📖 Sayfa 80 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
İnsan nelere alışmaz ki… Zaten hayat dediğimiz bu kapalı dairenin asıl mucizesi, bu alışmak değil miydi? En sevdiğimiz mahlukları bile kaybetmeğe alışmıyor muyuz?
📖 Sayfa 37 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Artık ne seviyorum, ne acıyorum, değil mi? Evet öyle! Ne sevebiliyorum ne de acıyorum..
📖 Sayfa 347 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
" Bir ömür bitebilir", diyordu. "İnsan ölebilir, çıldırabilir. Bir enkaz bir çöp, bir iskelet, Bir cîfe olabilir. Fakat yalansız yaşayamaz. Ölüm bile arkasında dayanacağı bir yalan olmazsa tahammülsüz bir şey olur. "
📖 Sayfa 48 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Göz korkunç bir şahit, değil mi? Yahut korkunç ayna... Her şeyi, ifşa ediyorlar. Hele hislerimizi gizlemek isteyince bakışlarımız nasıl değişir? Kaskatı olurlar. Ve biz gizledik sanırız.
📖 Sayfa 153 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"elbette buna da alışırım", diyordu. "İnsan nelere alışmaz ki..." Zaten hayat dediğimiz bu kapalı dairenin asıl mucizesi, bu alışmak değil miydi?
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Ah, kaçmak, uzaklara kaçmak, güneşli ve ağaçlı bir yolda bir ikindi saatinin tozları içinde tek başına yürümek istiyordu.
📖 Sayfa 20 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
~~Niye içinizde arıyorsunuz, saadeti dışınızda, hayatın kendisinde, insanlarla münasebette arayın. ~~
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
...Kendimi kötü 1masalda mahpusum sanıyordum.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Başka insanlara benzememekten daha korkunç ne olabilirdi???
Unutmak lazımdı; bir kiri üzerinden atar gibi unutmak...
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Benim dünya malında gözüm yok, ben dünyayı boşadım.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Ölmüş saatlerimiz, günlerimiz, senelerimiz olduğunu, yıllarca farkına varmadan bir hiçin sarraflığını yaptığımızı, yaşamadan yaşadığımızı kim inkâr edebilirdi. “Hattâ öyleleri var ki bir kere olsun ruhlarının gerçeğine doğmadan ölürler…”
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
... ümitlerim, hülyalarım, vehimlerim, gündelik acı ve kederlerim sırasıyla gecelerime arkadaşlık ederlerdi.
📖 Sayfa 102 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Hiçbir saadet insanın içindeki bütünlük şuurunun bozulmasına değmezdi.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Unutmak, bu ancak aşkla mümkündü: Ömrün büyük ve serin pınarı, her tecrübeden bizi daha genç, daha diri, dünyaya henüz gelmiş gibi dinç ve rahat çıkaran oydu.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
...- Siz unutabilir misiniz ki, biz unutalım? Ne tuhaf mahluklar bu insanlar ... Sanki imparator olmanın ilk şartı nankörlükmüş gibi... Unutacaklar, hizmetlerimizi unutacaklar...
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sokakta bir kedi yavrusunu görürsünüz, eve alırsınız, bir ad koyarsınız, o günden itibaren bu kedi sizin için bir mesele olur.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Yolculuk benim üzerimde daima iyi ve unutturucu bir tesir yapar. Istıraplarımızın, üzüntülerimizin mekânla, yahut hayatımızın tabiî muhiti ile sıkı bir alâkası olsa gerek
📖 Sayfa 78 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
...Hayretten çıldıracak gibiydim. Bütün bu insanlar bana uyanık hallerinde rüya görüyorlar gibi geliyordu...
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
En iyisi hiçbir şey düşünmemek, hiçbir şey görmemek, yaşamıyor gibi yaşamaktı.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Halbuki bir ömür yaşanmağa değer bir şeydir.
📖 Sayfa 85 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Bu kadar çirkin ve galiz bir dünya, ancak bozulmuş bir düşüncede idrak edilebilirdi.
📖 Sayfa 43 · Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
"Kelimelerin benim için tek manaları yok. Hepsi bir yığın tezat içinde
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
-O halde..
-O haldesi yok. Mademki ıztırap içimizdedir, çaresiz katlanacağız"
Hayat, ölümün şerefine yazılmış bir kasideden başka bir şey değildir.
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar
Sıkça Sorulan Sorular
Hikayeler kimin eseridir?
Hikayeler, Ahmet Hamdi Tanpınar tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2003'te yayımlanmıştır.
Hikayeler kaç sayfadır?
Hikayeler, 364 sayfadır (Dergah Yayınları baskısı).
Hikayeler'in en ünlü sözü nedir?
“Hayır, burada her şeye bu kadar basit bir gözle bakan insanların arasında yaşamak bana güç gelecekti. Bunlar için ölüm, hayat, günün her hadisesi, saadetler ve felaketler o kadar tabii şeyierdi ki. . . Halbuki ben bütün bir masalı olan bir adamdım.”